عکس| پنتاگون روند توسعه موشک کروز هستهای پنهانکار AGM-181 LRSO را تسریع میبخشد
LRSO بخش مهمی از «سهگانه هستهای» آمریکا بهشمار میرود و قرار است بخش هوایی آن را نوسازی و تقویت کند. این موضوع اهمیت زیادی دارد، زیرا این بخش از سهگانه، بهدلیل قابلیت دیده شدن و امکان بازگرداندن بمبافکنها، انعطافپذیرترین بخش محسوب میشود.
پنتاگون اعلام کرده است که قصد دارد روند توسعه جدیدترین موشک کروز هستهای هواپرتاب آمریکا با نام Long-Range Stand-Off (LRSO) یا AGM-181 LRSO را تسریع بخشد. این موشک که برای جایگزینی AGM-86 قدیمی طراحی شده، از فاصلهای امنتر توسط بمبافکنها شلیک میشود و ایمنی و بقاپذیری حملات هستهای هوابرد را تضمین میکند.
LRSO بخش مهمی از «سهگانه هستهای» آمریکا بهشمار میرود و قرار است بخش هوایی آن را نوسازی و تقویت کند. این موضوع اهمیت زیادی دارد، زیرا این بخش از سهگانه، بهدلیل قابلیت دیده شدن و امکان بازگرداندن بمبافکنها، انعطافپذیرترین بخش محسوب میشود.
بر اساس گزارشها، این اقدام تحت تأثیر توسعه روزافزون سامانههای پدافند هوایی پیشرفته در کشورهایی مانند چین و روسیه صورت گرفته است. سامانههایی مانند S-400 و HQ-9 نمونههای بارزی از این پیشرفت هستند.
این سامانهها قادرند هواگردها را از فاصله دور شناسایی کرده، موشکهای نزدیک شونده را سرنگون کنند و همچنین میتوانند در قالب شبکههای لایهای (رادارها، موشکها و هواگردها) با یکدیگر همکاری کنند. در مجموع، این موضوع بقا و موفقیت بمبافکنها یا موشکهای قدیمیتر را در رسیدن به اهداف بسیار دشوارتر میکند.
بازدارندگی هستهای برای دنیای مدرن
کلید این قابلیت در مفهومی به نام «استندآف» یا دورایستا نهفته است؛ اصطلاحی نظامی که به شلیک از فاصلهای اشاره دارد که در آن، سامانه شلیککننده در معرض خطر قرار نگیرد.
بنابراین، بهجای به خطر انداختن هواپیما، بمبافکنها میتوانند صدها یا حتی هزاران کیلومتر دورتر باقی بمانند و موشکها را از فاصله امن شلیک کنند. در این حالت، تنها خود موشک وارد فضای پرخطر دشمن میشود.
برای تحقق این هدف، LRSO با طراحی پنهانکارانه و استفاده از مواد خاص ساخته شده تا نسبت به موشکهای قدیمیتر مانند AGM-86 سطح مقطع راداری بسیار کمتری داشته باشد.
این موشک همچنین از سامانههای ناوبری پیشرفتهتری بهره میبرد که تنها به GPS متکی نیستند. چنین قابلیتی باعث میشود در برابر جنگ الکترونیک مانند اختلال (جَمینگ) و فریب (اسپوفینگ) مقاومت بالایی داشته باشد.
LRSO همچنین قادر است در ارتفاع پایین و بهصورت «نامحسوس» پرواز کند و بهطور خودکار از عوارض زمین مانند تپهها و درهها پیروی کند. این ویژگی به موشک اجازه میدهد تا پیش از نزدیک شدن نهایی به هدف، تا حد ممکن «زیر رادار» باقی بماند.
در عملیات، این موشکها توسط بمبافکنهایی مانند B-52 Stratofortress و B-21 Raider حمل و شلیک خواهند شد. بمبافکن B-52 قادر است تعداد زیادی از این موشکها را حمل کرده و بهصورت همزمان شلیک کند تا سامانههای دفاعی دشمن را اشباع کند.
«شلیک کن و فراموش کن»
در مقابل، B-21 جدیدترین بمبافکن پنهانکار آمریکا است که پس از عملیاتی شدن، توان پنهانکاری خود را در هنگام استقرار این موشکها نیز به کار خواهد گرفت.
در یک حمله، چندین بمبافکن از جهات مختلف و از فاصلههای دور اقدام به شلیک موشک میکنند. با پرتاب تعداد زیادی موشک (که برخی از آنها نقش فریب را دارند)، سامانههای دفاعی دشمن دچار اشباع شده و برخی از موشکها از شناسایی فرار میکنند.
نکته مهم این است که سلاحهای هستهای مانند LRSO نسبت به بخش دیگر سهگانه، یعنی موشکهای بالستیک قارهپیما (ICBM)، قابلکنترلتر و کندتر هستند. نکته کلیدی این است که برخلاف ICBMها، این موشکها را میتوان در میانه مسیر تغییر مسیر داد یا حتی مأموریت آنها را لغو کرد؛ قابلیتی که در مورد موشکهای بالستیک وجود ندارد.
همین ویژگی باعث میشود این سلاحها علاوهبر قدرت تخریب، برای بازدارندگی و مدیریت سطح تنش نیز کاربرد داشته باشند.
منبع: روزیاتو
