کشف ردپاهای 65 میلیون ساله در یک رودخانه

فرادید| این محوطه در بستر نهری نزدیک سان‌خوان دِ لوس پلاتانوس، در ایالت میچوآکان، شناسایی شد. ماجرا زمانی آغاز شد که ساکنان محلی از مشاهده آثاری خبر دادند که به گفته آن‌ها، متعلق به جانورانی غول‌پیکر بود. متخصصان مؤسسه ملی مردم‌شناسی و تاریخ مکزیک پس از بررسی محل، این کشف را تأیید کردند.

به گزارش فرادید؛ پژوهشگران تاکنون ۵۰ ردپا را در محدوده‌ای حدود ۴۰ مترمربع ثبت کرده‌اند، اما آثار به بخش‌های بررسی‌نشده نیز امتداد دارند و ممکن است تعداد نهایی آن‌ها بسیار بیشتر باشد. طول ردپاها از ۱۲ تا ۴۸ سانتی‌متر متغیر است و شکل و اندازه متفاوتشان از حضور چند نوع دایناسور در این منطقه حکایت دارد.

بررسی‌های اولیه نشان می‌دهد برخی ردپاهای بزرگ سه‌انگشتی ممکن است متعلق به تروپودهای گوشت‌خوار، احتمالاً از خانواده تیرانوسوریدها، باشند؛ جانورانی که ارتفاعشان می‌توانسته به حدود چهار متر برسد. ردپاهای کوچک‌تر احتمالاً به دایناسورهای شکارچی شبیه رپتورها تعلق دارند که ارتفاعشان حدود دو متر بوده است.

گروه سوم، دایناسورهای گیاه‌خوار منقاراردکی یا هادروسورها هستند که ارتفاع آن‌ها نیز می‌توانسته به چهار متر برسد. ردپاهای این جانوران سه انگشت با انتهای گردتر دارند. البته این شناسایی‌ها هنوز مقدماتی‌اند و تعیین دقیق گونه‌های حاضر در محوطه به مطالعات بیشتری نیاز دارد.

تصویری از زندگی دایناسورها در ۶۵ میلیون سال پیش

این ردپاها به اواخر دوره کرتاسه، یعنی اندکی پیش از انقراض دایناسورهای غیرپرنده نسبت داده می‌شوند. به گفته پژوهشگران، در آن زمان پهنه‌های آبی در منطقه وجود داشته که احتمالاً دایناسورها را برای یافتن غذا به سوی خود جذب می‌کرده‌اند. حضور ردپاهای متعلق به چند گروه مختلف در یک محدوده ممکن است نشانه‌ای از استفاده مشترک آن‌ها از این محیط باشد.

مطالعه دقیق‌تر آثار می‌تواند اطلاعاتی فراتر از شناسایی گونه‌ها فراهم کند. دانشمندان امیدوارند با بررسی جهت و مسیر ردپاها، چگونگی حرکت دایناسورها و نحوه استفاده آن‌ها از محیط را نیز بازسازی کنند.

خوزه لوئیس پونسو دیاس، باستان‌شناس، این کشف را فرصتی کم‌نظیر برای مطالعه مستقیم دوره‌ای توصیف کرده که معمولاً تنها از طریق بقایای فسیلی شناخته می‌شود.