«حمام مجلل امپراتور ماکسیمینیوس» در یک قلعه باستانی کشف شد
باستانشناسان در شرق صربستان بقایای یک مجموعه حمام خصوصی بسیار مجلل رومی را کشف کردهاند که احتمالاً متعلق به امپراتور ماکسیمینوس دایا بوده است. این حمام در بخش پایینی یک برج از کاخ سلطنتی او قرار داشت و معماری آن چنان منحصربهفرد است که پژوهشگران میگویند نمونه مشابهی از آن تاکنون در امپراتوری روم شناخته نشده است.
فرادید| این مجموعه در محوطه باستانی ورلو-شارکامن در نزدیکی شهر نِگوتین صربستان کشف شده؛ محوطهای که یک مجموعه مسکونی-نظامی عظیم و مستحکم از اوایل قرن چهارم میلادی بوده و به اقامتگاه امپراتور روم، گالریوس والریوس ماکسیمینوس دایا، معروف به ماکسیمینوس دایا، تعلق داشته است. او که اصالتاً از منطقه بالکان بود، از سال ۳۱۰ تا ۳۱۳ میلادی امپراتور روم بود.
به گزارش فرادید؛ این حمام که در زبان لاتین «بالنئوم» نامیده میشد، در گوشه جنوبغربی کاخ و داخل یک برج بزرگ ساخته شده بود. برخلاف بیشتر حمامهای رومی که معمولاً ساختاری خطی داشتند و اتاقها پشت سر هم قرار میگرفتند، این حمام طراحی دایرهای داشت. سقف گنبدی آن نیز دارای شش پنجره بوده که نشاندهنده مهارت بالای مهندسی رومیان در ساخت سازههای پیچیده است.
حمامی برای آسایش خاندان سلطنتی
این مجموعه از دو بخش اصلی تشکیل شده بود: بخش فنی برای تجهیزات گرمایشی و بخش خصوصی برای استحمام و استراحت. در بخش خدماتی، باستانشناسان کورهای را پیدا کردند که وظیفه گرم کردن کف حمام را بر عهده داشت. همچنین پایه محل قرارگیری دیگ مسی بزرگی کشف شد که برای گرم کردن آب استفاده میشده، هرچند خود دیگ در طول زمان از بین رفته است.
در بخش خصوصی، سه حوض یا وان حمام و یک اتاق بخار به نام سوداتوریوم کشف شد؛ فضایی شبیه سونا که برای استراحت و تعریق استفاده میشد. پژوهشگران تأکید میکنند که این مکان تنها یک حمام معمولی برای نظافت نبوده، بلکه فضایی خصوصی و طراحیشده برای افراد بلندپایه کاخ بوده که در آن معماری، فناوری گرمایشی و آسایش در کنار هم قرار گرفته بودند.
کاخ امپراتوری ماکسیمینوس دایا
ماکسیمینوس دایا یکی از چهار فرمانروای نظام چهارگانه روم یا «تترارشی» بود که امپراتور دیوکلتیان در سال ۲۹۳ میلادی ایجاد کرد تا اداره امپراتوری گسترده روم آسانتر شود. او در سال ۳۱۰ میلادی عنوان امپراتور ارشد را برای خود ادعا کرد، اما پس از شکست در جنگ داخلی با رقیبش لیسینیوس، در سال ۳۱۳ میلادی کشته شد.
کاوشهای جدید در کاخ ورلو-شارکامن نشان میدهد که این اقامتگاه سلطنتی بسیار پیچیدهتر و باشکوهتر از آن چیزی بوده که پیشتر تصور میشد. پژوهشگران اکنون در حال بررسی دقیقتر ساختار حمام، مسیرهای دسترسی و نحوه استفاده خانواده امپراتور از این فضای خصوصی هستند.
این کشف تصویری تازه از زندگی اشرافی در اواخر دوره روم باستان ارائه میدهد؛ زمانی که امپراتوران در کاخهای خود نه تنها مراکز حکومتی، بلکه مجموعههایی پیشرفته برای رفاه، استراحت و نمایش قدرت در اختیار داشتند.
