تصاویر| خودروهایی که باید در ایران می‌دیدیم؛ از نسل دوم رنو ۵ تا پژو ۴۰۶

سال‌ها و دهه‌ها پیش، خودروهایی روی خطوط تولید خودروسازان ایرانی رفتند که محصولاتی کاملاً بروز و جدید در بازارهای جهانی بودند.

بسیاری از این خودروها، در سطح جهانی موفق عمل کرده بودند و محصولی مدرن و بروز را مطابق با استاندارهای روز جهان در اختیار خریداران ایرانی قرار دادند اما در ادامه، خودروسازان وطنی بجای ادامه دادن این رویه و سرمایه‌گذاری برای تولید نسل‌های جدیدتر این خودروها، در مسیر کسب درآمد با کمترین هزینه حرکت کردند و چند دهه به تولید همان خودروهای قدیمی ادامه دادند؛ خودروهایی که حالا در بازارهای جهان با نسل‌های جدیدتر جایگزین شده بودند اما در ایران خبری از این مدل‌های جدید نبود و سازندگان داخلی صرفاً با فیس‌لیفت‌هایی سعی کردند خودروهایی که تاریخ‌مصرفشان تمام شده بود را به نسل‌های جدیدتر شبیه کنند. در ادامه قصد داریم با چهار نمونه از این خودروها آشنا شویم.

نسل دوم رنو ۵

رنو ۵ زمانی که در سال ۱۹۷۲ معرفی شد، انقلابی در بازار خودروهای کوچک به راه انداخت و به‌سرعت در کشورهای مختلف به محبوبیت بالایی دست یافت. در همان سال‌هایی که رنو ۵ تازه معرفی شده بود یعنی سال ۱۳۵۲، سایپا تولید آن را در کشورمان آغاز کرد و این هاچ‌بک فرانسوی در اینجا هم بسیار محبوب شد اما در ادامه سرنوشت کاملاً متفاوتی پیدا کرد.

در سال ۱۹۸۴، نسل دوم رنو ۵ معرفی شد که پلت‌فرم و بدنهٔ کاملاً جدیدی داشت اما همچنان کلیت طراحی زیبای نسل قبلی را حفظ کرده بود. بزرگ‌ترین تغییر این نسل استفاده از سیستم تعلیق جلوی مک‌فرسون و نصب پیشرانه به‌صورت عرضی بود درحالی‌که به لطف پلت‌فرم جدید، جادارتر و بزرگ‌تر شده بود. در ایران اما هیچ‌گاه خبری از نسل دوم رنو ۵ نشد و سایپا تا سال ۱۳۷۲ یعنی حدود یک دهه پس از عرضهٔ نسل دوم رنو ۵ در بازارهای جهانی، همچنان نسل اول را روی خط تولید نگه داشت.

چندی بعد نیز پارس‌خودرو که نیاز به خودرویی ارزان‌قیمت را در بازار کشورمان احساس کرد، بجای سرمایه‌گذاری برای تولید نسل دوم رنو ۵، خطوط تولید همان نسل اول را از سایپا خرید و فرایند ایزانیزه کردن این هاچ‌بک فرانسوی را آغاز کرد.

نتیجهٔ این اقدام، عرضهٔ رنو ۵ کاملاً ایرانی با نام سپند در سال ۱۳۷۷ بود که در ابتدا در ظاهر هیچ تفاوتی با رنو ۵ فرانسوی تولید سایپا نداشت اما حدود یک سال بعد پارس‌خودرو سپند II را عرضه کرد که با جلوپنجره، سپرها و چراغ‌های عقب جدید سعی شده بود چهرهٔ آن به نسل دوم رنو ۵ شبیه شود آن‌هم درحالی‌که در اروپا، نسل دوم رنو ۵ هم کنار رفته و جای خود را به مدل کاملاً جدید کلیو داده بود! هرچند سپند به دلیل مشکلات کیفی متعدد، ضعف در مونتاژ و کاهش قدرت پیشرانه، با استقبال خریداران مواجه نشد اما عرضهٔ مدل پی‌کی با پیشرانهٔ پراید همچنان تا سال ۱۳۸۵ نسل اول رنو ۵ را در ایران زنده نگه داشت.

