انگشترهای طلایی در گورستان 2 هزارساله پیدا شدند
گروهی از باستانشناسان در یک محوطه باستانی در تایلند، دو انگشتر طلای حدود ۲ هزار ساله را کشف کردند که روی آنها کتیبههایی به خط باستانی هند حک شده است.
فرادید| باستانشناسان اداره هنرهای زیبای تایلند این انگشترها را در جریان کاوشهای خود در محوطه باستانی دون یای تونگ در استان پِتچابوری پیدا کردند. این محوطه در حدود ۱۳۰ کیلومتری جنوبغربی بانکوک قرار دارد.
به گزارش فرادید؛ این آثار ارزشمند زمانی کشف شدند که تیم باستانشناسی در حال بررسی بقایای انسانی بهدستآمده از این محوطه بود. در جریان کاوشها، بیش از دوازده اسکلت انسانی در این محل شناسایی شد.

بر اساس گزارش رسانههای محلی، این افراد به شیوهای آیینی دفن شده بودند؛ بهگونهای که بدن هر فرد رو به سمت شمالشرق قرار داده شده و یک شیء برنزی نیز بالای سر او گذاشته شده بود.
دو انگشتر طلای کشفشده دارای نوشتههایی به خط هندی باستان هستند. پژوهشگران معتقدند این کتیبهها با خط برهمی (Brahmi)، یکی از کهنترین نظامهای نوشتاری شبهقاره هند، نوشته شدهاند و احتمال دارد به فردی از طبقه ویشیه (Vaishya) تعلق داشته باشند؛ طبقهای اجتماعی در هند باستان که بهطور سنتی بازرگانان، تاجران و صاحبان حرفههای اقتصادی را دربر میگرفت.

در نظام طبقاتی سنتی هند، ویشیهها یکی از چهار گروه اصلی اجتماعی به شمار میرفتند و نقش مهمی در تجارت و مبادلات اقتصادی داشتند.
اداره هنرهای زیبا اعلام کرده است که پیشتر نیز آثار دیگری با نوشتههای خط برهمی در محوطههای باستانی تایلند، از جمله در منطقه خلونگ توم در استان کرابی و محوطه خائو سام کائو در استان چومپون، کشف شده است. این یافتهها نشاندهنده ارتباطات گسترده میان سرزمینهای جنوبشرق آسیا و شبهقاره هند در دوران باستان است.

دو انگشتر طلای کشفشده اکنون در موزه فرا ناخون خیری در استان راتچابوری نگهداری میشوند و کارشناسان به بررسی اهمیت تاریخی آنها ادامه میدهند.
مقامهای مسئول اعلام کردهاند که قصد دارند کاوشهای باستانشناسی را در سراسر این منطقه ادامه دهند تا ضمن حفاظت از بقایای انسانی، دیگر آثار احتمالی مدفون در زیر خاک را نیز شناسایی کنند.