سی‌تی‌اسکن «سر یک فیلسوف» 194 سال بعد از مرگش
جرمی بنتام، فیلسوف انگلیسی، سال‌ها با دندان‌درد مزمن و آسیب‌دیدگی فک ناشی از آرتروز زندگی کرد. پژوهشگران دانشگاه کالج لندن با انجام سی‌تی‌اسکن روی سرِ حفظ‌شده او به این نتیجه رسیدند. آن‌ها یافته‌های خود را در فیلم کوتاهی با عنوان «بنتام آشکار می‌شود» منتشر کردند؛ فیلمی که هم‌زمان با دویستمین سالگرد تأسیس دانشگاه کالج لندن عرضه شد. این تصاویر، اطلاعات تازه‌ای درباره زندگی بنتام و سرنوشت پیکر او پس از مرگش در اختیار پژوهشگران قرار می‌دهند.
فرادید| بنتام در ششم ژوئن ۱۸۳۲ درگذشت. او در وصیت‌نامه‌اش خواسته بود بدنش تشریح و به‌صورت «خودنگاره» حفظ شود؛ اصطلاحی که خودش برای اشاره به تصویری از خویشتن ابداع کرده بود. ریچارد گرینجر در یازدهم ژوئن همان سال، بدن او را در برابر دید عموم تشریح کرد. سپس توماس ساوت‌وود اسمیت خودنگاره بنتام را ساخت؛ اسکلتی از فیلسوف که لباس‌های خودش را بر تن دارد و اکنون در مجموعه‌های علمی دانشگاه کالج لندن نگهداری می‌شود.
به گزارش فرادید؛ اسمیت تلاش کرد سر واقعی بنتام را نیز حفظ کند، اما نتیجه کار چنان هولناک بود که برای نمایش عمومی مناسب به نظر نمی‌رسید. به همین دلیل، او دستور داد سری مومی برای نمایش ساخته شود. سر واقعی بنتام اکنون در محفظه‌ای امن و مخصوص نگهداری آثار تاریخی قرار دارد.
متولیان مجموعه‌های دانشگاه کالج لندن، از بخش کتابخانه، فرهنگ، مجموعه‌ها و علم آزاد، می‌خواستند اطلاعات بیشتری درباره این اثر به دست آورند. آن‌ها با مؤسسه هاوکس دانشگاه و گروه فیزیک پزشکی و مهندسی زیست‌پزشکی همکاری کردند تا سر بنتام را سی‌تی‌اسکن کنند و نسخه‌ای سه‌بعدی از جمجمه او بسازند. به این ترتیب، کارکنان توانستند بدون دست‌زدن به این اثر شکننده، آن را بررسی کنند.
نقاشی پرتره‌ای از جرمی بنتام
تصاویر سی‌تی‌اسکن دندان‌هایی را نشان می‌دهند که به‌شدت پوسیده شده‌اند و همچنین آسیب‌دیدگی فک پایین را آشکار می‌کنند. این شواهد حاکی از آن‌اند که بنتام در دوران زندگی خود درد زیادی تحمل می‌کرده است. اسناد مکتوب نیز این نتیجه را تأیید می‌کنند. بنتام در نامه‌ای در سال ۱۸۳۰ به سر رابرت پیل نوشت که از کشیدن دندان بیزار است، اما برای رهایی از درد دائمی، بارها رنج کوتاه‌مدت ناشی از کشیدن دندان را تحمل کرده است.
سی‌تی‌اسکن به چند پرسش قدیمی دیگر نیز پاسخ داد. مغز بنتام هنگام فرایند حفظ پیکر او خارج شده بود، هرچند بخشی از پرده بیرونی مغز، موسوم به سخت‌شامه، همچنان باقی مانده بود. این موضوع زمانی که پژوهشگران حدود ده سال پیش یک تصویر رادیوگرافی از سر او را بررسی کردند، برایشان پرسش‌برانگیز شده بود.
همچنین مشخص شد چشم‌های شیشه‌ای بنتام با ظرافت زیادی ساخته شده‌اند و هرکدام ساختاری شبیه عصب بینایی واقعی دارند. در قسمت بالایی جمجمه نیز سوراخی وجود داشت که میله‌ای فلزی در آن قرار می‌گرفت و سر را به بدنِ خودنگاره متصل می‌کرد.
پژوهشگران هنگام بررسی بقایای انسانی، ملاحظات اخلاقی این کار را نیز در نظر گرفتند. گفته می‌شود بنتام در ۲۱سالگی نخستین فرد ثبت‌شده‌ای بود که به‌طور قانونی خواست خود را برای استفاده علمی از بدنش پس از مرگ اعلام کرد. دکتر تیم کازر از پروژه بنتام می‌گوید این فیلسوف معتقد بود دانش از راه مشاهده و آزمایش گسترش می‌یابد و احتمالاً با انجام این اسکن موافقت می‌کرد.
متولیان مجموعه‌ها معتقدند این روش مزایای عملی مهمی نیز دارد. سی‌تی‌اسکن به اثر آسیب نمی‌رساند و به کارکنان امکان می‌دهد تغییرات فیزیکی آن را در گذر زمان بررسی کنند و بهتر از آن محافظت کنند. مدل‌های سه‌بعدی نیز به پزشکان، کارکنان موزه‌ها و باستان‌شناسان کمک می‌کنند تا شناخت دقیق‌تری از گذشته به دست آورند. پژوهشگران امیدوارند داده‌های حاصل را در دسترس عموم قرار دهند تا محققان و مدرسان بتوانند نسخه‌های چاپ سه‌بعدی جمجمه را برای مطالعه و حفاظت از آثار تاریخی تهیه کنند.
سال گذشته، دکتر اروین آلِس و پروفسور آدام گیبسون از روش تصویربرداری مشابهی برای بررسی شیشه مشهور دانشگاه کالج لندن، حاوی خال‌های مادرزادی، استفاده کردند. این ظرف همچنان مهروموم‌شده باقی مانده است، زیرا مایع نگهدارنده داخل آن سمی است. بازکردن ظرف می‌توانست افراد را در معرض خطر قرار دهد؛ بنابراین اسکن تنها راه ایمن برای مشاهده محتویات آن بود.
