عکس| روستای باراندوز؛ روایتی ۶ هزار ساله از تاریخ آذربایجانغربی
آذربایجان غربی، سرزمینی با طبیعتی دلانگیز و فرهنگی ریشهدار، از دیرباز به عنوان یکی از کهنترین و زیباترین مناطق ایران شناخته میشود و با برخورداری از روستاهایی تاریخی و چشماندازهایی بکر، گنجینهای ناب از تمدن، هنر، آیین و زیباییهای طبیعی را در دل خود جای داده است.
باراندوز، شاهکار زیبای خلقت در آذربایجان غربی، روستایی با قدمت ۶ هزارساله و آلبومی از جاذبه های تاریخی و طبیعی راز آلود که چشم هر بینندهای را خیره می کند. این روستای شگفت انگیز هرساله میزبان مسافران و گردشگران شده و به روایت تاریخ و فرهنگ این سرزمین میپردازد.
آذربایجان غربی، سرزمینی با طبیعتی دلانگیز و فرهنگی ریشهدار، از دیرباز به عنوان یکی از کهنترین و زیباترین مناطق ایران شناخته میشود و با برخورداری از روستاهایی تاریخی و چشماندازهایی بکر، گنجینهای ناب از تمدن، هنر، آیین و زیباییهای طبیعی را در دل خود جای داده است.
هر گوشه از این دیار، داستانی از گذشتههای دور را روایت میکند و هر روستا، برگ زرینی از دفتر پرشکوه تاریخ و فرهنگ ایرانزمین است.
روستاهای تاریخی و کهن این استان همچنان اصالت و داشتههای ارزشمند خود را حفظ کردهاند و همچون راویانی خاموش، برای هر مسافر و گردشگری از تاریخ، طبیعت و زیباییهای این سرزمین سخن میگویند. جاذبههای تاریخی و طبیعی ثبتشده در فهرستهای ملی و جهانی، آبشارها، رودخانهها و چشماندازهای بدیع، همه گواهی روشن بر این حقیقتاند که دیار اقوام و ادیان، آلبومی زنده از تاریخ، فرهنگ و طبیعت ایران است.
کافی است در تاریخ هر یک از این روستاها تأملی شود تا برگهای پربار آن از گنجینههایی حکایت کنند که چشم هر گردشگر را خیره و ذهن هر پژوهشگری را متحیر میسازد. آذربایجان غربی با داشتن ۴۹ روستای هدف گردشگری، از دیرباز میزبان میهمانان و مسافرانی از نقاط مختلف کشور بوده است.
بسیاری از این روستاها قدمتی چندصد تا چند هزار ساله دارند و زیباییهای طبیعی و فرهنگیشان در طول قرون متمادی، نظر هر بینندهای را به خود جلب کرده است. روستاهای چشمنوازی چون بند، گورچینقلعه، امامزاده، سولهدوکل و شلمکان در ارومیه، «سهولان» در مهاباد، «باغچهجوق» در ماکو، «چورس» در چایپاره و «احمدآباد» در تکاب، تنها بخشی از روستاهای دیدنی و تاریخی این استان هستند.
بیتردید میتوان گفت زیباترین تابلوها در این استان به نمایش گذاشته شده؛ چنانکه روستای ۶ هزارساله «باراندوز» ارومیه نمونهای از شکوه بیپایان تاریخ و طبیعت آذربایجان غربی و به عبارتی شاهکار زیبای خلقت در این دیار است.
باراندوز؛ روستای ۶ هزارساله آذربایجان غربی یادگاری از مانناها

در میان روستاهای دیدنی و کهن آذربایجان غربی، روستای تاریخی باراندوز در جنوبغربی ارومیه جایگاهی ویژه دارد. این روستای زیبا که بهویژه در فصل پاییز جلوهای تماشایی به خود میگیرد، در فاصله ۳۰ کیلومتری شهر ارومیه واقع شده است. مسیر منتهی به باراندوز با درختان سر به فلک کشیده و مراتعی که دامنه تپهها را پوشاندهاند، چشماندازی دلانگیز و شاعرانه پدید آورده است.
باراندوز، روستایی با پیشینهای ۶ هزارساله است که از روزگاران کهن، محل سکونت تمدنها و اقوامی همچون سومرها، هوریها، قوتتیها، اورارتوها، مانناها و مادها بوده است. این تاریخ طولانی و پرافتخار، روحی زنده از گذشتههای دور را در کالبد این روستا جاری ساخته است.
از دیگر جلوههای شاخص باراندوز، باغهای گسترده و سرسبز سیب آن است که آوازهشان در سراسر استان پیچیده است؛ تا آنجا که بسیاری این روستا را «نگین باغهای سیب آذربایجانغربی» مینامند. در کنار زیبایی طبیعی، وجود آثار تاریخی متعدد در این منطقه نیز جلوهای دیگر از شکوه و قدمت آن را نشان میدهد که هرساله مورد بازدید گردشگران قرار می گیرد.
پل تاریخی باراندوز
پل تاریخی باراندوز یکی از مهمترین جاذبه های تاریخی روستای باراندوز است این اثر، برجایمانده از دوران قاجار است و با معماری منحصربهفرد خود بر فراز رودخانهای به همین نام ساخته شده و از جاذبههای دیدنی روستا به شمار میرود. طول پل حدود چهار متر و عرض آن پنج متر است و با ۶ چشمه بزرگ با قوسهای جناغی و پنج چشمه کوچک با طاقهای رومی، جلوهای زیبا از هنر و مهندسی معماری ایرانی را به نمایش میگذارد.
بیتردید، باراندوز تنها یک روستا نیست، بلکه روایتی زنده از تاریخ، فرهنگ و طبیعت آذربایجانغربی است که هر گوشهاش داستانی از تمدن و زیبایی را بازگو میکند.

