فرادید | تأملات - تکنولوژی

Faradeed

روایت بیل‌گیتس از استارتاپ‌ جنجالی خون کثیف

روایت بیل‌گیتس از استارتاپ‌ جنجالی خون کثیف

الیزابت هولمز شرکتِ «ترانوس» را وقتی فقط ۱۹ سال داشت تأسیس کرد. شرکت ترانوس وعده می‌داد با استفاده از مقدار کمی خون، به‌سرعت، تصویری کامل از وضعیت سلامتی بیمار ارائه کند. هولمز و شرکتش خیلی زود محبوب سیلیکون‌ولی شدند تا جایی که به او لقب استیو جابز حوزۀ پزشکی دادند و مدام عکسش روی جلد مجلاتی، چون فوربس و فورچون چاپ می‌شد. همه چیز خوب بود و ارزش ترانوس روز به روز افزایش می‌یافت تا اینکه ناگهان همه‌چیز فروریخت. مشکل کجا بود؟ «خون کثیف» کتاب هیجان‌انگیزی است که ماجرای ظهور و سقوط ترانوس را شرح می‌دهد و بیل گیتس پیشنهاد می‌کند خواندنش را از دست ندهید.
زاکربرگ چه رؤیایی در سر دارد؟
فهم زاکربرگ دربارۀ اجتماعات انسانی

زاکربرگ چه رؤیایی در سر دارد؟

موسس فیس‌بوک بیش از ۱۵۰ بار در جمع دربارۀ «اجتماع» بحث کرده است. خوانشی دقیق نقشۀ راه او برای آینده را نشان می‌دهد
آیا ربات‌ها می‌توانند احساس داشته باشند؟
دوستانی بدون مغز

آیا ربات‌ها می‌توانند احساس داشته باشند؟

آیا ممکن است بتوانیم واقعاً با یک ربات احساس صمیمیت کنیم؟ پاسخ به این پرسش واقعاً آسان نیست. فرض کنید رباتی داشته باشید که ده سال در خانۀ شما باشد، گاه‌گاه خاطراتی از روز‌های گذشته یا غم‌ها و شادی‌هایتان تعریف کند، به حرف‌هایتان گوش بدهد و در تصمیم‌گیری مشاورتان باشد. آیا او را دوست خودتان نخواهید دانست؟ گری گاتینگ می‌گوید پاسخ به این پرسش منوط به این است که بدانیم آیا ربات‌ها می‌توانند آگاهی داشته باشند یا نه؟
بحران صمیمیت در عصر ارتباطات دیجیتال
جوهره صمیمیت در به‌اشتراک‌گذاریِ همان چیزی است که نمی‌توان روی اینترنت به اشتراک گذاشت

بحران صمیمیت در عصر ارتباطات دیجیتال

ما از دنیای دیجیتال هم به‌خوبی سردرنمی‌آوریم: اینترنت ما را با هم آشناتر کرده یا بیگانه‌تر؟ آزادترمان کرده یا بَرده‌تر؟ یا مخلوطی از همۀ این‌ها؟ جواب قاطعی در کار نیست. ما به شکل بی‌سابقه‌ای همه‌جا در حال اظهارات عاشقانه و صمیمانه‌ایم؛ و در عین حال، به نظر می‌رسد سردترین، بدخوترین و خودشیفته‌ترین آدم‌های تاریخ هم هستیم. چه اتفاقی دارد برایمان می‌افتد؟ رمان‌نویس و استاد دانشگاهی کانادایی ماهیت صمیمیت در دنیای آنلاین را بررسی کرده است.
از تیلور سوئیفت تا داعش؛ شبکه‌های اجتماعی جنگ‌افزار شدند

از تیلور سوئیفت تا داعش؛ شبکه‌های اجتماعی جنگ‌افزار شدند

بسیاری از پروژه‌هایی که ابتدا به منظور اهدافی نظامی راه‌اندازی شده بودند، بعد‌ها برای کسب درآمد نیز به کار گرفته شدند، از پودر پنیر بگیرید تا جی. پی. اس. اما شبکه‌های اجتماعی گویا مسیر برعکس را طی کرده‌اند. پلتفرم‌هایی که از اساس برای کسب سود طراحی شده بودند، حالا به بخشی جدایی‌ناپذیر از هر اقدام سیاسی و نظامی تبدیل شده‌اند. وضعیتی که به تعبیر نویسندگان کتابی جدید باعث شده است کل جهان به میدان نبردی دائمی تبدیل شود.
شاید آسمان به کل مسدود شود!
از زمین به آسمان و از آسمان به زمین

شاید آسمان به کل مسدود شود!

