تعداد ساعات کار مورد نیاز یک کارگر در کشورهای مختلف برای درآمد ۱,۰۰۰ دلاری + اینفوگرافی

کارگران در کلمبیا برای کسب هزار دلار باید ۸۶ ساعت کار کنند؛ در حالی که این رقم در لوکزامبورگ و ایسلند تنها ۱۶ ساعت است.

فاصله میان بهترین و ضعیف‌ترین کشورهای این رتبه‌بندی، حتی پس از تعدیل بر اساس قدرت خرید، بیش از پنج برابر است.

یک کارگر آمریکایی به طور متوسط برای بدست آوردن هزار دلار حدود ۲۲ ساعت کار می‌کند و از این نظر آمریکا در میان کشورهای پردرآمد OECD قرار می‌گیرد.

برای بدست آوردن هزار دلار چقدر باید کار کنید؟ در کلمبیا پاسخ این سؤال حدود ۸۶ ساعت است، اما در لوکزامبورگ و ایسلند تنها ۱۶ ساعت.

این نمودار با استفاده از داده‌های OECD درباره میانگین دستمزد سالانه و داده‌های Our World in Data درباره ساعات کاری سالانه، کشورها را بر اساس مدت زمان لازم برای کسب هزار دلار رتبه‌بندی کرده است.

تمام ارقام بر پایه دلار تعدیل‌شده بر اساس برابری قدرت خرید (PPP) محاسبه شده‌اند؛ معیاری که تفاوت سطح قیمت‌ها در کشورهای مختلف را در نظر می‌گیرد و امکان مقایسه دقیق‌تر درآمدها را فراهم می‌کند. مالیات‌ها در این محاسبات لحاظ نشده‌اند.

برای بدست آوردن هزار دلار چند ساعت باید کار کرد؟

کارگران در پایین‌ترین کشورهای این رتبه‌بندی باید بیش از پنج برابر بیشتر از کارگران کشورهای صدر جدول کار کنند تا هزار دلار درآمد داشته باشند. این فاصله از ۱۶ ساعت در لوکزامبورگ و ایسلند تا ۸۶ ساعت در کلمبیا متغیر است.

تعداد ساعات کار برای کسب هزار دلار (بر اساس PPP)

اروپا بخش عمده رتبه‌های برتر را در اختیار دارد. لوکزامبورگ، ایسلند، سوئیس، نروژ، دانمارک و هلند همگی برای کسب هزار دلار به کمتر از ۲۰ ساعت کار نیاز دارند.

برای مقایسه، یک کارگر آمریکایی به طور متوسط حدود ۲۲ ساعت کار می‌کند تا هزار دلار درآمد داشته باشد؛ جایگاهی که آمریکا را در میان کشورهای پردرآمد قرار می‌دهد، هرچند همچنان از چندین اقتصاد اروپایی عقب‌تر است.

آمریکای لاتین؛ کار بیشتر، درآمد کمتر

کلمبیا و مکزیک در انتهای جدول قرار دارند و به‌ترتیب به ۸۶ و ۷۸ ساعت کار برای داشتن درآمد هزار دلاری نیاز دارند. این ارقام بیش از سه برابر آمریکا و بیش از چهار برابر لوکزامبورگ است.

کارگران این کشورها معمولاً به اندازه یا حتی بیشتر از کشورهای ثروتمند کار می‌کنند، اما میانگین دستمزد آن‌ها به‌مراتب پایین‌تر است.

پژوهش‌های منتشرشده توسط Our World in Data نشان می‌دهد کارگران کشورهای کم‌درآمد معمولاً ساعات بیشتری کار می‌کنند اما درآمد کمتری به ازای هر ساعت کار به دست می‌آورند. اقتصاددانان عواملی مانند بهره‌وری پایین‌تر، سهم بالای اقتصاد غیررسمی، دسترسی محدود به سرمایه و رشد ضعیف‌تر دستمزدها را از دلایل اصلی این موضوع می‌دانند.

کشورهای نوردیک و لوکزامبورگ در صدر

در سوی دیگر جدول، لوکزامبورگ و کشورهای نوردیک قرار دارند. دانمارک، نروژ، ایسلند و فنلاند توانسته‌اند دستمزدهای بالا را با اقتصادهای پیشرفته و بهره‌وری بالا ترکیب کنند.

تحلیل‌های Becker Friedman Institute و CEPR نشان می‌دهد نهادهای قدرتمند بازار کار، نرخ بالای مشارکت نیروی کار و سرمایه‌گذاری گسترده در آموزش از عوامل مهمی هستند که به دستمزدهای بالا و توزیع نسبتاً متوازن درآمد در این کشورها کمک کرده‌اند.

لوکزامبورگ نیز از تمرکز بالای مشاغل حوزه خدمات مالی و حرفه‌ای بهره می‌برد؛ عاملی که باعث شده این کشور یکی از بالاترین سطوح متوسط دستمزد در جهان را داشته باشد.

چرا برابری قدرت خرید اهمیت دارد؟

این تحلیل از معیار برابری قدرت خرید (PPP) استفاده می‌کند؛ روشی که دستمزدها را بر اساس سطح قیمت‌ها در هر کشور تعدیل می‌کند.

PPP به اقتصاددانان اجازه می‌دهد به جای اتکا به نرخ‌های ارز بازار، مقایسه کنند که درآمدها در عمل چه میزان کالا و خدمات را در هر کشور می‌توانند خریداری کنند.

بدون این تعدیل، ممکن است کارگران کشورهای با هزینه زندگی پایین فقیرتر از واقعیت به نظر برسند و برعکس، درآمد برخی کشورهای گران‌تر بیش از حد واقعی جلوه کند.

منبع: روزیاتو