کشف «ردپای 90 سانتیمتری» شکارچی غولپیکر ماقبل تاریخ
دانشمندان در داکوتای شمالی نخستین مجموعه شناختهشده از ردپاهای یک «تیرانوسوروس رکس» بالغ را کشف کردهاند؛ مجموعهای که تصویری کمسابقه از نحوه حرکت این شکارچی مشهور در حدود ۶۶.۵ میلیون سال پیش ارائه میدهد.
فرادید| این مسیر ردپا که حدود ۷ متر طول دارد، از چهار ردپای سهانگشتی تشکیل شده و شامل دو رد پای چپ و دو رد پای راست است. این آثار سال گذشته در جنوبغربی داکوتای شمالی و در محدوده زمینشناسی هل کریک، یکی از مهمترین مناطق فسیلی دایناسورها، توسط پژوهشگرانی از موزه طبیعت و علوم دنور در کلرادو و دانشگاه جان مورز لیورپول در بریتانیا شناسایی شدند.
به گزارش فرادید؛ این یافتهها که قدمتشان به ۶۶.۵ میلیون سال پیش بازمیگردد، نخستین مجموعه شناختهشده از ردپاهای برجایمانده از یک تیرانوسوروس رکس در حال حرکت هستند. پیش از این ردپاهای منفرد و همچنین ردپاهای تیرانوسوروسهای نابالغ یا گونههای نزدیک به آنها پیدا شده بود، اما این نخستین بار است که مسیر پیوستهای از حرکت یک تیرانوسوروس رکس بالغ شناسایی میشود.
تایلر لایسون، متصدی ارشد بخش دیرینهشناسی مهرهداران در موزه دنور، میگوید استخوانها اطلاعات بسیار زیادی درباره این جانوران در اختیار دانشمندان قرار میدهند، اما ردپاها میتوانند لحظهای از رفتار آنها را ثبت کنند. به گفته او، وجود یک مسیر ردپا این امکان را فراهم میکند که حرکت یک جانور در سطح چشمانداز باستانی دنبال شود و چنین چیزی برای تیرانوسوروس رکس بسیار نادر است.
هر یک از ردپاها حدود ۹۱ سانتیمتر طول دارد و فاصله میان گامها تقریباً ۴ متر است. پژوهشگران برای ثبت دقیق آثار از اسکن سهبعدی با وضوح بالا استفاده کردند و از هر ردپا نمونههای فیزیکی سهبعدی ساختند. بر اساس این دادهها، تخمین زده میشود این تیرانوسوروس هنگام عبور از این منطقه با سرعتی حدود ۵.۶ تا ۷.۲ کیلومتر در ساعت حرکت میکرده؛ سرعتی تقریباً مشابه راه رفتن تند یک انسان.
مقایسه اندازه تی رکس با خرس و انسان
تیرانوسوروس رکس که مشهورترین دایناسور جهان به شمار میرود، بر اساس شواهد فسیلی شناختهشده حدود ۶۶ تا ۶۸ میلیون سال پیش و در دوره کرتاسه زندگی میکرد. این جانوران حدود ۳.۷ تا ۴ متر ارتفاع داشتند و از آخرین دایناسورهای غیرپرندهای بودند که پیش از رویداد انقراض گسترده در پایان کرتاسه روی زمین زندگی میکردند.
قرار است سه مورد از این ردپاها اواخر امسال با بالگرد از محل خارج و برای نگهداری و مطالعه به موزه دنور منتقل شوند. این کشف همچنین برای کنت هپس، معلم مدرسه در کلرادو که بهطور اتفاقی این محل را شناسایی کرد، اهمیت ویژهای دارد.
هپس که سالها داوطلب موزه بوده و از نویسندگان مقاله پژوهشی نیز محسوب میشود، میگوید همیشه به دانشآموزانش توضیح میدهد که علم با کنجکاوی، علاقه و مشاهده دقیق آغاز میشود؛ اما هرگز تصور نمیکرد همین اصول روزی او را به چنین کشف بزرگی برساند.