پژو ۴۰۶

پژو ۴۰۵ در سال ۱۹۸۷ معرفی شد و مدت کوتاهی بعد یعنی در سال ۱۳۶۹ به بازار ایران رسید. این سدان فرانسوی که تازه عنوان خودروی سال اروپا را هم کسب کرده بود، محصولی بروز را هم‌زمان با بازارهای جهانی در اختیار خریداران ایرانی قرار داد. ۴۰۵ به مدت یک دهه توسط پژو به تولید رسید و سپس در اواسط سال ۱۹۹۵ جای خود را به مدل جدید ۴۰۶ داد.

این خودرو بشدت تحت تأثیر ۴۰۵ بود و همان طراحی ساده و باوقار سلف خود را ادامه داده بود اما طراحان با چراغ‌ها و سپرهای جدیدی، نمای مدرن‌تری به ۴۰۶ بخشیده بودند. پس از معرفی ۴۰۶ در اواسط سال ۱۳۷۴ شمسی در فرانسه، انتظار می‌رفت این خودرو به خط تولید ایران‌خودرو راه پیدا کند و موفقیت ۴۰۵ را ادامه دهد اما این اتفاق هیچ‌گاه رخ نداد زیرا پژو و ایران‌خودرو تصمیم گرفتند بجای ایجاد خط تولید ۴۰۶ در ایران که هزینه بسیار زیادی را می‌طلبید، همان ۴۰۵ را فیس‌لیفت کرده و چهرهٔ آن را به ۴۰۶ شبیه کنند.

نتیجه این تصمیم، خلق خودرویی بنام پژو پرشیا در سال ۱۳۷۹ بود که بعداً به پارس تغییر نام داد. برای جلو و عقب پارس چراغ‌ها و سپرهای جدیدی طراحی شد که چهره آن را تا حدودی به ۴۰۶ نزدیک کرده بود. در داخل خودرو اما هیچ تغییر بزرگی صورت نگرفته بود و صرفاً با استفاده از غربیلک فرمان جدید مشابه ۴۰۶ و تزئینات طرح چوب، سعی شده بود فضای لوکس‌تر و مدرن‌تری ایجاد شود. پژو پارس هرچند حکم گنجشک رنگ‌شده جای قناری را داشت اما در بازار کشورمان بسیار موفق عمل کرد و با استقبال گسترده خریداران مواجه شد آن‌هم درحالی‌که تا پایان تولیدش در سال ۱۴۰۳ در طراحی بیرونی کوچک‌ترین تغیری را تجربه نکرد.

پژو ۲۰۷

پژو ۲۰۶ که در اواسط سال ۱۹۹۸ معرفی شد، خیلی زود به محبوبیتی فراتر از تصور دست یافت. این خودرو در انواع گوناگون در کشورهای مختلف به تولید رسید و در سال ۲۰۱۲ با فروشی بیش از ۸٫۳ میلیون دستگاه، به پرفروش‌ترین محصول کل تاریخ پژو تبدیل شد. ۲۰۶ در سال ۱۳۸۰ با ایران‌خودرو ه کشورمان آمد و در اینجا هم به یکی از پرفروش‌ترین خودروهای بازار تبدیل شد.

در سال ۲۰۰۶ زمان جایگزینی ۲۰۶ محبوب فرارسیده بود و مدل کاملاً جدید ۲۰۷ معرفی شد. این هاچ‌بک جدید تغییرات زیادی را تجربه کرده بود که یکی از مهم‌ترین آن‌ها افزایش نزدیک به ۱۰ سانتی‌متری فاصلهٔ محوری آن بود تا مشکل اصلی ۲۰۶ یعنی فضای تنگ صندلی‌های عقب برطرف شود. در ظاهر نیز هرچند ۲۰۷ دنباله‌روی زبان طراحی ۲۰۶ بود اما کاملاً مدرن‌تر شده بود.

