طاعون ریوی چیست و چقدر خطرناک است؟

فرادید| یک محقق ۲۸ ساله آزمایشگاهی در یک مؤسسه روسی که به مطالعه طاعون و پاتوژن‌های خطرناک اختصاص دارد، بر اثر ابتلا به سینه‌پهلو (پنومونی) با منشأ «ناشناخته» جان خود را از دست داد. مؤسسه تحقیقاتی ضدطاعون ایرکوتسک در سیبری فعالیت می‌کند؛ منطقه‌ای که در پی این حادثه چندین فرد دیگر نیز در آن تحت قرنطینه قرار گرفته‌اند. در این میان، سازمان نظارت بر بهداشت و سلامت روسیه (روس‌پوتربنادزور) که متولی پایش بیماری‌های عفونی است، ارتباط این رخداد با طاعون را کم‌اهمیت جلوه داده است.

به گزارش فرادید به نقل از سی ان ان، طاعون ریوی یک عفونت ریوی نادر و مرگبار است که توسط باکتری یرسینیا پستیس ایجاد می‌شود. دانشمندان طاعون ریوی را خطرناک‌ترین شکل این عفونت باکتریایی می‌دانند.

نحوه انتقال و سرایت بیماری طاعون ریوی

طاعون ریوی تنها نوع از عفونت طاعون است که مستقیماً از فردی به فرد دیگر انتقال می‌یابد. این بیماری از طریق ذرات و قطرات تنفسی، هنگامی که فرد مبتلا سرفه یا عطسه می‌کند، منتقل می‌شود. علاوه بر این، قطرات تنفسی ترشح‌شده از حیوانات آلوده نیز می‌توانند ناقل بیماری باشند.

علائم و شدت عفونت

در طاعون ریوی، ذرات باکتری در ریه‌ها مستقر می‌شوند و می‌توانند موجب بروز پنومونی شدیدی شوند که تنفس را دشوار می‌سازد. علائم بیماری ممکن است ظرف ۲۴ ساعت پس از ورود عفونت به بدن آغاز شود.

سایر علائم این بیماری شامل تب، لرز، سردرد، دردهای عضلانی، سرگیجه، ضعف عمومی، خستگی مفرط، حالت تهوع، استفراغ و اسهال است. این بیماری در صورت درمان‌نشدن، تقریباً همواره مرگبار و کشنده است.

روش‌های درمان و مراقبت بالینی

پزشکان می‌توانند طاعون را با یک دوره درمانی آنتی‌بیوتیکی که دست‌کم ۱۰ تا ۱۴ روز طول می‌کشد، معالجه کنند. رایج‌ترین داروهای مورد استفاده شامل سیپروفلوکساسین، لووفلوکساسین، موکسی‌فلوکساسین، جنتامایسین و استرپتومایسین است.

بیمارانی که آنتی‌بیوتیک را ظرف ۲۴ ساعت نخست پس از بروز عفونت دریافت می‌کنند، بیشترین شانس بقا را دارند. پزشکان همچنین ممکن است با مراقبت‌های حمایتی شامل اکسیژن کمکی، مایعات و تأکید بر استراحت، به روند بهبودی فرد کمک کنند.

وضعیت واکسیناسیون و راه‌های پیشگیری

اگرچه واکسن‌های طاعون از قرن نوزدهم میلادی در دسترس بوده‌اند، اما اثربخشی آن‌ها در برابر فرم ریوی طاعون همچنان قطعی و ثابت‌شده نیست. سازمان جهانی بهداشت (WHO) واکسیناسیون عمومی را توصیه نمی‌کند، مگر برای گروه‌های پرخطر مانند پرسنل آزمایشگاه‌هایی که دائماً در معرض خطر آلودگی با این باکتری قرار دارند.

سازمان جهانی بهداشت به افراد توصیه می‌کند از تماس مستقیم با بیماران خودداری کرده و در مواجهه با مایعات بیولوژیکی آلوده احتیاط کامل را رعایت کنند. کادر درمانی و مراقبانی که با بیماران مبتلا به طاعون ریوی سر و کار دارند، موظف به پوشیدن تجهیزات محافظتی استاندارد هستند و ممکن است آنتی‌بیوتیک‌های پیشگیرانه نیز دریافت کنند.

در صورت مواجهه، مقامات بهداشتی همچنین اعضای خانواده و سایر افرادی را که در تماس نزدیک با فرد مبتلا بوده‌اند تحت پایش قرار می‌دهند و پیش از آنکه بیمار شوند، به آن‌ها آنتی‌بیوتیک پیشگیرانه می‌دهند. مسئولان بهداشتی شست‌وشوی منظم دست‌ها با آب و صابون را نیز مؤکداً توصیه می‌کنند