داستان نوجوانی که ۶۵ پذیرش دانشگاهی گرفت

در یکی از محله‌های محروم جنوب لس آنجلس، نوجوانی ۱۷ ساله موفق شده داستانی الهام‌بخش خلق کند؛ داستانی که از شب‌های بی‌خانمانی در یک پارکینگ آغاز شد و حالا به پذیرش در یکی از معتبرترین دانشگاه‌های جهان رسیده است.

 به نقل از ABC۷، لامومت نیویل، دانش‌آموز ممتاز دبیرستان وربوم دای، تاکنون ۶۵ نامه پذیرش از دانشکده‌ها و دانشگاه‌های مختلف آمریکا دریافت کرده و در نهایت تصمیم گرفته تحصیلاتش را در دانشگاه کلمبیا ادامه دهد؛ یکی از دانشگاه‌های عضو آیوی لیگ که ورود به آن برای بسیاری از دانش‌آموزان آمریکایی یک رویای دور از دسترس محسوب می‌شود. او با معدل ۴.۴ و به‌عنوان شاگرد اول مدرسه فارغ‌التحصیل شده و موفق به دریافت بورسیه کامل تحصیلی نیز شده است.

اما پشت این موفقیت چشمگیر، سال‌ها سختی و مبارزه پنهان شده است. لامونت در خانواده‌ای بزرگ شد که با مشکلات اقتصادی، خشونت‌های خیابانی و بی‌ثباتی دست‌وپنجه نرم می‌کرد. او و خانواده‌اش مدتی بی‌خانمان بودند و شب‌ها را داخل خودرو یا در پارکینگ یک مرکز تفریحی در منطقه «ساوث پارک» سپری می‌کردند؛ همان مرکزی که بعدها به نقطه آغاز علاقه او به فناوری تبدیل شد.

لامونت در اردوهای تابستانی همین مرکز، برنامه‌نویسی را یاد گرفت؛ مهارتی که مسیر آینده‌اش را تغییر داد. حالا او قصد دارد در رشته مهندسی صنایع تحصیل کند و می‌گوید رویایش این است که روزی مرکزی آموزشی برای کودکان سیاه‌پوست راه‌اندازی کند تا آن‌ها را با علوم، فناوری، مهندسی و ریاضیات آشنا کند.

با این حال، لامونت موفقیت خود را فقط نتیجه تلاش شخصی نمی‌داند. او بارها از نقش مادرش صحبت کرده است؛ زنی که در ۲۱ سالگی مادر شد و با وجود همه مشکلات، تلاش کرد استعداد پسرش را شکوفا کند.

مادرش در این باره می‌گوید: «وظیفه هر پدر و مادری این است که استعداد فرزندانش را کشف کند. من از همان کودکی می‌دانستم پسرم از نظر تحصیلی استعداد فوق‌العاده‌ای دارد. شاید خودم به‌تنهایی نمی‌توانستم همه کارها را انجام دهم، اما وظیفه‌ام این بود که بفهمم چه کسانی می‌توانند کمک کنند و منابع لازم را از کجا پیدا کنم».

از طرف دیگر، محله ساوث پارک برای خانواده او تنها محل یادگیری نبود؛ زمانی نیز پناهگاه آنها در دوران بی‌خانمانی به شمار می‌رفت. حرف‌های مادرش به خوبی این مساله را نشان می‌دهد: «روزهایی بود که سقفی بالای سرمان نداشتیم، اما یک ماشین داشتیم. جایی برای ماندن نداشتیم و می‌آمدیم و در همین پارکینگ می‌خوابیدیم».

لامونت همچنین می‌گوید همیشه می‌خواسته الگویی برای برادر کوچک‌ترش باشد. به گفته او، همین حس مسئولیت باعث شد در سخت‌ترین شرایط هم دست از تلاش نکشد.

او حالا نخستین مرد در خانواده‌اش است که موفق به فارغ‌التحصیلی از دبیرستان شده است. مادرش می‌گوید خانواده آنها سال‌ها تحت تاثیر خشونت‌های باندی و زندان بوده‌اند و به همین دلیل این موفقیت اهمیت بسیار عمیق‌تری دارد. او گفت: «این موفقیت نه‌تنها برای من اهمیت زیادی دارد، بلکه برای کل خانواده‌ام الهام‌بخش است، چون حالا نسل جوانی که بعد از او می‌آیند خواهند دید که راه دیگری هم برای موفقیت وجود دارد».

لامونت نیز در پیامی انگیزشی خطاب به دیگران گفت: «ممکن است در شرایط سخت احساس کنید هیچ راه نجاتی وجود ندارد، اما همیشه راهی برای رسیدن به مقصد هست. ما هرگز فکر نمی‌کردیم روزی در چنین موقعیتی قرار بگیریم». 

منبع: ایسنا