پس از موفقیت چشمگیر ۲۰۶، انتظار می‌رفت در ایران هم ۲۰۷ اصلی را ببینیم اما بازهم گنجشکی بجای قناری به خریدار ایرانی قالب شد! در سال ۱۳۸۹، ایران‌خودرو مونتاژ ۲۰۷ را آغاز کرد اما این خودرو در اصل ۲۰۶ پلاس نام داشت که بجای ۲۰۷ اصلی به ایران آمد. این خودرو فیس‌لیفت نسبتاً بزرگی روی ۲۰۶ بود که توسط شعبهٔ برزیلی پژو طراحی شده بود تا ظاهر آن را به ۲۰۷ شبیه کند.

در ۲۰۶ پلاس قسمت جلو کاملاً بازطراحی و مشابه ۲۰۷ شده بود اما در عقب فقط به تغییر گرافیک داخلی چراغ‌ها و سپر بسنده شده بود. در داخل نیز تغییراتی در داشبورد، غربیلک فرمان و صفحه آمپر ایجاد شده و فضایی مشابه ۲۰۷ را ایجاد کرده بود. درحالی‌که ۲۰۷ بعدها جای خود را به ۲۰۸ داد و این خودرو هم هم‌اکنون در شرف ورود به نسل سوم خود است، در ایران همچنان فیس‌لیفت ۲۰۶ با قدرت روی خط تولید قرار دارد!

رنو لوگان

لوگان خودرویی اقتصادی بود که توسط رنو برای برند داچیا توسعه داده و در اواسط سال ۲۰۰۴ معرفی شد. این خودرو در برخی بازارها با برند رنو هم عرضه شد و فروش بالایی را تجربه کرد. در ایران نیز در سال ۱۳۸۶، تولید لوگان با نام تندر ۹۰ توسط ایران‌خودرو و سایپا (پارس‌خودرو) آغاز شد. لوگان علیرغم ظاهر ساده و اقتصادی، به لطف کیفیت بالای قوای محرکه و قطعات فنی، توانست جای خود را در بازار کشورمان باز کند.

در سال ۲۰۱۲ داچیا نسل دوم لوگان را معرفی کرد که با تحول بزرگی در طراحی بیرونی و داخلی، تا حد زیادی از حال هوای اقتصادی نسل قبلی فاصله گرفته بود. در ایران اما خبری از مونتاژ نسل دوم لوگان نشد و سازندگان داخلی صرفاً فیس‌لیفت همان نسل اول را به بازار فرستادند. در سال ۱۳۹۹ نیز به دلیل تحریم‌ها و خروج رنو از ایران، تولید لوگان در کشورمان پس از ۱۳ سال خاتمه یافت.

چندی بعد اما به دلیل محبوبیت لوگان در ایران و همین‌طور در اختیار داشتن امتیاز پلت‌فرم و وجود زیرساخت‌های تولید در کشور، سایپا فرایند ایرانیزه کردن این خودرو را آغاز کرد و در فروردین سال ۱۴۰۲، تندر ۹۰ ایرانی معرفی شد. در این خودرو که بعداً پارس نوآ نام گرفت، طراحی جلو و عقب نسل اول لوگان دستخوش فیس‌لیفت بزرگی شده که البته برخلاف خودروهای قبلی این لیست، شباهتی به نسل‌های جدیدتر لوگان ندارد. همچنین ازآنجایی‌که امکان تولید پیشرانهٔ اصلی K۴M تندر در کشور وجود ندارد، پارس نوآ از موتور MI۱۶ استفاده می‌کند که نسخهٔ سایپا از پیشرانهٔ TU۵P محسوب می‌شود.

در حالی فیس‌لیفت نسل اول لوگان تازه راهی بازار کشورمان شده است که داچیا لوگان هم‌اکنون در نسل سوم خود قرار دارد. این خودرو که روی پلت‌فرم مدرن CMF-B LS ساخته شده است، در سال ۲۰۲۰ معرفی شد.

منبع: خبرآنلاین