تصاویر| زیباتر از خودِ دریا؛ ویلایی خوشمزه‌تر از یک بیسکویت

چالش اصلی در طراحی این اقامتگاه، پاسخگویی به نیازهای پیچیده عملکردی بدون آسیب رساندن به مورفولوژی صخره ای زمین بود. نتیجه این چالش، خلق اثری است که از سه واحد فرمی اصلی تشکیل شده است: نقطه، خط و صفحه. پروژه اولن ترکیبی هوشمندانه از ساختارهای مدفون (زیرزمینی) و بناهای روی سطح زمین است که در سه سطح مختلف سازماندهی شده اند:

در بالاترین نقطه زمین، «صفحه» گسترده شده است. یک دیوار حائل قوسی شکل، مانند آغوشی باز، فضاهای عمومی را در بر می گیرد. این دیوار نه تنها مسیرهای ارتباطی عمودی (سطوح شیب دار و پله ها) را در خود جای داده، بلکه به عنوان پوسته ای برای فضاهای نشیمن مشترک عمل می کند. در این سطح، سه واحد اقامتی مستقل برای مهمانان در نظر گرفته شده است.

۲. خط: پس زمینه ای آرام و مدرن

در بخش مرکزی سایت، «خط» قرار دارد. این ساختمان مستطیل شکل و نیمه مدفون، میزبان دو واحد اقامتی مستقل است که فضاهای بیرونی آن ها بسته به نیاز، قابلیت ادغام یا جداسازی دارند. طراحی هوشمندانه سقف های سایه بان بلند باعث شده تا نمای ساختمان به حداقل برسد و این بخش به عنوان یک پس زمینه آرام برای ساختارهای بالایی عمل کند.

۳. نقطه: خلوتگاهی در نزدیکی موج ها

در پایین ترین سطح و در نزدیک ترین فاصله به دریا، «نقطه» واقع شده است. این سوئیت مهمان کاملا مستقل و زیرزمینی، از دیدرس سایر بخش ها پنهان است و تجربه ای از سکوت مطلق و صدای امواج را هدیه می دهد. تنها بخش نمایان این بنا، یک تراس دایره ای شکل است که مانند فلات کوچکی رو به دریای اژه قرار گرفته است.

استودیو آتنو با هدف «ناپدید شدن بنا در دل طبیعت»، از مصالحی استفاده کرده است که به طور مستقیم از خود سایت پروژه استخراج شده اند. این انتخاب آگاهانه باعث شده تا مرز بین معماری و زمین از بین برود و ساختمان بخشی از کالبد صخره های ساحلی به نظر برسد.

منبع: چیدانه