تصاویر| 15 بازیکن آرژانتینی برتر تاریخ فوتبال؛ از خوان رومن ریکلمه تا دیگو مارادونا و اسکار روجری
آرژانتین با جمعیتی حدود ۴۵ میلیون نفر، ریشهای عمیق در تاریخ فوتبال دارد. تیم ملی این کشور با لقب آلبیسلسته، به معنی سفید و آبی آسمانی، سه بار قهرمان جام جهانی شده است.
وقتی به آرژانتین فکر میکنید، قبل از هر چیز فوتبال به ذهن میآید؛ شور، غرور و نام باشگاههایی مثل بوکا جونیورز و ریور پلاته. اما مهمتر از همه، ستارگان فوتبالیست بیشماری هستند که این کشور به دنیا معرفی کرده است؛ بازیکنانی که از مرزهای ورزش فراتر رفتهاند، جهان را شیفته خود کردهاند و تقریباً هر افتخاری را تجربه کردهاند.
آرژانتین با جمعیتی حدود ۴۵ میلیون نفر، ریشهای عمیق در تاریخ فوتبال دارد. تیم ملی این کشور با لقب آلبیسلسته، به معنی سفید و آبی آسمانی، سه بار قهرمان جام جهانی شده است. آنها در اولین فینال تاریخ این رقابتها در ۳۰ ژوئیه ۱۹۳۰ هم حضور داشتند اما با نتیجه ۴ بر ۲ برابر اروگوئه شکست خوردند.
در قاره خودشان، موفقیتهای تیم ملی آرژانتین حتی چشمگیرتر بوده است. آرژانتین ۱۶ بار قهرمان کوپا آمریکا شده و آخرین بار در سال ۲۰۲۴ با شکست کلمبیا این افتخار را به دست آورده تا پرافتخارترین تیم تاریخ مسابقات باشد. در میان این افتخارات، نام بعضی بازیکنان بیش از بقیه در ذهنها مانده؛ فوتبالیستهایی که با مهارت و سبک بازیشان میراثی جهانی ساختهاند.
آلفردو دی استفانو در این فهرست نیست، چون فقط شش بازی برای تیم ملی آرژانتین انجام داد و بیشتر دوران ملی خود را برای اسپانیا بازی کرد. عمر سیووری با اینکه پیراهن تیم ملی ایتالیا را هم پوشیده، به دلیل تعداد بیشتر بازیهایش برای آرژانتین در میان برترینها قرار میگیرد.
معیارهای رتبهبندی
- دستاوردهای ملی، از جمله افتخارات، تعداد بازی، گل و پاس گل
- دستاوردهای باشگاهی
- جوایز فردی
- تأثیر و میراث در تاریخ فوتبال
بزرگترین فوتبالیستهای تاریخ آرژانتین
کلودیو کانیگیا
ردههای ۱۵ تا ۱۱
کلودیو کانیگیا در سطح باشگاهی برای تیمهایی مثل آتالانتا، رم، ریور پلاته و بوکا جونیورز بازی کرد و دوران حرفهای خوبی داشت. با این حال کانیگیا در تیم ملی درخشانتر ظاهر شد، بهویژه در جام جهانی ۱۹۹۰ که برابر برزیل و ایتالیا گلهای مهمی زد و تیمش را تا فینال پیش برد. او کمی پایینتر از اوبالدو فیلول قرار میگیرد؛ دروازهبانی که در دهههای ۷۰ و ۸۰ مهره ثابت تیم ملی این کشور بود، قهرمانی جام جهانی ۱۹۷۸ را تجربه کرد و به عنوان بهترین گلر تورنمنت هم انتخاب شد. خیلیها هنوز او را بهترین دروازهبان تاریخ آرژانتین میدانند.
اوبالدو فیلول
سرخیو آگوئرو شاید قهرمان جهان نشده باشد، اما سومین گلزن برتر تاریخ کشورش است. دوران فوقالعاده او در منچسترسیتی، پنج قهرمانی لیگ برتر و فتح کوپا آمریکا در سال ۲۰۲۱ باعث میشود جایگاهش در میان ۱۵ آرژانتینی برتر تاریخ فوتبال کاملاً قابل دفاع باشد.