روزگاری، وقتی انسان به آسمان نگاه می‌کرد، شوری معنوی او را فرامی‌گرفت. آسمان جایگاه خدایانی بود که از نقایص بشری پاکیزه بودند. ارسطو وقتی نجوم درس می‌داد، می‌گفت: آنچه افلاک را به چرخش و گردش درمی‌آورد عشق است. اما از دورانی که آپولو به فضا فرستاده شد، و فضانوردان و خلبانان از بالا به زمین نگاه انداختند، آن تجربه رنگ باخت. این تغییر از مقام فرشته‌ها به مدار پهباد‌ها و ماهواره‌ها چه معنایی را در زندگی ما عوض کرد؟
چرا
آمازون، نماد نوآوری و استاندارد‌های بالا

چرا "آمازون" آمازون شد؟!

آمازون از همه لحاظ یکی از سودآورترین شرکت‌های امروز آمریکا است. از زمان آغاز فعالیت در سال ۱۹۹۴ این شرکت با دنبال کردن یکسری قوانین داخلی، به غولی تبدیل شده که امروز همه می‌شناسند، به‌طوری که درآمد خالص آن در سال ۲۰۱۷ به ۱۷۸ میلیارد دلار رسید.
ربات‌های هوشمند و آدم‌های زائد
باید به اربابان رایانه‌ای جدید خوشامد بگوییم

ربات‌های هوشمند و آدم‌های زائد

تصور ما از آینده خام و محدود است. سی‌سال پیش، امکان تأسیس شرکتی مثل گوگل وجود نداشت. کسی قبل از اختراع وب می‌توانست حتی تصوری از شرایط امروزی دنیا داشته باشد؛ بنابراین آینده‌نگری همیشه مخاطره‌آمیز است. بااین‌حال، نشانه‌هایی وجود دارد که می‌توان آن‌ها را تا نهایت منطقی‌شان دنبال کرد. اگر دنیای امروز به نهایت منطقی‌اش برسد، به چه روزی خواهیم افتاد؟ شاید نوعی فئودالیسم فناورانۀ جدید. تعداد انگشت‌شماری ارباب، میلیون‌ها روبات و میلیارد‌ها انسان بی‌مصرف.
ده نوع مزاحم اینترنتی که حتماً سراغمان می‌آیند
ترول‌ها گرچه همه‌جا کمین کرده‌اند، اما می‌شود همۀ کارهاشان را پیش‌بینی کرد

ده نوع مزاحم اینترنتی که حتماً سراغمان می‌آیند

تا پیش از اختراع شبکه‌های اجتماعی، نهایت مزاحمت یک فرد ناشناس این بود که زنگ بزند و در گوشی تلفن فوت کند. اما در عصر حاضر نوع جدیدی از انسان ظهور کرده که می‌شود هویتش را با مزاحمت تعریف کرد: ترول‌ها، کاربرانی که به‌اندازۀ مزاحم‌تلفنی‌های دو دهۀ پیش یکدست و صاف و ساده نیستند. برخی‌شان دائم فحش می‌دهند، یکسری فقط غلط املایی می‌گیرند، و یک عده هم همیشه مناقشه می‌کنند. در نوشتۀ پیش رو، با ده نوع از انواع ترول‌ها آشنا شوید.
هیچ‌چیز در اینترنت جدی نیست!
ترول‌ها در دنیای مجازی تنها یک هدف دارند: خندیدن

هیچ‌چیز در اینترنت جدی نیست!

رسانه‌های رسمی که صبح تا شب دنبال خبر‌هایی می‌گردند که جدی‌تر، وحشتناک‌تر و دردناک‌تر باشد، از ترول‌ها متنفرند. در واقع ترول‌ها بخش مطرود دنیای اینترنت هستند، آدم‌های عاطل و باطلی که همه‌چیز را مایۀ کرکرخنده می‌کنند. اما استفان کرپیتز، کسی که مدت‌هاست دنیای ترول‌ها را از نزدیک مطالعه می‌کند، معتقد است برای فهم فرهنگ ترول‌ها باید این پیش‌داوری‌ها را کنار گذاشت، و آنگاه متوجه خواهیم شد که ترول‌بازی به نوعی هنر مردمی دنیای اینترنت است.
پشت پرده تاریک و خشن اینترنت
زیر اینترنتی که می‌بینید، دنیای تاریکی از خلاف‌کاری، سود، خشم و انتقام در جریان است

