8 فیلم دلهره‌آور و کمتر دیده‌شده که از اولین دقایق مخاطب را مجذوب می‌کنند
یک فیلم دلهره‌آور خوب باید خیلی زود مخاطب را به دنیای خود بکشاند. فیلمی عالی علاوه بر این، با افزایش خطر یا عمیق‌تر کردن معما، این جذابیت را حفظ می‌کند و ما را به مسیرهایی غیرمنتظره می‌برد.
فرادید| فیلم‌های دلهره‌آور شکل‌های گوناگونی دارند و از انعطاف‌پذیرترین ژانرهای سینما به شمار می‌روند. ممکن است از همان ابتدا خود را در دل خطری فوری ببینید یا به‌تدریج وارد داستانی شوید که با شخصیت‌های پیچیده و تنشی فزاینده پیش می‌رود.
به گزارش فرادید؛ یک فیلم دلهره‌آور خوب باید خیلی زود مخاطب را به دنیای خود بکشاند. فیلمی عالی علاوه بر این، با افزایش خطر یا عمیق‌تر کردن معما، این جذابیت را حفظ می‌کند و ما را به مسیرهایی غیرمنتظره می‌برد. این هشت فیلم دلهره‌آور تقریباً در حد آثار بی‌نقص ظاهر می‌شوند؛ از داستانی واقعی درباره جنایت گرفته تا ادای دینی به فیلم‌های اکشن کم‌هزینه و اثری اقتباس‌شده از داستان استیون کینگ که شاید یکی از قدرنادیده‌ترین اقتباس‌های آثار او باشد.
۱. حرکت نکن (۲۰۲۲)
در این فیلم دلهره‌آور به‌شدت تأثیرگذار که سم ریمی تهیه‌کنندگی آن را بر عهده داشته است، مادری داغ‌دیده به نام آیریس با بازی کلسی اسبیل با یک قاتل زنجیره‌ای روبه‌رو می‌شود. آیریس که پس از مرگ پسرش به همان محل بازگشته تا به رنج خود پایان دهد، با مردی به‌ظاهر مهربان به نام ریچارد، با بازی فین ویتراک، برخورد می‌کند. اما این ملاقات او را وادار می‌کند برای زنده ماندن بجنگد؛ زیرا ریچارد ماده‌ای به بدنش تزریق کرده است که طی ۲۰ دقیقه او را کاملاً از حرکت بازخواهد داشت.
تعقیب‌شدن در جنگل به دست یک قاتل به‌اندازه کافی وحشتناک است، اما وقتی فلج‌شدن تدریجی بدن نیز به ماجرا اضافه می‌شود، فرارکردن یا پنهان‌شدن به مسابقه‌ای بی‌رحمانه با زمان تبدیل می‌شود.
هرچه توان حرکتی آیریس کمتر می‌شود، کارهای عادی و پیش‌پاافتاده، از مواجهه با لانه مورچه‌ها گرفته تا کار با ماشین چمن‌زنی، به تجربه‌هایی عذاب‌آور بدل می‌شوند. بااین‌حال، هر مانع تازه‌ای که سر راه او قرار می‌گیرد، اراده‌اش را برای زنده ماندن تقویت می‌کند.
آدام شیندلر و برایان نتو، کارگردانان فیلم، ایده‌ای را که می‌توانست به ترفندی ارزان و سطحی تبدیل شود، به اثری خلاقانه و سرشار از تنش بی‌وقفه تبدیل کرده‌اند.
۲. زن سرنوشت ساز (۲۰۲۳)
حضور یک قاتل زنجیره‌ای فعال در برنامه‌ای محبوب برای انتخاب شریک عاطفی در دهه ۱۹۷۰ ممکن است شبیه داستانی تخیلی به نظر برسد، اما فیلم «زن سرنوشت ساز» بر اساس رویدادی واقعی ساخته شده است.
آنا کندریک علاوه بر بازی در فیلم، نخستین تجربه کارگردانی بلند خود را نیز با این اثر پشت سر گذاشته و از همان ابتدا لحن پرتنش داستان را تثبیت می‌کند. فیلم با نمایش قاتل زنجیره‌ای، رودنی آلکالا، با بازی دنیل زواتو، آغاز می‌شود؛ مردی که از قربانی بعدی خود عکس می‌گیرد. این صحنه اضطراب‌آور و ناراحت‌کننده نشان می‌دهد که چگونه جذابیت ظاهری آلکالا، پوششی برای ماهیت واقعی و فریبکارانه او بوده است.