سرخیو آگوئرو
خورخه بوروچاگا
خورخه بوروچاگا افتخاری به نام خود دارد که کمتر کسی میتواند به آن برسد. او گل پیروزیبخش فینال جام جهانی ۱۹۸۶ برابر آلمان غربی را زد و نامش را در تاریخ جاودانه کرد. اسکار روجری هم در همان مسیر تاریخی نقشی کلیدی داشت و علاوه بر آن در سالهای ۱۹۹۱ و ۱۹۹۳ دو بار قهرمان کوپا آمریکا شد. با وجود قهرمانی لیگ با رئال مادرید، دستاوردهای دیگران باعث شده او نتواند به جمع ۱۰ نفر اول این فهرست راه یابد.
اسکار روجری
| رتبه | بازیکن | دوران بازی | باشگاههای شاخص |
|---|---|---|---|
| ۱۵ | کلودیو کانیگیا | ۲۰۰۴–۱۹۸۵ | ریور پلاته، آتالانتا، رم، بنفیکا، بوکا جونیورز، رنجرز |
| ۱۴ | اوبالدو فیلول | ۱۹۹۱–۱۹۶۵ | ریور پلاته، فلامنگو، اتلتیکو مادرید، راسینگ |
| ۱۳ | سرخیو آگوئرو | ۲۰۲۱–۲۰۰۳ | اتلتیکو مادرید، منچسترسیتی، بارسلونا |
| ۱۲ | خورخه بوروچاگا | ۱۹۹۸–۱۹۷۹ | ایندپندینته، نانت، والنسین |
| ۱۱ | اسکار روجری | ۱۹۹۷–۱۹۸۰ | بوکا جونیورز، ریور پلاته، رئال مادرید |
۱۰- خاویر ماسکرانو
دوران بازی: ۲۰۰۳ تا ۲۰۲۰
خاویر ماسکرانو که حالا سرمربی اینتر میامی است، دوران حرفهای داشت که بسیاری آرزویش را دارند. او محصول آکادمی پرافتخار ریور پلاته بود و با انتقال به لیگ برتر انگلیس نامش بر سر زبانها افتاد؛ ابتدا یک فصل برای وستهم بازی کرد و بعد راهی لیورپول شد.
ماسکرانو خیلی زود به مهره ثابت رافا بنیتز در تیم تبدیل شد و با پختگی و درک بالای بازی در سن کم، همتیمیها و هواداران را تحت تأثیر قرار داد. او نقش مهمی در رسیدن لیورپول به فینال لیگ قهرمانان در سال ۲۰۰۷ داشت. هرچند تیمش فینال را باخت، اما هواداران لیورپول او را بهترین بازیکن میدان دانستند.
این هافبک جنگنده پس از سه سال حضور در مرسیساید به بارسلونا رفت و خودش را مدافعی میانی و پرتلاش نشان داد که خیلی زود به محبوبیت رسید. با این حال، بهترین نمایشهای ماسکرانو در تیم ملی بود. او در طول ۱۵ سال حضور در تیم ملی آرژانتین ۱۴۷ بازی انجام داد، بین سالهای ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۱ بازوبند کاپیتانی تیم کشورش را به بازو بست و در جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل، یکی از ستارههای تیمی بود که به فینال رسید.
کارنامه ملی خاویر ماسکرانو
- بازی ملی: ۱۴۷
- گل: ۳
- پاس گل: ۱
- افتخارات: دو مدال طلای المپیک
۹- خاویر زانتی
دوران بازی: ۱۹۹۲ تا ۲۰۱۴
خاویر زانتی بازیکنی منحصربهفرد بود. این ستاره در بوئنوسآیرس متولد شد، اما عملاً تبدیل به اسطوره شهر میلان شد. او ۱۹ سال کامل و در مجموع ۸۵۸ بازی برای اینتر انجام داد و پس از پیوستن از باشگاه تاییِرس در سال ۱۹۹۵، به بازیکن خارجی با بیشترین حضور در تاریخ سریآ تبدیل شد.
زانتی از سال ۲۰۰۱ تا زمان بازنشستگیاش در ۲۰۱۴ و در ۴۰ سالگی کاپیتان اینتر بود. او رکورد بیشترین بازی به عنوان کاپیتان در لیگ قهرمانان اروپا را دارد و حالا هم نایبرئیس باشگاه میلانی است. طول عمر فوتبالی، رهبری و توانایی بازی در چند پست، چه در میانه میدان و چه در دو سمت خط دفاع، از ویژگیهای برجسته زانتی بود.
