«خرس طلایی» بعد از 2400 سال از زیر تپۀ باستانی بیرون آمد
باستان‌شناسان در تپه‌ای تدفینی در شهر آلماتی قزاقستان، مجسمه‌ای کوچک و منحصربه‌فرد از یک خرس طلایی کشف کرده‌اند که قدمت آن به دوره سکاها، در حدود قرن چهارم یا سوم پیش از میلاد، بازمی‌گردد. این اثر می‌تواند اطلاعات تازه‌ای درباره هنر، آیین‌ها و ارتباطات فرهنگی مردمان کوچ‌نشین استپ‌های اوراسیا در اختیار پژوهشگران قرار دهد.
فرادید| لیازات ساگین‌دیکووا، مدیر انجمن موزه‌های شهر آلماتی، این یافته را در زمینه باستان‌شناسی قزاقستان بی‌نظیر توصیف کرده و گفته است تاکنون نمونه قابل‌مقایسه‌ای از آن در این کشور کشف نشده است. به گفته او، این اثر امکان بررسی پیوندهای فرهنگی گسترده‌ای را فراهم می‌کند که از منطقه دریای سیاه تا کوهستان آلتای امتداد داشته‌اند.
به گزارش فرادید؛ این مجسمه از طلای قالب‌گیری‌شده ساخته شده و خرسی را نشان می‌دهد که روی پاهای عقب خود ایستاده و ظرفی را با دو دست جلویی نگه داشته است. پیکره روی صفحه‌ای فلزی قرار دارد که در چهار گوشه آن سوراخ‌هایی دیده می‌شود. این سوراخ‌ها نشان می‌دهند که اثر احتمالاً در گذشته به شیئی دیگر متصل بوده است.
باستان‌شناسان احتمال می‌دهند این خرس طلایی به سربندی تشریفاتی دوخته شده بوده باشد؛ فرضیه‌ای که با نمونه‌های مشابه از فرهنگ سکاها مطابقت دارد. سکاها مجموعه‌ای از مردمان کوچ‌نشین بودند که در بخش‌های گسترده‌ای از استپ‌های اوراسیا، از حدود قرن نهم پیش از میلاد تا قرن پنجم میلادی، زندگی می‌کردند.
پیش‌تر نیز پیکره‌های طلایی حیوانات در سربندهای تشریفاتی سکاها یافت شده‌اند. برای نمونه، پیکره‌ای طلایی از قوچ وحشی آرگالی روی سربند جنگجوی زرین قرار داشت؛ فردی از طبقه اشراف سکا که با زرهی تشریفاتی در تپه تدفینی ایسیک، در حدود ۴۸ کیلومتری شرق آلماتی، دفن شده بود. همچنین در سال ۲۰۱۴، پیکره‌ای طلایی از پلنگ برفی در محوطه تدفینی کوک‌کاینار کشف شد که آن نیز برای تزئین سربند به کار رفته بود.
تپه‌ای کهن با بقایای چندین انسان
مجسمه خرس در محوطه تدفینی کاراگایلی کشف شده است. قطر این تپه تدفینی حدود ۲۵ تا ۲۶ متر و ارتفاع کنونی آن در بلندترین نقطه نزدیک به ۲٫۵ متر است؛ هرچند احتمال می‌رود در گذشته ارتفاع بیشتری داشته باشد.
این تپه در دوران باستان غارت شده بود و حفاری‌های غیرمجاز حفره‌ای به عرض حدود سه متر در آن بر جای گذاشته بودند. با وجود این، غارتگران نتوانسته بودند مجسمه کوچک طلایی را پیدا کنند و این اثر تا زمان کاوش‌های جدید در محل باقی مانده بود.
یکی دیگر از یافته‌های قابل‌توجه، شمار غیرمعمول بقایای انسانی است. در تپه‌هایی با این ابعاد معمولاً بقایای یک یا دو نفر یافت می‌شود، اما تاکنون استخوان‌های دست‌کم چهار بزرگسال و سه کودک در این محوطه شناسایی شده‌اند. از آنجا که کاوش‌ها هنوز به پایان نرسیده است، احتمال کشف بقایای بیشتر وجود دارد.
پژوهشگران همچنین قطعاتی از سفال‌های متعلق به دوره سکاها پیدا کرده‌اند. استخوان‌ها و اشیای باستانی در بخش‌های مختلف محوطه پراکنده بودند؛ وضعیتی که احتمالاً نتیجه غارت تپه در دوران باستان است.
پس از پایان کاوش‌ها، ثبت و مستندسازی یافته‌ها و انجام مراحل پاک‌سازی و حفاظت، قرار است شماری از مهم‌ترین آثار کشف‌شده در موزه آلماتی به نمایش گذاشته شوند. انتظار می‌رود بررسی دقیق خرس طلایی و دیگر اشیای این محوطه، شناخت پژوهشگران را از هنر و سنت‌های تدفینی سکاها و ارتباطات فرهنگی آنان با دیگر جوامع اوراسیا گسترش دهد.
