زنان رادیومی
زنانی که در جنگ جهانی اول بر اثر کار با رادیوم جان خود را از دست دادند

زنان رادیومی

کد خبر: ۴۷۸۶۹
بازدید : ۴۰۷۹
۰۸ دی ۱۳۹۶ - ۲۱:۳۲

 زنان رادیومی

 

فرادید| حکم یک معجزه را داشت، اما به بهای جان بسیاری از کارگران کارخانه تمام شد.

 

در سال 1917، آمریکا به‌تازگی وارد جنگ جهانی اول شده بود و ارتش به ساعت‌هایی نیاز داشت که عقربه‌هایش در شب و تاریکی نیز دیده شود. بنابراین کارخانه‌ها در سراسر آمریکا دست‌به‌کار شدند و تولید ساعت‌ها را آغاز کردند.

 

برای این کار زنان جوان استخدام شدند تا اعداد را روی صفحه ساعت‌ها نقاشی کنند. برای نقاشی اعداد کوچک و متراکمِ ساعت، به زنان روشی به نام "نقطه‌گذاری با لب" آموختند. این روند شامل ایجاد یک نقطه با قلم‌مو و با استفاده از دهان بود تا نوک قلم‌مو باریک بماند. هر بار اندکی رادیوم وارد بدن زنان می‌شد. به آن‌ها گفته‌شده بود کار با رنگ رادیومی خطری ندارد، اما این‌طور نبود. اندکی طول کشید، اما به‌تدریج برخی از زنان به بیماری‌های عجیبی دچار شدند. آن‌ها نزد پزشک می‌رفتند تا دندان‌های خراب را بکشند، اما به‌جای بهبود لثه‌هایشان زخمی می‌شد.

 

اوضاع به‌مرور وخیم‌تر شد، به‌طوری‌که اغلب فک‌هایشان با تماس دست دندان‌پزشک به‌شدت آسیب می‌دید و در استخوان‌های تعداد زیادی از آن‌ها تومورهای سرطانی رشد کرد. این بیماری مرموز رشد می‌کرد و استخوان‌های زنان جوان به‌راحتی می‌شکست، پوستشان زخم می‌شد و درد زیادی در بدن حس می‌کردند.

زنان رادیومی

 

 

اولین فردی که جان باخت دختری بیست‌وچهارساله به نام "مولی ماگیا" بود و بیماری در کمتر از یک سال جان او را گرفت. پزشکان که هیچ ایده‌ای برای علت مرگ مرموز او نداشتند، عامل مرگ را سفلیس تشخیص دادند. همکاران سابق او نیز رنج می‌کشیدند. به‌تدریج قطعات پازل را کنار هم گذاشتند از کارفرمای سابق خود “US Radium” درخواست غرامت کردند. این زنان به دلیل وخامت حال در دادگاه مصالحه کردند و متأسفانه پولی که دریافت کرده بودند صرف مراسم خاک‌سپاری‌شان شد.

 

پرونده آن‌ها مسئله حقوق کارگران را پررنگ کرد تا بتوانند برای آسیب‌ها از شرکت‌های کارفرما شکایت کنند. بااینکه تا دهه 1960 در ساعت‌ها از رادیوم استفاده می‌شد، هیچ پرونده جدیدی از مسمومیت با تشعشع مطرح نشد. اکنون کارخانه “US Radium” در اورنج، نیوجرسی به تأمین‌کننده مالی برای پاک‌سازی اثرات و آلودگی‌ها رادیواکتیو تبدیل‌شده است. به دلیل "نیمه‌عمر" 1600 ساله رادیوم {نیمه‌عمر به مدت‌زمانی گویند که ماده پرتوزا به نصف مقدار اولیهٔ خود براثر واکنش‌های پرتوزایی تقلیل یابد}، استخوان‌های این دختران جوان هنوز هم می‌درخشد که به این دلیل "دختران شبح" نام گرفتند.

 

منبع: History

ترجمه: گلناز یغمایی

ارسال نظرات
نام:
ایمیل:
* نظر:
نگاه