در تیم ملی هم زانتی آمار چشمگیری ثبت کرد؛ ۱۴۴ بازی بین سالهای ۱۹۹۴ تا ۲۰۱۱ که سومین رکورد تاریخ کشورش است. هرچند جامی در سطح ملی به دست نیاورد، اما او همیشه به عنوان یکی از ارکان فصل تاریخی سهگانه اینتر در سال ۲۰۱۰ شناخته میشود.
کارنامه ملی خاویر زانتی
- بازی ملی: ۱۴۴
- گل: ۵
- پاس گل: ۵
- افتخارات: ندارد
۸- عمر سیووری
دوران بازی: ۱۹۵۴ تا ۱۹۶۹
نام عمر سیووری کهشاید برای بسیاری از هواداران امروز چندان آشنا نباشد، اما این اسطوره آرژانتینی نمونه کامل جذابیت و رمزآلود بودن فوتبال کشورش بود. این هافبک تهاجمی که تنها حدود ۱۶۰ سانتیمتر قد داشت، به خاطر سرعت، قدرت دریبلزنی و تکنیکش شهرت داشت.
سیووری که از آکادمی ریور پلاته آمده بود، در ۲۱ سالگی و در مسابقات قهرمانی آمریکای جنوبی ۱۹۵۷ در مقابل چشم جهانیان درخشید. او عضوی از مثلث هجومی معروف به «سه مرگبار» بود: مثلثی که علاوه بر سیووری، هومبرتو ماسچیو و والنتین آنجلیلو را شامل میشد. نمایشهای آن تورنمنت باعث شد هر سه بازیکن راهی ایتالیا شوند و سیووری با مبلغ ۹۱,۰۰۰ پوند که در آن زمان در دنیای فوتبال یک رکورد بود، به یوونتوس بپیوندد.
او همان فصل تیمش را به قهرمانی لیگ رساند، در ۳۲ بازی از ۳۴ مسابقه ممکن به میدان رفت و ۲۲ گل زد. سیووری در سال ۱۹۶۰ آقای گل سریآ شد و در ۱۹۶۱ توپ طلا را برد. پس از سالها حضور در تورین، ستاره سابق تیم ملی آرژانتین در ۱۹۶۵ به ناپولی رفت، اما علیرغم چهار فصل حضور در این تیم، مصدومیتها اجازه ندادند موفقیتهای قبلی تکرار شوند.
کارنامه ملی عمر سیووری
- بازی ملی: ۱۹
- گل: ۹
- پاس گل: ثبت نشده
- افتخارات: یک قهرمانی کوپا آمریکا
۷- آنخل دیماریا
دوران بازی: ۲۰۰۵ تاکنون
آنخل دیماریا شاید یکی از دستکمگرفتهشدهترین بازیکنان نسل خودش باشد، اما طول عمر حرفهای فوقالعادهای داشته است که ۱۹ سال ادامه داشته. او در ۱۷ سالگی برای باشگاه محبوب دوران کودکیاش، روزاریو سنترال، اولین بازیاش را انجام داد؛ باشگاهی که از چهار سالگی وارد آکادمیاش شده بود. این وینگر در سال ۲۰۰۷ با انتقال به بنفیکا قدم به فوتبال اروپا گذاشت.
در تابستان ۲۰۰۹، دیماریا به رئال مادرید پیوست و در آنجا هم به پیشرفت و درخشش ادامه داد و پنج سال در پایتخت اسپانیا ماند. در فصلی که در نهایت آخرین سال حضورش در این کشور شد، فیدئو (لقبی به معنی «نودل» که به اندام لاغرش اشاره دارد) در فینال لیگ قهرمانان و در جریان پیروزی رئال مقابل رقیب همشهری، اتلتیکو مادرید، عنوان بهترین بازیکن زمین را به دست آورد. همین عملکرد باعث شد دیماریا در تیم منتخب فصل یوفا قرار بگیرد و همچنین جایزه بهترین فوتبالیست سال آرژانتین را هم کسب کند.
