فرادید | تأملات - جامعه

Faradeed | فرادید اخبار

معنای والدگری

پدر و مادری کردن یعنی رها کردن

تربیت فرزندی که بتواند روی پای خودش بایستد هدف مشترک همۀ پدر و مادرهاست. اولین باری که او را به مهد کودک می‌برید و تنها بر می‌گردید؛ اولین باری که با دوستانش بیرون می‌رود؛ اولین باری که به سفر می‌رود؛ همۀ این‌ها یعنی او در مسیر استقلال گام برمی‌دارد و با هر گام، هم‌زمان، از تو دورتر می‌شود. شاید معنای والدگری همین است: فرآیند تدریجی، آرام، غرورانگیز و البته کمی غمناک «رهاکردن».
پذیرش چاقی چیست؟

پذیرش چاقی چیست؟

در این مقاله درباره‌ی جنبش پذیرش چاقی، موانعی که افراد چاق در جامعه با آنها روبرو می‌شوند و تبعیض‌هایی که علیه آنها اعمال می‌شود می‌خوانید.

ترک عادت موجب مرض است؟!

در یکی دو سال گذشته همه‌گیری کرونا باعث شد بسیاری از ما برخی عادت‌های قدیمی از سرمان بیفتند یا بعضاً عادت‌های جدیدی پیدا کنیم. حال که رفته‌رفته زندگی کمابیش به حالت عادی سابق باز می‌گردد، بد نیست نگاهی بیاندازیم به آنچه پژوهشگران علوم رفتاری دربارۀ ترک عادات بد و کسب عادات خوب آموخته‌اند.

حرف زدن ما به درد چه کسی می‌خورد؟

نظریه‌ای در روان‌شناسی اجتماعی می‌گوید ما انسان‌ها نهایتاً می‌توانیم با ۱۵۰نفر پیوند معنادار داشته باشیم، و تعداد دوستان صمیمی‌مان نیز بعید است بیشتر از ۵ نفر بشود. اما شبکه‌های اجتماعی به این نظریه هیچ اهمیتی نمی‌دهند. در شبکه‌های اجتماعی، اصل، افزایش هر چه بیشتر تعاملات است. هر چه دوستان بیشتری داشته باشید و هر چه بیشتر حرف بزنید بهتر است. اما نکته اینجاست: این‌همه تعامل برای چه کسی بهتر است؟ برای شرکت‌های صاحب شبکه‌های اجتماعی یا برای روح و روان ما؟

بمیرم عذرخواهی نمی‌کنم؛ اما چرا؟!

چرا بعضی آدم‌ها، حتی وقتی معلوم است که مقصرند، عذرخواهی نمی‌کنند؟ بسیاری از ما دفاع تمام قدِ این‌گونه افراد از اشتباهاتشان را نشانۀ قدرت و اعتماد به نفس آن‌ها می‌دانیم، اما واقعیت چیز دیگری است. قبول اشتباه به برداشت ما از خودمان آسیب می‌زند، و کسانی که از عذرخواهی گریزانند آن‌قدر تصویر ناپایداری از خود در ذهن دارند که می‌ترسند ضربۀ ناشی از قبول اشتباه آن‌ها را به‌کلی از پا در بیاورد. در مواجهه با اینگونه افراد چه باید کرد؟
چرا بعضی از افراد خدمات پزشکیِ نازل و متفاوتی دریافت می‌کنند؟

سوگیری‌های کور‌کننده در پزشکی

پژوهش‌های جدید در حوزۀ نابرابری سلامت نشان می‌دهند که پزشکان و کارکنان بخش درمان با بعضی از افراد و گروه‌های اجتماعی مثل زنان، رنگین‌پوست‌ها، افراد تراجنسیتی و چاق‌ها رفتار متفاوتی در پیش می‌گیرند و همین باعث می‌شود که آن‌ها نتوانند خدمات بهداشتی و پزشکی لازم را دریافت کنند و در نتیجه سالانه هزاران نفر از آن‌ها جان خود را از دست می‌دهند. جسیکا نوردل در کتاب جدیدش از سوگیری‌های تبعیض‌آمیز نا‌آگاهانه و ساختاری در حوزۀ پزشکی می‌گوید.

اسم‌ها به ما چه می‌گویند؟

در جهانی که معمولاً با ویژگی‌هایی، چون تغییر و تجربه‌های گذرا تعریف می‌شود، اسم‌ها یک استثنا محسوب می‌شوند. آن‌ها موجودات سرسختی‌اند که جلوی حرکت بی‌رحمانۀ زمان قد علم می‌کنند. سنمان بالا می‌رود، عنوان شغلی و حتی تابعیتمان عوض می‌شود، اما اسممان همواره با ما باقی می‌ماند. ویکتوریا پرینسویل، نویسنده‌ای که بحث دربارۀ اسم‌گذاری‌ها همیشه جایگاه پررنگی در آثارش داشته است در این نوشتار از جایگاه پر رمزوراز و پیچیدۀ نام‌ها می‌گوید.
رمزگشایی از عصر یخبندان

حقایقی دربارۀ گذشته‌های دور بشریت

اکتشافات باستان‌شناسی باور‌های دیرینۀ دانشمندان را دربارۀ شیوۀ سازماندهی جوامع اولیه برهم زده است تا جایی که امروزه افراد صاحب‌نظر می‌گویند جامعۀ انسانی هیچ شکل «اصلی و اولیه» نداشته و تلاش برای ترسیم چنین جامعه‌ای چیزی جز افسانه‌پردازی نخواهد بود. دیوید گریبر، انسان‌شناس فقید آمریکایی که در سال ۲۰۲۰ درگذشت، از جملۀ همین صاحب‌نظران است و در آخرین کتابش، سپیده‎‌دم همه‌چیز، تلاش می‌کند با استفاده از یافته‌های جدید باستان‌شناسی روایتی جدید از تاریخ بشریت به دست ما بدهد.
ممکن است ما هم «خون‌آشام» باشیم!