کندریک نقش بازیگری به نام شریل بردشاو را ایفا می‌کند که با اصرار مدیر برنامه‌هایش، با اکراه می‌پذیرد در برنامه تلویزیونی «بازی آشنایی» شرکت کند. با پیشرفت برنامه، او با شرکت‌کننده شماره سه، رودنی آلکالا، ارتباطی دوستانه برقرار می‌کند.
برنامه‌های انتخاب شریک عاطفی معمولاً فضایی تصنعی و سرشار از شادی اجباری دارند. شریل آلکالا را مردی جذاب می‌بیند، اما تماشاگر پیش‌تر با صحنه‌هایی هولناک از جنایت‌های او روبه‌رو شده است. همین تضاد، احساس هراس فزاینده‌ای ایجاد می‌کند؛ زیرا می‌بینیم که شریل آرام‌آرام به مردی علاقه‌مند می‌شود که می‌دانیم خطرناک است.
۳. مقصر (۲۰۲۱)
بازسازی آنتوان فوکوا از فیلم دانمارکی درخشان و هم‌نام آن، نمونه‌ای از سینمای دلهره‌آور است که تمام تنش خود را در فضایی محدود و تقریباً بسته متمرکز می‌کند.
جو بیلور، مأمور پاسخ‌گویی به تماس‌های اضطراری پلیس لس‌آنجلس با بازی جیک جیلنهال، هنوز با پیامدهای حادثه‌ای که اخیراً هنگام انجام وظیفه برایش رخ داده دست‌وپنجه نرم می‌کند. در همین شرایط، زنی آشفته با او تماس می‌گیرد و ادعا می‌کند ربوده شده است. صدای این زن را رایلی کیئو اجرا می‌کند.
جو هرچه بیشتر برای یافتن زن تلاش می‌کند، نیازش به کنترل اوضاع شدت می‌گیرد و همین مسئله او را به مسیری می‌کشاند که در آن به‌تدریج از نظر روانی فرو می‌پاشد.
«مقصر» فیلمی بسیار حساب‌شده است که با استفاده هوشمندانه از فضای محدود خود، هم شخصیت اصلی و هم تماشاگر را در محیطی سرشار از اضطراب گرفتار می‌کند. جیلنهال در نقش جو، شخصیتی پرنقص و زودرنج که مدام همان تصمیم‌های عجولانه گذشته را تکرار می‌کند، بازی درخشانی ارائه می‌دهد.
نسخه اصلی دانمارکی همچنان می‌تواند بهترین روایت این داستان به شمار رود، اما بازسازی آمریکایی نیز به‌سرعت مخاطب را درگیر می‌کند و به‌ندرت اجازه می‌دهد از تنش آن فاصله بگیرد.
۴. راننده فرار (۲۰۱۷)
فرانک گریلو در این فیلم اکشن و دلهره‌آور که کمتر از شایستگی‌اش مورد توجه قرار گرفته، نقش راننده فراری بی‌نامی را بازی می‌کند. «راننده فرار» ادای دینی تقریباً بی‌نقص به فیلم‌های اکشن کم‌هزینه و پرهیجان است.
شخصیت گریلو که راننده فرار گروهی خلافکار است، شبی آشفته و پرحادثه را پشت سر می‌گذارد. یک سرقت معمولی زمانی از کنترل خارج می‌شود که تماسی تلفنی و تهدیدآمیز به او هشدار می‌دهد سازمان تبهکاری‌ای که برایش کار می‌کند، قصد دارد به او خیانت کند.
فیلم از نظر داستانی چندان پیچیده نیست، اما این نحوه اجرای آن است که جایگاهش را در این فهرست توجیه می‌کند.
بخش عمده فیلم درون خودرو می‌گذرد و دوربین به‌ندرت از فضای داخلی آن فاصله می‌گیرد. این انتخاب، حس فوریت و نزدیکی به حوادث را به‌شدت افزایش می‌دهد و گاهی فضایی خفقان‌آور ایجاد می‌کند.