پس از دورهای کوتاه و پر دردسر که در آن انتقالش به منچستریونایتد (رکورد نقلوانتقالاتی فوتبال بریتانیا در آن زمان) به یک ناکامی تبدیل شد، دیماریا به پاریسنژرمن پیوست و در آنجا از هفت قهرمانی ممکن لیگ، پنج عنوان را به دست آورد، پیش از آنکه فصل گذشته را در یوونتوس بگذراند. او در طول دوران حرفهایاش به بازیکنی مشهور برای درخشیدن در بزرگترین لحظات تبدیل شده و همین موضوع جایگاهش را به عنوان یکی از بهترین وینگرهای تاریخ فوتبال اروپا تثبیت کرده است.
این ویژگی در تیم ملی نیز برای دیماریا کاملاً صدق میکند. این بازیکن ۳۸ ساله در فینال کوپا آمریکا ۲۰۲۱ که رقابتی بسیار نزدیک بود، تنها گل بازی را به ثمر رساند و نخستین قهرمانی آرژانتین از سال ۱۹۹۳ را رقم زد. در فینال جام جهانی سال بعد، پنالتی اول تیمش را گرفت و خودش گل دوم را زد تا آلبیسلسته در دیداری نفسگیر در ضربات پنالتی فرانسه را شکست دهد. آخرین بازی او با پیراهن آرژانتین در فینال کوپا آمریکا ۲۰۲۴ بود؛ جایی که جام دیگری را هم بالای سر برد و پایانی بینقص برای یک دوران ملی فوقالعاده رقم خورد.
کارنامه ملی آنخل دیماریا
- بازی ملی: ۱۴۵
- گل: ۳۱
- پاس گل: ۳۲
- افتخارات: یک جام جهانی، دو کوپا آمریکا، یک طلای المپیک
۶- دانیل پاسارلا
دوران بازی: ۱۹۷۱ تا ۱۹۸۹
کمتر بازیکنی تأثیری به بزرگی دانیل پاسارلا بر فوتبال کشورش گذاشته است. او که یکی از بهترین مدافعان میانی نسل خود و شاید تاریخ به شمار میرود، در سال ۱۹۷۸ به عنوان کاپیتان، آرژانتین را به نخستین قهرمانی جهان رساند و در ۱۹۸۶ هم عضوی از تیم قهرمان جام جهانی بود.
پاسارلا با لقب «کاپیتان بزرگ» شناخته میشد. او ۹ فصل برای ریور پلاته بازی کرد و سپس به فیورنتینا و بعد اینتر رفت. با اینکه برای یک مدافع میانی، قد کوتاهی داشت، پاسارلا در نبردهای هوایی، ضربات آزاد و پنالتیها مهارت خیرهکنندهای داشت.
یک آمار جالب این است که هنگام بازنشستگی در سال ۱۹۸۹، پاسارلا با ۱۷۵ گل رکورد بیشترین گل زده توسط یک مدافع را در اختیار داشت.
کارنامه ملی دانیل پاسارلا
- بازی ملی: ۷۰
- گل: ۲۲
- پاس گل: ثبت نشده
- افتخارات: دو جام جهانی
۵- خوان رومن ریکلمه
دوران بازی: ۲۰۰۳ تا ۲۰۲۰
بسیاری ریکلمه را یکی از بااستعدادترین بازیکنان تاریخ آرژانتین میدانند. او نمونه کامل یک بازیساز کلاسیک بود؛ هافبکی تهاجمی با خلاقیت، دید و ظرافتی کمنظیر. اگر چه هرگز آنطور که شایسته بود در اروپا مورد توجه قرار نگرفته و دیده نشد، اما بخش اعظم دوران حرفهای ریکلمه را در بوکا جونیورز گذراند و در دو مقطع ۲۹۰ بازی برای این تیم انجام داد، که طی آن ۷۶ گل زد و ۹۶ پاس گل داد.
ریکلمه در اروپا بیشتر با دوران حضورش در ویارئال به یاد آورده میشود؛ جایی که تیم را برای نخستین بار به رتبه سوم لالیگا و نیمهنهایی لیگ قهرمانان رساند. ریکلمه چهار بار عنوان بهترین بازیکن سال آرژانتین را به دست آورد، در سال ۲۰۰۱ بهترین فوتبالیست آمریکای جنوبی شد و در سالهای ۲۰۰۵ و ۲۰۰۷ نیز هر دو بار در رتبه چهاردهم توپ طلا قرار گرفت. یک سال بعد، او بازوبند کاپیتانی تیم پرستاره و جوان آرژانتین را در پکن بر بازو بست و با پیروزی مقابل نیجریه در فینال، مدال طلای المپیک را کسب کرد.
