رمزگشایی از یک فاجعه؛ این مرد تا آخرین لحظه به فکر نجات دیگران بود

فاجعه شهر باستانی Pompeii پس از نزدیک به دو هزار سال، هنوز هم رازهای تازه‌ای از دل خاکستر بیرون می‌کشد. باستان‌شناسان حالا می‌گویند یکی از قربانیان مشهور فوران آتشفشان Mount Vesuvius احتمالا پزشکی بوده که هنگام فرار، ابزار کارش را نیز با خود حمل می‌کرده تا به دیگران کمک کند.

به گزارش پاپ‌سای، این کشف تازه به یکی از مشهورترین بخش‌های پمپئی، یعنی «باغ فراریان» مربوط می‌شود؛ محوطه‌ای که در دهه ۱۹۶۰ کشف شد و بقایای بیش از ده نفر را در خود جای داده است. این افراد در سال ۷۹ میلادی، زمانی که ابرهای سوزان و خفه‌کننده ناشی از فوران وزوو شهر را فرا گرفت، جان خود را از دست دادند.

بدن قربانیان طی قرن‌ها زیر خاکستر و مواد آتشفشانی تجزیه شد، اما فضای خالی بدن‌ها در لایه‌های خاک باقی ماند. باستان‌شناسان بعدها با ریختن گچ در این حفره‌ها، قالب‌هایی مشهور و تکان‌دهنده از آخرین لحظات زندگی مردم پمپئی ساختند؛ مجسمه‌هایی که ترس، درد و تلاش برای فرار را به شکلی بی‌سابقه ثبت کرده‌اند.

اکنون فناوری‌های تصویربرداری مدرن، جزئیات تازه‌ای را از یکی از همین قالب‌ها آشکار کرده است. پژوهشگران با استفاده از اشعه ایکس و سی‌تی‌اسکن، داخل قالب گچی مردی را بررسی کردند که در حالت جمع‌شده روی زمین پیدا شده بود. تصاویر نشان داد او کیسه‌ای پارچه‌ای همراه داشته که داخل آن سکه‌های برنزی و نقره‌ای، یک جعبه کوچک و ابزارهای فلزی ظریفی قرار داشته است.

به گفته باستان‌شناسان، این ابزارها شباهت زیادی به وسایل پزشکی روم باستان دارند. در میان اشیا، لوحی سنگی نیز دیده شده که احتمالا برای آماده‌سازی داروها یا مواد آرایشی و درمانی استفاده می‌شده است؛ ابزاری که معمولا پزشکان رومی، یا «مدیکوس» ‌ها، همراه خود داشتند.

اگرچه پژوهشگران تأکید می‌کنند هنوز نمی‌توان با قطعیت گفت این مرد پزشک بوده، اما مجموعه شواهد به‌شدت از این فرضیه حمایت می‌کند. همین احتمال، تصویری انسانی‌تر از یکی از هزاران قربانی ناشناس پمپئی ارائه می‌دهد؛ انسانی که شاید حتی در میانه فرار از مرگ، ابزار درمان را کنار نگذاشته بود.

Gabriel Zuchtriegel، مدیر پارک باستان‌شناسی پمپئی در توضیح این کشف گفته است: «دو هزار سال پیش هم افرادی بودند که پزشکی فقط شغلشان نبود؛ آن‌ها همیشه پزشک بودند.» او معتقد است این مرد احتمالا ابزارهایش را با خود برداشته بود تا به دیگران کمک کند یا شاید در جایی دیگر زندگی تازه‌ای بسازد.

این کشف تازه بار دیگر نشان می‌دهد فناوری‌های مدرن چگونه می‌توانند به قربانیان خاموش تاریخ هویت بدهند؛ انسان‌هایی که قرن‌ها فقط یک قالب گچی بودند، اما حالا داستان زندگی‌شان آرام‌آرام از دل خاکستر شنیده می‌شود.

منبع: همشهری