مردی که با سگش به پیادهروی رفته بود، «تبر 3400 ساله» را در جنگل پیدا کرد
پژوهشگران معتقدند این تبر متعلق به فاصله میان سالهای ۱۴۰۰ تا ۱۲۷۵ پیش از میلاد است و به عصر مفرغ تعلق دارد؛ دورهای که انسانها کار با فلز را آغاز کردند.
فرادید| جان اسمیت همراه سگش برای پیادهروی به جنگل رفته بود؛ گردش معمولیای که در آن سگش مشغول دنبال کردن چوبها و سنجابها بود. اما پیش از پایان این گردش، آنها چیزی بسیار شگفتانگیزتر پیدا کردند: سریِ تبری که احتمالاً ۳۴۰۰ سال قدمت دارد.
به گزارش فرادید؛ اسمیت میگوید این ابزار را هنگام قدم زدن در جنگل «فارست آو دین» پیدا کرده است. او توضیح میدهد: «سگم ناگهان از من دور شد و شروع کرد میان ریشهها بو کشیدن. وقتی رفتم دنبالش، چشمم به چیزی افتاد که میان ریشهها گیر کرده بود؛ سریِ تبری که به زیباترین رنگ سبز میدرخشید. داخل یکی از حفرهها گیر کرده بود، من هم آن را بیرون کشیدم و همانجا فهمیدم چیز خاصی پیدا کردهام».
اسمیت این شیء را به سازمان Forestry England تحویل داد و این نهاد نیز برای شناسایی و نگهداری آن از گروه باستانشناسی Cotswold Archaeology کمک گرفت. اکنون این تبر در مرکز میراث «دین» نگهداری میشود تا ثبت و حفاظت شود.
کارشناسان مرمت معتقدند این تبر متعلق به حدود ۱۴۰۰ تا ۱۲۷۵ پیش از میلاد است، زیرا از مفرغ ساخته شده؛ آلیاژی از مس و قلع. همچنین شکل آن از نوع «پالستاو» است؛ نوعی تبر مخصوص عصر مفرغ.
لئونی داوسون، مسئول محلی Forestry England، میگوید این تبر میتواند اطلاعات ارزشمندی درباره زندگی و ابزارهای مردم عصر مفرغ در اختیار پژوهشگران قرار دهد.
او میگوید: «باورنکردنی است که ابزارهایی مثل این، هزاران سال زیر پای ما پنهان مانده و همچنان سالم باقی ماندهاند. چنین یافتههایی به ما کمک میکند با مردمی ارتباط برقرار کنیم که مدتها پیش از ما در این سرزمینها زندگی و کار میکردند».
عصر مفرغ در بریتانیا از حدود ۲۳۰۰ تا ۸۰۰ پیش از میلاد ادامه داشت. در این دوره، ساخت ابزارهای فلزی با استفاده از مفرغ رواج پیدا کرد. تبرهای پالستاو از ابزارهای رایج آن زمان بودند و حلقهای روی بدنه داشتند تا طنابی از آن عبور کند و تیغه فلزی را به دسته چوبی متصل نگه دارد.
این تبرها با ریختن فلز مذاب در قالبهای دو تکه ساخته میشدند؛ روشی پیشرفتهتر از قالبهای سنگی سادهای که پیشتر استفاده میشد.
مردم عصر مفرغ از تبرها برای کارهایی مانند قطعهقطعه کردن حیوانات، نجاری و کار با چوب استفاده میکردند. علاوه بر این، تبرها نشانهای از جایگاه اجتماعی هم بودند و در برخی گورها بهعنوان اشیای ارزشمند دفن میشدند.
جالب اینکه این نخستین بار نیست که یک پیادهروی با سگ به کشفی تاریخی منجر میشود. چند ماه پیش نیز زوجی در اسکاتلند همراه سگهایشان ردپاهای نیمهفسیلشده انسان را در ساحل پیدا کردند؛ ردپاهایی که پس از کنار رفتن شنها در اثر طوفان زمستانی نمایان شده بود و پژوهشگران احتمال میدهند به اواخر عصر آهن تعلق داشته باشد.
جنگل «فارست آو دین» در جنوبغربی انگلستان، جایی که این تبر پیدا شد، از دوران سنگی محل زندگی انسانها بوده است و یکی از جنگلهای باستانی انگلستان به شمار میرود.
در عصر مفرغ، مردم این منطقه بخشی از درختان را برای ایجاد زمینهای کشاورزی، خانهها و همچنین مکانهای آیینی قطع میکردند. باستانشناسان در سال ۲۰۱۹ نیز در همین جنگل سازهای دایرهایشکل از سنگ و خاک پیدا کردند که قدمت آن به حدود ۲۵۰۰ تا ۱۵۰۰ پیش از میلاد میرسد.
پژوهشگران میگویند محل کشف این تبر شاید به اندازه خود شیء اهمیت داشته باشد. مت سیور از موزه ملی ایرلند پیشتر گفته بود: «یک شیء تاریخی بهتنهایی ارزشمند است، اما وقتی در محل اصلی خود پیدا شود، اطلاعات بسیار بیشتری درباره نحوه استفاده و دلیل قرار گرفتن آن در آن مکان به ما میدهد. چیزی که به این اشیا معنا میبخشد، جایگاه آنها در چشمانداز طبیعی است.