کارنامه ملی خوان رومن ریکلمه
- بازی ملی: ۵۱
- گل: ۱۷
- پاس گل: ۲۰
- افتخارات: یک طلای المپیک
۴- گابریل باتیستوتا
دوران بازی: ۱۹۸۸ تا ۲۰۰۴
تا سال ۲۰۱۶، گابریل باتیستوتا بهترین گلزن تاریخ تیم ملی آرژانتین بود. تخصص اصلی این مهاجم در گلزنی بود و چه در باشگاه و چه در تیم ملی این کار را با سبک خاصی انجام میداد. او که محصول آکادمی نیوولز اولد بویز بود، بیشتر به خاطر سالهای بازیاش در ایتالیا و بهخصوص فیورنتینا شناخته میشود؛ جایی که به بهترین گلزن تاریخ باشگاه تبدیل شد و محبوبیتی افسانهای داشت.
وقتی فیورنتینا در ۱۹۹۳ به دسته پایینتر سقوط کرد، باتیستوتا در تیم ماند و کمک کرد فیورنتینا فوراً به سریآ برگردد و بعدها به تالار افتخار باشگاه و لیگ هم راه یافت. سپس باتیگل با مبلغی رکوردشکن برای بازیکنان بالای ۳۰ سال به رم رفت و همان فصل اول قهرمان لیگ شد.
باتیستوتا همراه با تیم ملی کشورش دو بار در سالهای ۱۹۹۱ و ۱۹۹۳ قهرمان کوپا آمریکا شد و در همان رقابتها عنوان آقای گل تورنمنت را هم به دست آورد. در سال ۱۹۹۸ «گابیگل» به عنوان بهترین بازیکن سال آرژانتین انتخاب شد، همان سالی که در ردهبندی توپ طلا ششم شد؛ جایگاهی که در سال بعد به رتبه چهارم بهتر نیز شد.
کارنامه ملی گابریل باتیستوتا
- بازی ملی: ۷۸
- گل: ۵۵
- پاس گل: ۱۰
- افتخارات: دو کوپا آمریکا
۳- ماریو کمپس
دوران بازی: ۱۹۷۰ تا ۱۹۹۶
در رتبه سوم بهترین بازیکنان تاریخ فوتبال آرژانتین، ستاره قهرمانی جام جهانی ۱۹۷۸ قرار دارد؛ ماریو کمپس. مهاجمی با لقب «ال ماتادور» که یکی از تنها سه بازیکن تاریخ است که در یک سال هم جام جهانی را برده، هم کفش طلا به عنوان بهترین گلزن را گرفته و هم توپ طلا را به عنوان بهترین بازیکن تورنمنت دریافت کرده است. همان سال، کمپس عنوان بهترین فوتبالیست آمریکای جنوبی و جایزه اونزِ دور، مخصوص بهترین بازیکن شاغل در اروپا، را هم کسب کرد.
در سطح باشگاهی، کمپس بیشتر با دوران حضورش در والنسیا بین سالهای ۱۹۷۶ تا ۱۹۸۱ و سپس ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۴ شناخته میشود. او در ۱۹۷۷ و ۱۹۷۸ آقای گل لالیگا شد. در مجموع ۱۱۶ گل در ۱۸۴ بازی لیگ برای والنسیا زد، اما بیش از هر چیز با پیراهن سفید و آبی آرژانتین در یادها مانده است.
کارنامه ملی ماریو کمپس
- بازی ملی: ۴۱
- گل: ۱۸
- پاس گل: ثبت نشده
- افتخارات: یک جام جهانی
۲- دیگو مارادونا
دوران بازی: ۱۹۷۶ تا ۱۹۹۷
از کجا باید درباره دیگو مارادونا شروع کرد؟ کسی که به طور مشترک بهترین بازیکن قرن بیستم نام گرفت و بدون تردید یکی از بهترین بازیکنان تاریخ فوتبال است. او قلب و ذهن یک ملت را تسخیر کرد. مارادونا در بیرون از زمین هم به همان اندازه که داخل زمین تماشایی بود، بحثبرانگیز و جذاب محسوب میشد. او مانند یک قدیس پرستیده میشد و واقعاً بیهمتا بود.
