مردی که به دنبال قطعات قدیمی خودرو میگشت، یک «سپر 1800 ساله» پیدا کرد
مردی که برای پیدا کردن قطعات یدکی خودرو در یک مرکز ضایعات در لهستان جستوجو میکرد، به گنجینهای کاملاً متفاوت برخورد: بخشی از یک سپر ۱۸۰۰ ساله که درون آن بقایای استخوانی قرار داشت.
فرادید| باستانشناسان بر اساس قدمت و محل کشف این شیء معتقدند که سپر متعلق به یک جنگجوی وندال بوده است. وندالها قومی ژرمنی بودند که در حدود 1800 سال قبل در سرزمینهای امروزی لهستان زندگی میکردند. آنها پس از یورش اقوام ژرمنی به امپراتوری روم، به سمت جنوب مهاجرت کردند و سرانجام در سال ۴۲۹ میلادی در شمال آفریقا مستقر شدند.
به گزارش فرادید؛ به نظر میرسد استخوانهای موجود درون سپر بخشی از بقایای یک جسد سوزاندهشده بودهاند؛ روشی که در میان وندالها نیز رواج داشت. با این حال، باستانشناسان در پستی که موزه هروبیشوف در ۲۰ اوت منتشر کرد، ابراز تأسف کردند که محل اصلی این تدفین در گذر زمان از بین رفته است.
سپری که به یک مرکز ضایعات رسید
آنچه از این اثر باقی مانده، بخش مرکزی آهنی سپر، موسوم به «امبو» است. این قطعه در مرکز سپر قرار داشت و از دست جنگجو محافظت میکرد و در عین حال به استحکام بخشهای چوبی و چرمی سپر که در اطراف آن ساخته شده بودند کمک میکرد. چوب و چرم سپر در طول قرنها از بین رفتهاند.
سپرهای سربازان لژیونر رومی نیز دارای امبو در بخش مرکزی بودند، اما رومیان هیچگاه تا این اندازه به سمت شمال پیشروی نکردند. افزون بر این، شکل نوکتیز این امبو نشان میدهد که احتمالاً به سنت ساخت سپرهای وندال در سده دوم میلادی تعلق داشته است.
مردی که آن را پیدا کرد بلافاصله متوجه شد که با یک شیء بسیار قدیمی روبهرو است و تصویری از آن را برای موزه فادر استانیسلاو اشتاشیتس در هروبیشوف فرستاد. باستانشناسان موزه منشأ احتمالی آن را تأیید کردند و در بررسیهای بعدی، بقایای استخوانهای سوخته را در تودهای از خاک خشکشده که داخل امبو قرار داشت، کشف کردند.
بقایای یک آیین تدفین باستانی
بررسیها نشان داد که سطح مشخص و وضعیت حفظشده امبو، بهویژه ویژگیهای سطحی آن، نشان میدهد که این قطعه در معرض حرارت بسیار شدید قرار گرفته است. این موضوع، در کنار وجود استخوانهای سوخته در داخل آن، بهروشنی با یک تدفین همراه با سوزاندن جسد سازگار است که احتمالاً متعلق به یک جنگجو از جامعه وندال بوده است.
وندالها در لهستان امروزی با فرهنگ «پژورسک» ارتباط دارند؛ فرهنگی باستانشناختی که نام خود را از محلی گرفته است که نخستین شواهد مربوط به آن در آنجا شناسایی شد.
متأسفانه احتمالاً هیچگاه نخواهیم فهمید که چه اشیای دیگری همراه این فرد دفن شده بودند. ممکن است در این تدفین شمشیر، سرنیزه، نیزه، سگک کمربند یا گیره شنل نیز وجود داشته باشد؛ اما از آنجا که محل اصلی تدفین تخریب شده، این اشیا احتمالاً برای همیشه از دست رفتهاند.
وجود استخوانهای سوخته درون بخش مرکزی سپر، همراه با آثار حرارت شدید روی آهن، شواهدی نادر از شیوههای تدفین جوامع ژرمنی ساکن اروپای مرکزی در حدود ۱۸۰۰ سال پیش فراهم میکند.