راننده درحالی‌که می‌کوشد خانواده‌اش را در امان نگه دارد و از شبی مملو از حملات تبهکاران خشمگین و آدمکش‌های موتورسوار جان سالم به در ببرد، با خودرو در خیابان‌های بوستون به دنبال پاسخ می‌گردد.
«راننده فرار» با مدت‌زمان کوتاه و پرشتاب ۸۲ دقیقه‌ای، سراسر هیجان است و هیچ صحنه زائدی ندارد. فیلم تقریباً فرصتی برای نفس‌کشیدن به مخاطب نمی‌دهد.
۵. ۱۹۲۲ (۲۰۱۷)
اقتباس گیرای زک هیلدیتچ از داستان بلند «۱۹۲۲» نوشته استیون کینگ، اگرچه به ژانر وحشت نزدیک می‌شود، در لایه‌های زیرین خود یک تریلر روان‌شناختی هولناک است که کابوسی آکنده از اضطراب و عذاب وجدان را به تصویر می‌کشد.
توماس جین یکی از بهترین بازی‌های دوران حرفه‌ای خود را در نقش ویلفرد جیمز، کشاورزی که برای قتل همسرش نقشه می‌کشد، ارائه می‌دهد. همسر او، با بازی مالی پارکر، پس از به ارث بردن امکانی برای ترک مزرعه و آغاز زندگی بهتر، به فکر رفتن می‌افتد. ویلفرد پسرش را متقاعد می‌کند که در این جنایت شوم به او کمک کند.
اما جنایتی که مرتکب می‌شوند، به‌تدریج زندگی هر دوی آن‌ها و خانه‌ای را که زمانی به آن تعلق داشتند، از درون می‌پوساند.
مایک فلاناگان تا حد زیادی به یکی از چهره‌های اصلی اقتباس از آثار استیون کینگ تبدیل شده است، اما هیلدیتچ، کارگردان فیلم «مردگان را دفن می‌کنیم»، نیز ثابت می‌کند که در خلق تعلیق از دل موقعیت‌های روزمره و نمایش وحشت شکنجه‌بار عذاب وجدان، خلاقیت قابل‌توجهی دارد.
خانه‌ای که ویلفرد با تمام وجود می‌خواست در آن بماند، به ویرانه‌ای متروک تبدیل می‌شود و تصاویر هولناک فزاینده، او را تا مرز جنون پیش می‌برند.
۶. کالیبر (۲۰۱۸)
جک لودن، پیش از بازی در سریال «اسب‌های آرام»، در کنار مارتین مک‌کان در فیلم «کالیبر» ظاهر شد؛ تریلری روستایی و هولناک که نخستین تجربه چشمگیر مت پالمر در مقام کارگردان به شمار می‌رود.
دو دوست دوران کودکی، وان با بازی لودن که به‌زودی پدر خواهد شد، و مارکوس با بازی مک‌کان که شخصیتی بی‌پروا دارد، برای یک سفر آخر هفته با هدف شکار راهی منطقه‌ای روستایی می‌شوند. اما این سفر به مرگ دو نفر از ساکنان محلی منجر می‌شود.
ازآنجاکه آن‌ها پیش‌تر با برخی از اهالی روستا آشنا شده‌اند، نمی‌توانند به‌سادگی ناپدید شوند. این دو دوست که رابطه‌شان پس از حادثه به‌شدت آسیب دیده است، ناچارند در میان جامعه‌ای بمانند که به‌زودی متوجه ناپدیدشدن دو نفر از اعضای خود خواهد شد.
«کالیبر» بیش از هر چیز بر ایجاد فضایی سنگین و اضطرابی خاموش تکیه دارد. احساس گناه، وان را به شخصیتی آسیب‌پذیر و غیرقابل‌اعتماد تبدیل می‌کند، درحالی‌که مارکوس با تمام توان می‌کوشد جنایتشان را پنهان نگه دارد. تلاش‌های نادرست او برای کنترل اوضاع، شرایطی را که از ابتدا وخیم بوده، بی‌نهایت بدتر می‌کند.
