اتفاق نگران‌کننده برای افراد بالای ۳۵ سال

سارکوپنی یا تحلیل عضلانی مرتبط با سن معمولاً از حدود ۳۵ سالگی آغاز می‌شود و با افزایش سن شدت می‌گیرد؛ به‌طوری‌که بعد از ۶۰ سالگی سرعت آن بیشتر می‌شود. در این روند، افراد به‌تدریج بخشی از قدرت و حجم عضلات خود را از دست می‌دهند و در صورت بی‌تحرکی، این کاهش می‌تواند به ۲ تا ۳ کیلوگرم در هر دهه برسد.

نکته مهم این است که کاهش عضله همیشه با کاهش وزن همراه نیست، چون چربی جایگزین بافت عضلانی می‌شود. در نتیجه فرد هم ضعیف‌تر و هم کندتر می‌شود؛ به‌ویژه به دلیل تحلیل فیبرهای عضلانی سریع‌انقباض که مسئول قدرت و واکنش‌های سریع هستند.

این روند در سنین بالا می‌تواند استقلال فرد را تحت تأثیر قرار دهد و انجام کارهای روزمره را دشوار کند. همچنین خطر زمین‌خوردن، شکستگی و بستری شدن را افزایش می‌دهد. آمارها نشان می‌دهد از هر سه سالمند، یک نفر سالانه دچار زمین‌خوردگی می‌شود.

در کنار عضلات، کاهش عملکرد میتوکندری‌ها و ضعف ارتباط عصبی عضلات نیز در افت توان جسمی نقش دارد. با این حال، متخصصان تأکید می‌کنند که بی‌تحرکی عامل مهم‌تری از خودِ پیری است و تمرینات قدرتی می‌تواند تا حد زیادی این روند را کند یا حتی معکوس کند.

علائم سارکوپنیا

بسته به میزان توده عضلانی از دست رفته فرد، علائم سارکوپنی ممکن است متفاوت باشد.

کاهش اندازه ماهیچه‌ها

ضعف

از دست دادن استقامت

تعادل ضعیف

مشکل در بالا رفتن از پله‌ها

منبع: همشهری