کشف پروتئینهای باستانی ۴۰۰ هزارساله در دندان «انسان پکن!»
برای چندین دهه، کتابهای درسی به ما میگفتند که اجداد ما تمام گونههای دیگر انسانهای اولیه را نابود کردهاند و آنها بنبستهای تکاملی بودهاند. اما یک کشف شگفتانگیز جدید روی دندانهای ۴۰۰ هزارساله، ثابت میکند که خون این غولهای منقرضشده هنوز در رگهای انسانهای امروزی جاری است
آیا ممکن است بخشی از کدهای بدنی شما متعلق بهگونهای از انسانها باشد که دو میلیون سال پیش روی زمین راه میرفتند؟ دانشمندان بانفوذ به اعماق مینای سخت دندانهای باستانی، به یکرشته مولکولی دست یافتهاند که انسانهای مدرن امروزی را مستقیماً به «انسان راستقامت» متصل میکند.
دنیایی بدون دیانای
وقتی فسیلها بیش از حد قدیمی میشوند، ساختار حساس دیانای در آنها به طور کامل متلاشی میشود و عملاً هیچ اطلاعات ژنتیکی مفیدی باقی نمیماند. اما دانشمندان این بار به سراغ یک گنجینه جایگزین رفتند: مینای دندان. مینای دندان سختترین بافت در بدن است و پروتئینهای موجود در آن میتوانند میلیونها سال پس از نابودی دیانای، سالم باقی بمانند.
تیم تحقیقاتی موفق شد پروتئینهای باستانی را از غشای شش دندان متعلق به سه سایت باستانی در چین استخراج کند. یکی از این مکانها، غار معروف ژوکودیان است که در اوایل قرن بیستم، فسیلهای مشهور به «انسان پکن» را در خود جایداده بود. این دندانها همگی قدمتی در حدود ۴۰۰ هزار سال دارند و حامل یک پیام محرمانه از اعماق تاریخ هستند.
نشانهای منحصربهفرد برای اثبات فرضیهها
انسان راستقامت بهعنوان اولین گونه از انسانتباران شناخته میشود که آفریقا را ترک کرد و نزدیک به دو میلیون سال پیش به اوراسیا پا گذاشت. آنها گستردهترین اجداد انسانی روی زمین بودند. دانشمندان در جریان بررسی پروتئینهای این شش دندان، به یک یافته خیرهکننده رسیدند؛ تمام این نمونهها دارای یک واریانت یا تغییر ناشناخته در اسیدهای آمینه خود بودند.
این امضای مولکولی کوچک، شبیه به تغییر یک حرف ساده در یک کتاب قطور بود که هرگز در هیچ انسانتبار دیگری، چه زنده و چه منقرضشده، دیده نشده بود. این کشف نهتنها هویت این گروه از انسانهای راستقامت شرق آسیا را بهعنوان یک گروه متمایز تأیید کرد، بلکه به یک بحث طولانی و جنجالی میان دانشمندان پایان داد و ثابت کرد که فسیلهای مرموز یافتشده در منطقه هشیان چین، قطعاً متعلق به گونه انسان راستقامت بودهاند.
ارثیه ۴۰۰ هزارساله در بدن انسانهای امروزی
به گزارش سایت The Conversation بخش شگفتانگیز و کاربردی این تحقیق این است که این واریانت ژنتیکی مشترک، امروزه در بدن انسانهای زنده نیز یافت میشود. بررسیهای آماری نشان میدهد که این کد ژنتیکی خاص با فراوانی ۲۱ درصد در میان مردم فیلیپین و حدود ۱ درصد در میان مردم هند وجود دارد. الگوی توزیع این ژن دقیقاً همان چیزی است که دانشمندان انتظار داشتند؛ این ارثیه ابتدا از انسان راستقامت به دنیسووانها منتقل شده و سپس دنیسووانها در جریان مهاجرتها و آمیزشهای بعدی، آن را به اجداد انسانهای مدرن در جنوب شرقی آسیا و اقیانوسیه منتقل کردهاند.
نسلی که ما زمانی فکر میکردیم به بنبست رسیده و منقرض شده است، یک ردپای کوچک اما کاملاً قابلتشخیص در ژنوم انسانهای زنده امروز به یادگار گذاشته است؛ یکرشته مولکولی مستحکم که دندان انسان پکن در صدها هزار سال پیش را به انسانهای عصر تکنولوژی متصل میکند.
منبع: همشهری
