یونانی‌ها 3 هزارسال قبل چه لباس‌ و آرایشی داشتند؟

فرادید| نگاهی گذرا به نقاشی‌های دیواری و آثار باستانی باقی‌مانده از یونان عصر برنز، تنوع چشمگیری از رنگ‌ها و سبک‌های پوشش را آشکار می‌کند. بااین‌حال، بازسازی معیارهای زیبایی در یونان عصر برنز برای مورخان کار آسانی نیست؛ زیرا اطلاعات ما درباره این دوره در مقایسه با دوران‌های بعدی، مانند عصر کلاسیک و هلنیستی، بسیار محدودتر است. با وجود این، شواهد باستان‌شناختی به‌جامانده امکان می‌دهند تصویری نسبتاً روشن از ظاهر مردان و زنان این تمدن‌های اسرارآمیز ترسیم کنیم.

به گزارش فرادید؛ اطلاعات ما درباره سبک پوشش زنان مینوسی نسبتاً گسترده است؛ زیرا تصاویر فراوانی از آنان در کنوسوس، آکروتیری و دیگر مراکز سکونت و تجارت مینوسی به دست آمده است.

یکی از نمونه‌های برجسته پوشش زنان مینوسی را می‌توان در تندیس مشهور الهه مار به چشم دید. این اثر باستانی عناصر شاخص لباس زنان مینوسی را به نمایش می‌گذارد. پیکره، زنی آراسته را نشان می‌دهد که دامنی بلند و چین‌دار با لایه‌هایی روان و آبشاری به تن دارد. بالاتنه لباس او آستین‌های کوتاه و یقه‌ای ظریف و دالبری دارد که سینه‌ها را نمایان می‌گذارد.

نقاشی‌های دیواری باقی‌مانده نیز نشان می‌دهند که پارچه‌های رنگارنگ و چشم‌نواز، با رنگ‌هایی متنوع، جایگاه مهمی در پوشش مینوسی‌ها داشته‌اند. رنگ‌های اصلی و پرقدرت، از جمله قرمز درخشان، زرد زنده و آبی تیره، در نقش‌ونگار لباس‌ها به چشم می‌خورند.

یکی دیگر از ویژگی‌های جالب پوشش زنان مینوسی، استفاده از کرست یا کمربندهای تنگ برای ایجاد اندامی با کمر باریک و انحنای برجسته در ناحیه کفل بود. آثار هنری نشان می‌دهند که کمر باریک در فرهنگ مینوسی بسیار پسندیده بوده است. این احتمال نیز مطرح شده که زنان برای رسیدن به این اندام مطلوب، از روش‌هایی برای تغییر شکل بدن استفاده می‌کرده‌اند؛ هرچند شواهد موجود برای اثبات چنین روشی کافی نیست.

معیارهای زیبایی در سرزمین اصلی یونان طی عصر برنز، تا حد زیادی از مینوسی‌های کرت و دیگر مناطق حوزه اژه تأثیر پذیرفته بود. زنان میسنی نیز لباس‌هایی شبیه به زنان مینوسی می‌پوشیدند، با این تفاوت که گاهی بالاتنه‌های بسته‌ای را ترجیح می‌دادند که سینه‌ها را می‌پوشاند.

جواهرات نیز در میان زنان مینوسی و میسنی ارزش فراوانی داشت و برای تکمیل ظاهر آراسته آنان به کار می‌رفت. گوشواره‌های حلقه‌ای، گردنبندها و دستبندهایی که شاید چندان هم با نمونه‌های امروزی متفاوت نباشند، از جمله زیورآلات رایج آن دوران بودند. این جواهرات از طلا، مهره‌های شیشه‌ای و مواد دیگر ساخته می‌شدند.

در نقاشی‌های دیواری مینوسی، زنان اغلب با پوستی بسیار روشن به تصویر کشیده شده‌اند؛ موضوعی که می‌تواند نشان‌دهنده ترجیح رنگ پوست روشن باشد. برخی آثار میسنی نیز به گرایشی مشابه اشاره دارند. شاید زنان طبقات بالاتر برای حفظ روشنی پوست خود کمتر در معرض آفتاب قرار می‌گرفتند. در شماری از نقاشی‌ها، نشانه‌هایی شبیه به سرخی گونه‌ها نیز دیده می‌شود.

در برخی بازسازی‌های امروزی از آرایش زنان مینوسی و میسنی، از پودرهایی برای روشن کردن پوست و سرخاب برای سرخ کردن گونه‌ها استفاده می‌شود. در بعضی بازسازی‌ها نیز نقش‌های قرمز برجسته‌تری بر صورت دیده می‌شود. بااین‌حال، مشخص نیست که آیا رنگ‌های اغراق‌شده در نقاشی‌های دیواری بازتاب دقیق آرایش واقعی زنان بوده‌اند یا صرفاً از قراردادهای هنری آن زمان پیروی می‌کرده‌اند.

زنان مینوسی و میسنی معمولاً با موهای سیاه به تصویر کشیده می‌شدند که آن‌ها را به شکل بافته‌هایی بلند و رشته‌هایی آراسته درمی‌آوردند.

ظاهر و پوشش مردان یونان عصر برنز

پوشش مردان یونان عصر برنز در مقایسه با لباس زنان، به‌مراتب ساده‌تر بود. بااین‌حال، یکی از تفاوت‌های میان مینوسی‌ها و میسنی‌ها این بود که مردان میسنی معمولاً به پوشیدن لباس‌های پرزرق‌وبرق‌تر تمایل داشتند.

مردان مینوسی از انواع پوشش‌ها، از جمله لنگ، پارچه‌های دور کمر و دامن‌های کوتاه استفاده می‌کردند که اغلب با پوششی تزئینی در قسمت جلو همراه بود. این لباس‌ها معمولاً به رنگ‌های زنده‌ای مانند زرد، آبی و سفید بودند. بالاتنه مردان غالباً برهنه می‌ماند، اما گردنبند، دستبند و بازوبندهایی که دور بازو بسته می‌شدند، ظاهرشان را زینت می‌دادند.

مردان مینوسی همچنین کلاه‌هایی خاص بر سر می‌گذاشتند که در بخش مرکزی آن‌ها پرهای بلند و رنگارنگی به سمت بالا قرار داشت. آنان در آثار هنری معمولاً بدون ریش و با صورتی اصلاح‌شده به تصویر کشیده شده‌اند.

مردان میسنی نیز سبک‌های پوششی مشابهی داشتند، اما بیشتر بدن خود را می‌پوشاندند و از شنل و گاهی تونیک استفاده می‌کردند. به این ترتیب، با وجود تأثیرپذیری پوشش دو تمدن از یکدیگر، تفاوت‌هایی در میزان تجمل و مقدار بدن پوشیده‌شده میان آن‌ها وجود داشت.