داستان اولین ترن هوایی جهان؛ از سرعت لاک‌پشتی تا هیجان مرگبار

۱۶ ژوئن ۱۸۸۴، نخستین ترن هوایی آمریکا در جزیره‌ «کانی» واقع در بروکلین، نیویورک، به بهره‌برداری رسید. این وسیله که «راه‌آهن سوئیچ‌بک» (خط رفت‌وبرگشتی) نامیده می‌شد، حاصل ایده‌ لامارکوس تامپسون بود؛ با سرعتی حدود شش مایل در ساعت (نزدیک به ۱۰ کیلومتر در ساعت) حرکت می‌کرد و کرایه‌اش پنج سنت بود. این سرگرمی نوظهور بلافاصله مورد استقبال قرار گرفت و تا آغاز قرن بیستم، صدها ترن هوایی در سراسر این کشور ساخته شده بود.

نام «کانی آیلند» (Coney Island) که گفته می‌شود از واژه هلندی «Konijn Eilandt» به معنای «جزیره خرگوش» گرفته شده است، قطعه‌ای زمین در کنار اقیانوس اطلس است که برای نخستین بار توسط کاشف، هنری هادسون، در سال ۱۶۰۹ شناسایی شد. اولین هتل کانی آیلند در سال ۱۸۲۹ افتتاح شد و تا سال‌های پس از جنگ داخلی، این منطقه به یک تفرجگاه شناخته‌شده با تئاترها، رستوران‌ها و پیست مسابقه تبدیل شده بود.

در فاصله سال‌های ۱۸۹۷ تا ۱۹۰۴، سه پارک تفریحی در کانی آیلند ساخته شد: دریم‌لند، لونا پارک و استیپلچیس. تا دهه ۱۹۲۰، کانی آیلند از طریق مترو قابل دسترسی بود و در تابستان، روزانه حدود یک میلیون نفر برای بازی‌ها، سواری‌ها، نمایش‌های عجایب، ساحل و پیاده‌روی دو و نیم مایلی (که در سال ۱۹۲۳ تکمیل شد) به آن‌جا می‌آمدند.

گفته می‌شود که هات داگ (هات‌داگ) در سال ۱۸۶۷ توسط چارلز فلتمن در کانی آیلند اختراع شد. در سال ۱۹۱۶، یک غرفه هات‌داگ به نام «ناتانز» که هر هات‌داگ آن پنج سنت قیمت داشت، توسط یکی از کارمندان سابق فلتمن افتتاح شد و بعدها به یکی از نمادهای کانی آیلند و یک برند جهانی تبدیل شد. امروزه، ناتانز نه‌تنها به‌ خاطر هات‌داگ‌هایش، بلکه به‌ خاطر مسابقه هات‌داگ‌خوری‌ که هر سال در روز چهارم ژوئیه (روز استقلال آمریکا) در کانی آیلند برگزار می‌شود، شهرت دارد.

ترن‌های هوایی و پارک‌های تفریحی در دوران رکود بزرگ و جنگ جهانی دوم، زمانی که آمریکایی‌ها پول کمتری برای تفریح داشتند، با کاهش رونق روبه‌رو شدند. سرانجام در سال ۱۹۵۵، افتتاح دیزنی‌لند در آناهایم کالیفرنیا، طلوع عصر پارک‌های موضوعی مدرن و احیای دوباره ترن هوایی را رقم زد. موفقیت دیزنی‌لند موجی از پارک‌ها و ترن‌های هوایی جدید را به وجود آورد. تا دهه ۱۹۷۰، پارک‌ها در رقابت با یکدیگر برای ساخت هیجان‌انگیزترین سواری‌ها بودند.

تا اواسط دهه ۱۹۶۰، پارک‌های تفریحی بزرگ کانی آیلند تعطیل شدند و این منطقه چهره‌ای نابسامان و بی‌نظم پیدا کرد. با این حال، در دهه‌های اخیر، کانی آیلند احیا شده و همچنان یک جاذبه گردشگری محبوب به شمار می‌رود.

این منطقه هنوز میزبان ترن هوایی «سایکلون» (Cyclone) است که اولین بار در سال ۱۹۲۷ فعالیت خود را آغاز کرد. این ترن هوایی چوبی که قادر به دستیابی به سرعت ۶۰ مایل در ساعت است و سقوطی به ارتفاع ۸۵ فوت دارد، یکی از قدیمی‌ترین ترن‌های هوایی در حال بهره‌برداری در آمریکا به شمار می‌رود.

منبع: خبرآنلاین