تبر 5 هزارساله از اعماق دریاچۀ کوهستانی بیرون آمد

تبر 5 هزارساله از اعماق دریاچۀ کوهستانی بیرون آمد

یک تبر چوبی-سنگی متعلق به دوره نوسنگی که در شرایطی بسیار سالم حفظ شده است، سال گذشته در دریاچه کنستانس در سوئیس کشف شد. این اثر پس از انجام عملیات حفاظت و تثبیت، اکنون در موزه باستان‌شناسی شهر فراونفلد به نمایش گذاشته شده است. دسته چوبی آن نشان می‌دهد که قدمتش به حدود ۴۸۰۰ سال پیش بازمی‌گردد؛ زمانی که یک جامعه پیشاتاریخی در خانه‌هایی با پایه‌های چوبی در محل کنونی ساحل دریاچه زندگی می‌کردند.

کد خبر : ۲۹۳۸۲۲
بازدید : ۲۵

فرادید| این شیء در جریان یک کاوش زیرآبی در حوضه بندری اشتک‌بورگ، در بخش جنوب‌غربی دریاچه کشف شد. به‌دلیل کاهش سطح آب در زمستان و برنامه لایروبی منطقه، و با توجه به اینکه بقایای سکونتگاه‌های چوبی پیشاتاریخی پیش‌تر در قرن نوزدهم در این محل شناسایی شده بود، غواصان اداره باستان‌شناسی در بهار گذشته این محل را بررسی کردند.

به گزارش فرادید؛ در جریان این کاوش، بقایای پایه‌های خانه‌های چوبی، استخوان‌های حیوانی، قطعات سفال و ابزارهای سنگی به‌دست آمد. در میان این یافته‌ها، تبر مهم‌ترین کشف به‌شمار می‌رفت و احتمالاً در جامعه نوسنگی از ارزش بالایی برخوردار بوده است. آزمایش‌ها با ابزارهای مشابه نشان داده‌اند که ساخت چنین تبری بیش از یک روز کار مداوم زمان می‌برد.

2

تیغه تبر از سنگ «پرازینیت» ساخته شده است؛ سنگی سخت و مقاوم که از کوه‌های آلپ در منطقه گریزونز به‌دست می‌آید. با این حال، در آن زمان نیازی به سفر طولانی تا دره راین آلپی برای تهیه این ماده اولیه نبود، زیرا چنین سنگ‌هایی در رسوبات یخچالی دوران عصر یخبندان در اطراف اشتک‌بورگ نیز یافت می‌شدند. برای دسته تبر، ساکنان آن منطقه از تنه باریک درخت زبان‌گنجشک استفاده کرده بودند؛ چوبی که به‌دلیل سختی و انعطاف‌پذیری بالا، گزینه‌ای ایده‌آل برای ساخت دسته ابزار محسوب می‌شود.

این سکونتگاه‌های چوبی بر روی زمین‌های باتلاقی ساخته شده بودند. ساخت خانه‌ها بر روی پایه‌ها، آن‌ها را از سیلاب، دشمنان و حیوانات درنده محافظت می‌کرد و در عین حال دسترسی آسان به ماهیگیری در آب و کشاورزی در ساحل را فراهم می‌ساخت. صدها نفر در گروه‌هایی از خانه‌های کوچک زندگی می‌کردند که از طریق گذرگاه‌های چوبیِ ساخته‌شده بر پایه‌ها به یکدیگر متصل بودند. این خانه‌ها از چوب، دیوارهای بافته‌شده از شاخه و گل، و سقف‌های پوشیده از کاه ساخته می‌شدند و ساختارهایی دائمی نبودند؛ شواهد نشان می‌دهد که این خانه‌ها حدودا هر ۱۰ سال یک‌بار بازسازی می‌شدند.

3

با بالا آمدن سطح آب و شکل‌گیری دریاچه، این سکونتگاه‌ها رها شدند، اما محیط اشباع از آب باعث حفظ مواد آلی برای هزاران سال شد. از جمله آثار به‌دست‌آمده از این سکونتگاه‌ها می‌توان به منسوجات، قایق‌های یک‌تنه و قدیمی‌ترین چرخ‌های اروپا (حدود ۳۰۰۰ سال پیش از میلاد) اشاره کرد. این مجموعه غنی از یافته‌های باستان‌شناسی، اطلاعات ارزشمندی درباره شیوه کار، تجارت، ماهیگیری، شکار و دامداری جوامع کشاورز نوسنگی ارائه می‌دهد.

۰
نظرات بینندگان
تازه‌‌ترین عناوین
پربازدید