هشدار محیطزیستی درباره پیامدهای جنگ در خلیج فارس | تشدید آسیبها در پهنه آبی استراتژیک جنوب ایران
یک متخصص مدیریت زیست بومهای دریایی و تالابی نسبت به پیامدهای جنگ در اکوسیستم ارزشمند و حساس خلیج فارس هشدار داد.
خلیجفارس پیش از جنگ با مشکلات متعدد محیط زیستی از جمله آلودگیهای نفتی، تخریب زیستگاهها و صید بیرویه روبهرو بود اما آغاز جنگ و پیامدهای ناشی از آن، شرایط این پهنه آبی حساس را بحرانیتر کرده و فشارهای محیط زیستی آن را دوچندان کرده است.
یک متخصص مدیریت زیست بومهای دریایی با اشاره به وضعیت شکننده محیط زیست خلیج فارس پیش از جنگ افزود: «تخلیه پسابهای صنعتی، شهری و روستایی، نشت آلایندههای نفتی و شیمیایی از میادین نفت و گاز، صید بیرویه، تخریب جنگلهای حرا، تصرف حریم و بستر ساحلی و توسعه گردشگری ناپایدار از جمله تهدیدهای جدی این پهنه آبی حساس پیش از وقوع جنگ بودهاند.»
علی ارواحی ادامه داد: «با آغاز درگیریها، تخریب تاسیسات و انفجار خطوط انتقال نفت و گاز موجب افزایش چشمگیر تخلیه مواد آلاینده نفتی، شیمیایی و صنعتی به خلیج فارس شده است و این مسئله آثار خطرناکی برای جوامع انسانی و تنوع زیستی منطقه دارد.»
این کارشناس تاکید کرد: «آلودگی هوا ناشی از انفجارها، افزایش بیماریهای تنفسی، آسیب به کلونی پرندگان، مرگومیر گسترده آبزیان و تحلیل پوشش گیاهی ساحلی بخشی از پیامدهای ملموس این بحران هستند.»
او با توضیح درباره عاملهای محدودکننده بازیابی طبیعی خلیج فارس گفت: «گردش جریان آب در این پهنه بسیار کند است و همین امر باعث میشود ماندگاری آلایندهها طولانیتر شود و توان خودپالایی طبیعی دریا به شدت کاهش یابد. از این رو، خطر انباشت آلایندهها و تخریب طولانی مدت اکوسیستم وجود دارد.»
ارواحی همچنین با اشاره به شرایط اقلیمی منطقه افزود: «افزایش دما و رطوبت نسبی از اواسط بهار تا تابستان و تغییر الگوی باد میتواند در صورت استمرار جنگ، آثار آلودگی هوا را تشدید کند و سلامت جوامع انسانی و زیست بومهای ساحلی را بیش از گذشته به خطر بیندازد.»
او درباره اقدامهای لازم برای کاهش اثرات محیط زیستی جنگ آمریکا و رژیم صهیونسیتی گفت: «در شرایط جنگی امکان حذف کامل آسیبها وجود ندارد، اما میتوان با برنامهریزی برای افزایش تابآوری اکولوژیک، از شدت خسارتها کاست و زمینه بازسازی پس از پایان درگیریها را فراهم کرد.»
این متخصص زیستبومهای آبی گفت: «حفاظت پیشگیرانه از مناطق حساس، مدیریت منابع آب، استفاده از فناوریهای کمهزینه پایش، تقویت تنوع زیستی، مدیریت ریسکهای زیستمحیطی، بازسازی سریع پس از درگیری، مشارکت جوامع محلی، مستندسازی و پیگیری حقوقی، تقویت دیپلماسی محیط زیستی و تابآوری زیرساختهای سبز شهری و روستایی، راهکارهای کلیدی برای افزایش تابآوری محیط زیست در دوران جنگ و پساجنگ در این پهنه آبی ارزشمند است.»
ارواحی در پایان گفت: «اگر بهصورت جدی در جهت افزایش تابآوری اکولوژیک سرمایهگذاری شود، محیط زیست نه تنها قربانی بحران ها نخواهد بود، بلکه میتواند بخشی از راهحل آن محسوب شود.»
منبع: همشهری