تپه تاریخی باراندوز
دومین جاذبه شاخص روستای باراندوز، تپه تاریخی باراندوز یا گویتپه است. اثری ارزشمند با قدمتی ۶ هزار ساله که از مهمترین محوطههای باستانی آذربایجانغربی بهشمار میآید. این تپه، گواهی زنده از تمدنهای کهن منطقه و نشانی روشن از حضور اقوام باستانی در این سرزمین است.
بر اساس یافتههای باستانشناسی، در سال ۱۳۲۲ خورشیدی، در این تپه تصویر «قیلقمیش» به عنوان اسطوره نامدار سومریان و بابلیان کشف شد. اثری که نشاندهنده پیوندهای تاریخی و فرهنگی این منطقه با کهنترین تمدنهای بینالنهرین است.
گویتپه باراندوز نه تنها یادگاری از روزگار دور، بلکه گنجینهای ارزشمند از تاریخ بشریت است که هنوز رازهای بسیاری از گذشته را در دل خود نهفته دارد.

رودخانه باراندوز
از دیگر جلوههای طبیعی و گردشگری روستای باراندوز، رودخانه باراندوز است. رودی زلال و پرآب که از رشتهکوههای مرزی ایران، ترکیه و عراق سرچشمه میگیرد. این رود پس از پیمودن مسیرهای پرپیچوخم، وارد جلگه شده و دشت حاصلخیز بیل را سیراب میکند. در ادامه مسیر نیز زمینهای کشاورزی و روستاهای اطراف را آبیاری کرده و نقش مهمی در رونق کشاورزی و حیات روستایی منطقه ایفا میکند.
دخمه قبور شاهان اورارتو
در دل باراندوز، اثری تاریخی و رازآلود با نام دخمه قبور شاهان اورارتو وجود دارد که از دیگر جاذبههای دیدنی این روستا به شمار میرود. این دخمهها که قدمت آنها به حدود سه هزار سال پیش بازمیگردد، بر فراز تپهای قرار دارند که امروزه با نام تپه شیرینوفرهاد شناخته میشود. بر اساس پژوهشهای تاریخی، این مکان در دوران اورارتوها، بهعنوان شهری کوچک و قلعهای مستحکم در اوج اقتدار آن تمدن باستانی ساخته شده و آرامگاه پادشاهان و اشراف آن دوران بوده است.
آبشار باراندوز
در نزدیکی روستای باراندوز، آبشاری زیبا و چشمنواز جریان دارد که از دیگر جاذبههای طبیعی این منطقه محسوب میشود. این آبشار در گذر زمان و بر اثر بارشهای برف و باران پدید آمده و در میان چشماندازی سرسبز و دلانگیز، صحنهای روحنواز از طبیعت بکر آذربایجان غربی را به نمایش میگذارد.
آبشار باراندوز، با صدای دلنشین و خنکای مطبوع خود، یکی از محبوبترین مقاصد گردشگران در فصول گرم سال است که آرامش، زیبایی و طراوت در کنار هم معنا مییابند.
آذربایجانغربی را باید مهد روستاهای تاریخی و کهن نامید که هرکدام از آنها با معماری بی نظیر و باشکوه، نمای خیره کننده، خانههای رویایی و آداب و رسوم و فرهنگهای مختلف جلوه زیبایی از این استان به تصویر میکشند و هرساله گردشگران و مسافران را بسوی خود فرا میخوانند.
افزون بر این، وجود بیش از سه هزار روستا با تنوع قومیتی و جاذبههای تاریخی بینظیر، چهرهای متفاوت و غنی به این استان بخشیده است که هر یک از این روستاها، روایتگر تاریخی کهن و آداب و رسومی بیمانند هستند.
منبع: ایرنا