تصاویر| هایلوکس کمپرسی / تبدیل وانت تویوتا به خودروی حمل بار
در دنیای خودرو، همیشه فاصلهای میان آنچه کارخانه تولید میکند و آنچه کاربران حرفهای نیاز دارند، وجود دارد. این فاصله جایی است که شرکتهای افترمارکت وارد عمل میشوند. در مورد تویوتا هایلوکس، این فاصله حالا با یک پروژه جذاب از تایلند پر شده؛ پروژهای که این پیکاپ ژاپنی را به یک ماشین کار تبدیل کرده است.
نسل جدید تویوتا هایلوکس بهتازگی معرفی شده، اما بازار افترمارکت خیلی زود دستبهکار شده است. حالا نسخهای از این پیکاپ محبوب با قابلیت حمل چند تُن بار و تجهیزات صنعتی، بیش از هر زمان دیگری به یک کامیون واقعی نزدیک شده است.
در دنیای خودرو، همیشه فاصلهای میان آنچه کارخانه تولید میکند و آنچه کاربران حرفهای نیاز دارند، وجود دارد. این فاصله جایی است که شرکتهای افترمارکت وارد عمل میشوند. در مورد تویوتا هایلوکس، این فاصله حالا با یک پروژه جذاب از تایلند پر شده؛ پروژهای که این پیکاپ ژاپنی را به یک ماشین کار تبدیل کرده است.

تولد یک هایلوکس متفاوت در تایلند
نسل نهم هایلوکس که در برخی بازارها با نام «هایلوکس تراوو» شناخته میشود، خیلی زود توجه شرکتهای متخصص در تجهیزات جانبی را جلب کرد. یکی از جدیترین بازیگران این حوزه، شرکت تایلندی RRS است که سابقه طولانی در تبدیل پیکاپها به خودروهای کاری دارد. نتیجه کار آنها، نسخهای تککابین از هایلوکس است که به یک اتاق بار کمپرسی مجهز شده و عملا مرز میان پیکاپ و کامیون سبک را از بین برده است.

طراحی بخش بار
در این نسخه، بخش عقب خودرو دیگر یک کفی معمولی نیست. مشتریان میتوانند بین کفی کارخانهای اصلاحشده یا یک سازه فولادی سفارشی یکی را انتخاب کنند. ابعاد استاندارد این اتاق بار برای استفادههای سنگین طراحی شده، اما امکان سفارش ارتفاع بیشتر هم وجود دارد. همین انعطافپذیری باعث شده تا این خودرو برای طیف وسیعی از مشاغل، از ساختوساز گرفته تا حمل مصالح، کاربردی باشد.
جایی که این پروژه واقعاً شگفتانگیز میشود، بخش فنی آن است. با نصب محور عقب شناور، فنرهای تقویتشده و کمکفنرهای حرفهای، این هایلوکس میتواند تا ۵ تُن بار را جابهجا کند؛ عددی که معمولا از یک پیکاپ میانسایز انتظار نمیرود. مهمتر از آن، حفظ پایداری خودرو در این شرایط است که نشان میدهد این تغییرات فقط نمایشی نیستند.

سیستم کمپرسی؛ برقی یا مکانیکی؟
برای مکانیزم تخلیه بار، دو گزینه در نظر گرفته شده است. نسخه برقی که محبوبتر است، برای استفادههای روزمره طراحی شده و توان تخلیه چند تُن بار را دارد. در مقابل، سیستم PTO که نیروی خود را مستقیما از موتور میگیرد، برای کارهای سنگینتر و صنعتی مناسبتر است. این تنوع انتخاب باعث میشود تا خودرو دقیقا مطابق نیاز کاربر تنظیم شود.
امکانات کاربردی؛ یک کارگاه سیار کامل
یکی از جذابترین ویژگیها، امکان نصب جرثقیل کوچک پشت کابین است. این جرثقیل میتواند تا یک تُن بار را جابهجا کند و عملا خودرو را به یک ایستگاه کاری مستقل تبدیل میکند. چنین قابلیتی برای افرادی که در محلهای دورافتاده کار میکنند، یک مزیت حیاتی به حساب میآید.
نکته قابلتوجه این است که تمام این تغییرات بدون برش یا جوشکاری روی شاسی اصلی انجام میشود. سیستم بهصورت ماژولار طراحی شده و تجهیزات به شکل استاندارد روی خودرو نصب میشوند. حتی امکاناتی مثل دوربین عقب و سنسورهای پارک نیز به ساختار جدید منتقل شدهاند تا تجربه کاربری خودرو حفظ شود.

ظاهر و شخصیسازی
مدلهای ساختهشده بسته به سلیقه مشتری، میتوانند ظاهری کاملا ساده یا کاملا آفرودی داشته باشند. برخی نسخهها با رنگ سفید و کاربری صنعتی عرضه میشوند، در حالی که برخی دیگر با سپرهای فلزی، چراغهای اضافی و لاستیکهای آفرودی، چهرهای خشن و ماجراجویانه پیدا کردهاند.

گسترش یک ایده موفق
این پروژه تنها به تویوتا محدود نشده است. شرکت RRS همین تغییرات را روی پیکاپهای دیگری مثل فورد رنجر نیز اجرا میکند و حتی پروژههایی با طراحیهای خاصتر، مانند مدلهای دو کمپرسی، در دست دارد. این یعنی ایده تبدیل پیکاپ به یک ابزار کاری سنگین، حالا به یک روند جدی در بازار تبدیل شده است.
منبع: خبرآنلاین