ملقب به «ال پیبه د اورو» یا پسر طلایی، مارادونا از همان سن پایین، بار سنگین انتظارهای یک ملت را بر دوش میکشید. او ناامیدشان نکرد و در شش سال نخست دوران حرفهایاش برای تیم محبوب دوران کودکیاش، آرژانتینیوس جونیورز، در ۱۶۶ بازی لیگ ۱۱۶ گل به ثمر رساند.
چهار سال بعدی این اسطوره آرژانتینی به طور مساوی بین بوکا جونیورز و بارسلونا تقسیم شد، پیش از آنکه انتقال افسانهای مارادونا به ناپولی رقم بخورد؛ عشقی که هفت سال طول کشید و سرانجام وقتی به دلیل فعالیتهای غیرقانونی خارج از زمین محروم شد، با تلخی پایان یافت.
بهیادماندنیترین لحظات مارادونا با پیراهن تیم ملی آرژانتین رقم خورد، بهویژه در جام جهانی ۱۹۸۶ که تقریباً یکتنه تیمش را به قهرمانی رساند و توپ طلای بهترین بازیکن تورنمنت را به خانه برد. در مسیر فتح جام جهانی، در نیمهنهایی مقابل انگلیس، او دو صحنه از ماندگارترین لحظات تاریخ فوتبال را خلق کرد. اولی گل آغازین بازی بود که خودش آن را اینگونه توصیف کرد: «کمی با سر مارادونا و کمی با دست خدا». دومی دریبلهای باورنکردنی با حرکتی بیش از ۶۰ متری بود که از میان پنج بازیکن انگلیس گذشت، از پیتر شیلتون وحشتزده عبور کرد و توپ را به درون دروازه خالی فرستاد. برای خیلیها، این همان گل قرن است.
کارنامه ملی دیگو مارادونا
- بازی ملی: ۸۴
- گل: ۲۳
- پاس گل: ۲۰
- افتخارات: یک جام جهانی
۱- لیونل مسی
دوران بازی: ۲۰۰۴ تاکنون
میگفتند دیگر هرگز مارادونایی نخواهد آمد، تا اینکه لیونل مسی ظهور کرد. شاید مسی به اندازه مارادونا پرزرقوبرق یا نمایشی نباشد، اما از نظر استعداد چیزی کم ندارد و حتی شاید بیشتر هم باشد. فهرست افتخاراتش میتواند بیرقیب بماند.
مسی در ۱۳ سالگی روزاریو را ترک کرد و به بارسلونا پیوست. در این باشگاه به همه چیز رسید؛ ۱۰ قهرمانی لالیگا، چندین جام داخلی و چهار قهرمانی لیگ قهرمانان. طی ۱۷ سال حضور در تیم اصلی بارسلونا، بهترین گلزن تاریخ باشگاه و لیگ شد و رکوردهای بیشماری را شکست. مسی با ۴۸ جام رسمی پرافتخارترین فوتبالیست تاریخ است، شش کفش طلای اروپا و هشت توپ طلا را هم در کارنامه دارد.
برای سالها، مسی در تیم ملی کشورش زیر سایه مارادونا قرار داشت و برخی معتقد بودند موفقیتهای باشگاهیاش در سطح ملی تکرار نشده است. اما در ۲۰۲۲ همه چیز تغییر کرد. مسی به عنوان کاپیتان، آرژانتین را به سومین قهرمانی جهان رساند و جایگاهش را به عنوان بزرگترین بازیکن تاریخ فوتبال تثبیت کرد.
مارادونا درباره او گفته بود تاریخ فوتبال مسی را به یاد خواهد داشت و همچنین اعتراف کرده بود که به خاطر ندارد هرگز بازی بدی از مسی دیده باشد.
کارنامه ملی لیونل مسی
- بازی ملی: ۱۹۶
- گل: ۱۱۵
- پاس گل: ۶۴
- افتخارات: یک جام جهانی، دو کوپا آمریکا، یک طلای المپیک
منبع: روزیاتو
