کشف گنجینۀ «طلا و پنجههای خرس» در قبرهای 1400 ساله
باستانشناسان در جریان کاوشهای گسترده در شبهجزیره کالینینگراد، پنجههای خرس را در چندین گور متعلق به سدههای ششم و هفتم میلادی کشف کردهاند. پژوهشگران میگویند این یافته میتواند اطلاعات تازهای درباره جایگاه اجتماعی افراد، آیینهای تدفین و ارتباط جوامع شمال اروپا با سنتهای جنگاوری در اختیار بگذارد.
فرادید| پژوهشگران مؤسسه باستانشناسی آکادمی علوم روسیه، بقایای استخوانی پنجه خرس قهوهای را در هفت گور کشفشده در جریان کاوشهای منطقه زلنوگرادسک شناسایی کردند. در یکی از این گورها، باستانشناسان ۱۲ پنجه خرس پیدا کردند؛ یافتهای که در این منطقه تاکنون نمونه مشابهی نداشته است.
به گزارش فرادید؛ این تدفینها به فاصله زمانی سده ششم تا اوایل سده هفتم میلادی تعلق دارند و به قوم آستی نسبت داده میشوند؛ گروهی که به نظر میرسد برخی از اعضای آن در ساختار اجتماعی جامعه جایگاه بالایی داشتهاند.
هر هفت گور دارای بقایای سوزاندن جسد بودند و همین مسئله بازسازی دقیق نحوه قرار گرفتن پنجهها در کنار مردگان را دشوار کرده است.
پنجهها هیچ نشانهای از تغییر عمدی یا ساختن به شکل خاص نداشتند، اما آثار قرار گرفتن در معرض آتش روی آنها دیده میشد. پژوهشگران بر این باورند که این موضوع میتواند نشان دهد پوست کامل خرس یا پنجههای خرس همراه با پوست، هنگام برگزاری مراسم تدفین روی هیزم آتش قرار داده شده بودند.
این رسم غیرمعمول ممکن است نشاندهنده اهمیت نمادین خرس در میان جوامعی باشد که در اوایل قرون وسطی در جنوب شرقی دریای بالتیک زندگی میکردند. به گفته پژوهشگران، پوست خرس احتمالاً نشانهای از منزلت اجتماعی و اعتبار فرد بوده و شاید با سنتهای جنگاوری شناختهشده در دیگر مناطق شمال اروپا نیز ارتباط داشته است.
سلاح، طلا و اسب در گورهای اشرافی
از میان هفت گوری که در آنها پنجه خرس پیدا شد، شش گور متعلق به مردان بالغ و یک گور متعلق به یک زن بود. اشیای دیگری که از این تدفینها به دست آمدهاند نیز نشان میدهند افراد دفنشده احتمالاً از طبقه ثروتمند یا قدرتمند جامعه بودهاند.
در کنار بقایای مردگان، سلاحها و زیورآلاتی از طلا و نقره پیدا شده است که برخی از آنها ظاهراً بهطور ویژه برای مراسم تدفین ساخته شده بودند.
در گور مردان همچنین بقایای اسب دیده شد. باستانشناسان در ارتباط با هر یک از این تدفینها بین دو تا چهار اسب پیدا کردند که همراه با زین و افسارهای بهدقت تزئینشده دفن شده بودند.
ترکیب سلاحها، اسبها، فلزات گرانبها و بقایای خرس نشان میدهد که این مراسم تدفین احتمالاً بهصورت برنامهریزیشده برای نمایش ثروت و جایگاه اجتماعی افراد انجام شده است.
یکی از مهمترین یافتهها از گور زن به دست آمد. برخلاف گورهای مردان، در این تدفین هیچ اسبی وجود نداشت. در عوض، باستانشناسان سه سنجاق لباس، دستبندهای نقرهای، مهرهها و دو شاخ نوشیدنی پیدا کردند که با تزئینات طلا و نقره آراسته شده بودند.
با این حال، در این گور نیز پنجه خرس وجود داشت. پژوهشگران معتقدند این کشف اهمیت زیادی دارد، زیرا نشان میدهد استفاده از پوست خرس الزاماً به مردان جنگجو محدود نبوده است.
به بیان دیگر، خرس ممکن است نمادی گستردهتر از مفاهیمی مانند اعتبار، اقتدار یا عضویت در یک گروه اجتماعی ممتاز بوده باشد؛ مفاهیمی که به جنسیت فرد وابسته نبودهاند.