ممکن است ما هم «خون‌آشام» باشیم!

«درست مثل خون‌آشام‌های دیگر، خون‌آشام‌های انرژی هم از نور خورشید متنفر هستند. آن‌ها از شخصیت‌های درخشان و مثبت اجتناب می‌کنند. اگر شما ذاتاً آدم مثبت‌اندیشی باشید و از آن‌ها دوری کنید، آن‌ها به سراغ آدم‌های دیگری می‌روند که ضعیف‌تر باشند و مثل شما نتوانند از خودشان دفاع کنند.»
مارک زاکربرگ رؤیا‌های بزرگی برای متاورس دارد

چرا فیسبوک می‌خواهد در متاورس زندگی کنیم؟

فیس‌بوک مدتی پیش با تغییر نام خود به متا توجه چند میلیارد نفر از مخاطبانش را به مفهومی جلب کرد که شاید آیندۀ اینترنت امروزی باشد: متاورس. زاکربرگ در یک کنفرانس تلفنی دربارۀ آیندۀ شرکتش گفت: «پیش‌بینی می‌کنم که مردم از مرحله‌ای که ما را، اساساً، یک شرکت رسانۀ اجتماعی بدانند گذر خواهند کرد و به مرحله‌ای می‌رسند که ما را شرکتی متاورسی تلقی کنند». اما متاورس چیست و چرا این‌قدر به آن اهمیت می‌دهند؟
چرا مجردها باید خجالت بکشند؟

چرا مجردها باید خجالت بکشند؟

تعداد مجرد‌ها در حال افزایش است و دراین‌بین هنوز مردمی هستند که مدام به آن‌ها می‌گویند به زودی شریک زندگی‌شان را پیدا خواهند کرد. این حس دلسوزی در قبالِ مجرد‌ها از کجا می‌آید و چه ایرادی دارد؟

مبارزه با سوگیری‌های شناختی چطور تبدیل به یک صنعت شد؟

بیشتر وقت‌ها، تفکر کاری سخت به نظر می‌رسد، ولی وقتی کلمۀ «هوشمند» را به آن اضافه می‌کنیم، شکل جذاب‌تری پیدا می‌کند: حالتی به‌روز به خود می‌گیرد، به‌طور مبهمی فناورانه می‌شود و نوید ترفند یا میان‌بُری به‌دردبخور را می‌دهد. کسی که هوشمند است، در مقایسه با کسی که صرفاً متفکر یا باهوش است، زیرک هم هست. از همین جهت است که اخیراً چاپ کتاب‌های «تفکر هوشمند» افزایش یافته است. گونه‌ای از همان کتاب‌های خودیاری که این‌بار مخاطبش استدلال‌گران جویای نام است. کتاب‌های «تفکر هوشمند» به ما نوید می‌دهند که اگر سوگیری را از تصمیماتمان حذف کنیم برگ برندۀ سبقت از دیگران را به دست خواهیم آورد، اما آیا واقعاً چنین است؟

بدترین بلایی که زندگی سر انسان می‌آورد

آنتوان چخوف در جایی می‏‌گوید تحقیرشدن بدترین بلایی است که زندگی می‏‌تواند بر سر انسان بیاورد. هیچ‏‌چیز، هیچ‏‌چیز، هیچ‏‌چیزِ دیگر در دنیا به اندازۀ تحقیرشدنِ آشکار نمی‌‏تواند روح انسان را ویران کند. هر درد و رنج دیگری را می‏‌شود تحمل کرد یا از سر گذراند، ولی تحقیرشدن را نمی‏‌شود. خاطرۀ تحقیرشدن همیشه در ذهن، قلب، رگ‏‌ها و شریان‏‌ها باقی می‏‌ماند. ویویان گورنیک نویسندۀ تحسین‌شدۀ آمریکایی در این یادداشت با گشت‌و‌گذاری بین ادبیات و تجربیات شخصی‌اش دربارۀ تحقیر می‌گوید.

ماجرای فریب‌کارانه پایین‌کشیدن مجسمه صدام

پارسال یکی از بدترین سال‌های تاریخ برای مجسمه‌ها بود. در سراسر دنیا، معترضان مجسمۀ رهبران سیاسی و تاریخی را پایین کشیدند، از مجسمه‌های برده‌داران در آمریکا گرفته تا مجسمه‌های استعمارگران و دیکتاتور‌ها و جنگ‌سالاران در اروپا و آسیا و دیگر جاها. پایین‌کشیدن و نابودی مجسمه‌ها اقدام نمادینی است که تاریخی طولانی دارد. سرنگونی مجسمۀ صدام حسین بعد از حملۀ آمریکا به عراق، در میدان فردوس بغداد، یکی از پرسروصداترین و البته فریب‌کارانه‌ترین برگ‌های این تاریخ است.