هر برخورد با اهالی روستا به صحنه‌ای پرتنش تبدیل می‌شود و حتی گفت‌وگوهای ساده نیز با ترس از برملاشدن حقیقت همراه‌اند.
پالمر فشار روانی داستان را به‌تدریج افزایش می‌دهد و آن را به نقطه‌ای ویرانگر می‌رساند. «کالیبر» یکی از آثار اولیه نتفلیکس است که شایسته توجه بسیار بیشتری است.
۷. ریبل ریج (۲۰۲۳)
جرمی سالنیه، کارگردان فیلم‌های دلهره‌آور خشن «ویرانه آبی» و «اتاق سبز»، در «ریبل ریج» رویکرد متفاوتی را در پیش می‌گیرد. تری ریچموند، تفنگدار سابق نیروی دریایی آمریکا با بازی آرون پیر، راهی شهری کوچک در ایالت لوئیزیانا می‌شود تا وثیقه آزادی پسرعمویش را تأمین کند. اما پلیس فاسد محلی با بیرون راندن خشونت‌آمیز او از جاده، سفرش را مختل می‌کند.
وقتی پلیس پول او را ضبط می‌کند و تلاش‌هایش برای احقاق حق به جایی نمی‌رسد، تری به‌سرعت درمی‌یابد که فساد در این شهر بسیار عمیق‌تر از چیزی است که تصور می‌کرد. رئیس پلیس، با بازی دون جانسون، نیز با خونسردی و رضایت خاطر در برابر او قرار می‌گیرد.
«ریبل ریج» فیلمی دلهره‌آور با ساختاری دقیق و پرداختی جدی به موضوعاتی اجتماعی همچون فساد پلیس و سوءاستفاده از قدرت است.
سالنیه صحنه‌های اکشن را با دقت طراحی می‌کند، اما از آن‌ها به‌اندازه استفاده می‌کند؛ زیرا قصد ندارد فیلمش به نسخه دیگری از «جان ویک» با انبوهی غیرواقعی از کشته‌ها تبدیل شود.
آرون پیر در نقش تری بازی مقتدرانه‌ای ارائه می‌دهد. شخصیت او خویشتن‌دار است، اما درعین‌حال توانایی آن را دارد که هر لحظه خشمی مهارنشدنی را آزاد کند. همین خویشتن‌داری باعث می‌شود شخصیت او باورپذیر باشد و فیلم نیز از کلیشه‌های رایج آثار اکشن فاصله بگیرد.
۸. غریبه (۲۰۲۲)
تریلر استادانه توماس ام. رایت، داستان مارک، مأمور پلیس مخفی با بازی جوئل اجرتون، را دنبال می‌کند که با مردی آواره به نام هنری تیگ، با بازی شان هریس، طرح دوستی می‌ریزد تا اعتماد او را جلب کند. هدف مارک، یافتن پاسخ‌هایی درباره پرونده قتلی است که سال‌ها حل‌نشده باقی مانده است.
هنگامی که برای نخستین بار با هنری روبه‌رو می‌شویم، او سوار اتوبوسی در دل شب است؛ مردی کم‌حرف، محتاط و آشکارا آشفته که به نظر می‌رسد در استیصال به سر می‌برد.
اما هرچه مارک بیشتر به او نزدیک می‌شود، حفظ این دوستی ساختگی دشوارتر می‌شود. تظاهر به رابطه‌ای دوستانه، به‌تدریج فشار روانی سنگینی بر مارک وارد می‌کند؛ فشاری که پیامدهایش فراتر از تصور اوست.
«غریبه» مطالعه‌ای بی‌پرده درباره شخصیت انسان است که مرز اخلاقی میان دوستی و فریب را مبهم می‌کند و از همین ابهام اخلاقی برای خلق تعلیق بهره می‌گیرد.
هنری شخصیتی غیرقابل‌پیش‌بینی است و مارک با سماجتی بی‌وقفه هدف خود را دنبال می‌کند. همین ویژگی‌ها باعث می‌شوند حتی صحنه‌های آرام فیلم نیز اضطراب‌آور باشند. هریس و اجرتون نیز با بازی‌هایی چندلایه، پیچیدگی روانی شخصیت‌های خود را به‌خوبی به نمایش می‌گذارند.
