جمجمۀ 4 هزارسالۀ کودک 4 ساله در پناهگاه صخرهای کشف شد
این کشف در پناهگاه سنگی بزرگی به نام «اسکیپسهِلِرِن» انجام شد؛ مکانی در یکی از آبدرههای داخلی نزدیک شهر برگن که بهطور طبیعی از باد و باران در امان بوده و انسانها بیش از ۷۵۰۰ سال از آن استفاده کردهاند.
فرادید| باستانشناسان دانشگاه برگن در جریان کاوشهای خود در یک فرورفتگی صخرهای در سواحل غربی نروژ، بقایای یک کودک چهار هزار ساله را کشف کردهاند؛ یافتهای کمنظیر که میتواند اطلاعات تازهای درباره نخستین کشاورزان این کشور و منشأ آنها در اختیار پژوهشگران قرار دهد.
به گزارش فرادید؛ کنوت آندریاس برگسویک، استاد باستانشناسی در موزه دانشگاه برگن میگوید: «این کشف فرصتی ارزشمند برای شناخت نخستین جمعیتهای کشاورز نروژ فراهم کرده است. امیدواریم بررسی استخوانها نشان دهد این افراد چه چهرهای داشتهاند و از کجا به این منطقه آمدهاند».
این کشف در پناهگاه سنگی بزرگی به نام «اسکیپسهِلِرِن» انجام شد؛ مکانی در یکی از آبدرههای داخلی نزدیک شهر برگن که بهطور طبیعی از باد و باران در امان بوده و انسانها بیش از ۷۵۰۰ سال از آن استفاده کردهاند.
این کاوش بخشی از پروژه «INDICAVE» است؛ طرحی مشترک میان دانشگاههای برگن و ترومسو که با هدف بررسی غارها و پناهگاههای سنگی سواحل نروژ اجرا میشود تا مشخص شود ساکنان این مکانها چه کسانی بودهاند و چگونه از این محیطها استفاده میکردهاند.
به گفته برگسویک، شرایط خشک این پناهگاههای سنگی باعث شده بقایای استخوانی انسانها و حیوانات به شکل استثنایی حفظ شود و همین موضوع امکان شناخت رژیم غذایی و شیوه زندگی ساکنان آنها را فراهم میکند.
کشفی غیرمنتظره در بخشی که هرگز حفاری نشده بود
غار اسکیپسهِلِرِن نخستین بار در سال ۱۹۳۱ حفاری شده بود و پژوهشگران تصور میکردند همه بخشهای آن بررسی شده است. اما مطالعه دوباره اسناد قدیمی نشان داد بخشی از محوطه هرگز کاوش نشده است.
قطعات جمجمه 4 هزارساله
برگسویک میگوید: «در کمال شگفتی، زیر خاکهایی که در حفاریهای قدیمی روی هم انباشته شده بود، به منطقهای دست یافتیم که هیچگاه حفاری نشده بود».
در این بخش، لایههای ضخیمی از رسوبات مربوط به هزاران سال سکونت انسان کشف شد که هزاران استخوان جانوران، ابزارهایی از سنگ و استخوان و قطعات سفال را در خود جای داده بود.
کشف دوباره آرامگاه یک کودک
مهمترین یافته این کاوش، بقایای آرامگاه کودکی متعلق به حدود چهار هزار سال پیش، یعنی اواخر عصر سنگ، است. بررسی اولیه جمجمه نشان میدهد این کودک هنگام مرگ بین دو تا چهار سال سن داشته است.
بخشی از اسکلت این کودک نخستین بار در سال ۱۹۵۵ توسط دختربچهای محلی به نام بیورگ دمرینگ برگه پیدا شده بود. او این بار نیز در کنار باستانشناسان حضور داشت و محل دقیق کشف اولیه را نشان داد؛ موضوعی که به یافتن بخشهای بیشتری از بقایای اسکلت انجامید.
به گفته پژوهشگران، این کشف تأیید میکند که غار اسکیپسهِلِرِن در عصر سنگ هم بهعنوان محل زندگی و هم بهعنوان محل دفن مردگان مورد استفاده قرار میگرفته است.
در این کاوش حدود ۴۰ هزار استخوان جانوری به دست آمده که همراه با ابزارهای سنگی و استخوانی مورد بررسی قرار خواهند گرفت. قدیمیترین آثار کشفشده حدود هفت هزار سال قدمت دارند.
پژوهشگران همچنین نمونههای خاک، بقایای گیاهی، مواد مناسب برای تعیین قدمت و دیانای باستانی را بررسی خواهند کرد تا مشخص شود این پناهگاه سنگی در دورههای مختلف چگونه مورد استفاده قرار گرفته است.
قرار است روی بقایای کودک نیز آزمایشهای دیانای و ایزوتوپی انجام شود. دانشمندان امیدوارند این بررسیها اطلاعاتی درباره ظاهر، خاستگاه و شیوه زندگی نخستین کشاورزان نروژ به دست دهد و درک دقیقتری از زندگی انسانها در سواحل نروژ در دوران پیشاتاریخ ارائه کند.