پشت پرده تاریک و خشن اینترنت

راس اولبریکت، جوانی آمریکایی بود که با ایده‌های آزادی‌خواهانه دلش می‌خواست یک بازار آزادِ آنلاین برای خرید و فروش مواد مخدر راه‌اندازی کند. جایی که آدم‌ها بتوانند، در نبود هرگونه خشونت و قانونِ اجباری، هر کار دلشان می‌خواهد انجام دهند. او سایتی مخفی تأسیس کرد که اعضا به صورت ناشناس در آن مواد خرید و فروش می‌کردند. اما این بازیِ خوشایند خیلی زود به مرز‌های جنون‌باری رسید که هیچکس فکرش را نمی‌کرد.
چرا به تکنولوژی اعتقاد ندارم؟
روایت دختری برنامه‌نویس که می‌خواست با دوربین فیلم‌برداری‌اش مزرعه‌داری فقیر را نجات دهد

چرا به تکنولوژی اعتقاد ندارم؟

آیا فناوری‌های عمومی، گوشی‌هایی که در دست داریم و شبکه‌های اجتماعی‌ای که در آن می‌نویسیم می‌توانند زندگی اجتماعی‌مان را بهتر کنند؟ جلوی ظلمی را بگیرند یا نیازِ نیازمندی را برطرف سازند؟ گاهی بله، ولی خیلی وقت‌ها هم نه. در کتابی جدید، دختر دانشجویی که با شور و شوق اولین نسل از رسانه‌های مردمی را به کار گرفت تجربۀ خودش از این فناوری‌ها را در قالب روایتی داستان‌وار بازگو کرده است.
بازاندیشی در روزنامه‌نگاری عصر اینترنت
گفت وگو با ریچارد گینگراس مدیر بخش اخبار گوگل

بازاندیشی در روزنامه‌نگاری عصر اینترنت

بحث درباره آینده خبر و نحوه انتشار آن با توجه به توسعه اینترنت و شبکه‌های اجتماعی در جهان یک بحث فراگیر است. از سال‌ها قبل با توجه به سرعت نفوذ رسانه‌های جدید، بسیاری رسانه‌های سنتی را در معرض انحطاط می‌دیدند با این حال موارد متعددی طی سال‌های اخیر نشان داده که شبکه‌های اجتماعی به تنهایی آماده به دست‌گیری کامل جریان اطلاع‌رسانی در فضای امروز نیستند.
فضای مجازی درنده شده است

فضای مجازی درنده شده است

فضای مجازی نوعی جذابیت عرفانی دارد. شبکه‌ای عظیم و نادیدنی که ما با آن می‌خندیم، اشک می‌ریزیم، خشمگین می‌شویم یا آرام می‌گیریم. روزگاری حتی قرار بود که با حضور در آن آزاد شویم و تبعیض‌ها و سلسله‌مراتب‌ها را واژگون کنیم. اما گویا روزبه‌روز امید‌هایی که به اینترنت بسته بودیم بیشتر نقش بر آب می‌شود. نیکلاس کار می‌گوید اینترنت حالا به سیستم اطلاعاتیِ قدرتمندی تبدیل شده است که عده‌ای انگشت‌شمار کنترل آن را به دست گرفته‌اند.
صدای کلنگ گور شبکه‌های اجتماعی به گوش می‌رسد

صدای کلنگ گور شبکه‌های اجتماعی به گوش می‌رسد

شاید روزی جامعۀ ما این شیفتگی به توییتر و فیس‌بوک را هوسی زودگذر و اغلب مخرب ببیند. چندماه قبل، شان پارکر، اولین رئیس فیس‌بوک، حرف‌هایی زد که داغ دل خیلی‌ها را تازه کرد. پارکر تأیید کرد که فیس‌بوک و دیگر شبکه‌های اجتماعی، آگاهانه و عامدانه، از نقصان‌های روان‌شناختی انسان‌ها سوءاستفاده می‌کنند تا کاربرانشان را هرچه بیشتر درگیر کنند. دقیقاً مثل نوعی اعتیاد. این سخنان نشانه‌ای بود از موج جدیدی که بین مردم راه افتاده است. حالا خیلی‌ها دارند شبکه‌های اجتماعی را ترک می‌کنند تا شاید آرامش قبلی‌شان را دوباره پیدا کنند.
۱