عکس| ب ام و ۱۶۰۲ الکترو؛ همان ماشینی که در ایران هم حضور یافت اما با یک پیشرانه متفاوت
شرکت ب ام و در سال ۱۹۶۹ با معرفی مدل ۱۶۰۲ الکترو، نخستین گام خود را در دنیای خودروهای برقی برداشت. این خودرو که از سیستم تعویض باتری بهره میبرد، با پیشرانه ۴۳ اسب بخاری بوش طراحی شد و در بازیهای المپیک ۱۹۷۲ مونیخ نقش مهمی ایفا کرد.
در حالی که بسیاری خودروهای برقی را فاقد روح میدانند، تاریخ صنعت خودروسازی استثناهایی را به خود دیده است. مدل «BMW 1602 Elektro» نمونهای بارز از نوآوری شرکت ب ام و در دهههای گذشته محسوب میشود.
توسعه بر اساس استانداردهای زیستمحیطی
در سال ۱۹۶۹، همزمان با وضع قوانین سختگیرانهتر آلایندگی در ایالات متحده، ب ام و این چالش را به فرصتی تجاری تبدیل کرد. مهندسان این شرکت با استفاده از پلتفرم مدل استاندارد ۱۶۰۲، اولین خودروی تمام الکتریکی خود را طراحی و تولید کردند.
مشخصات فنی و نوآوری در باتری
در این مدل، پیشرانه احتراقی جای خود را به ۱۲ باتری سرب-اسیدی با ظرفیت کل ۱۲.۶ کیلوواتساعت داد. برای درک بهتر این عدد، میتوان آن را با ظرفیت ۱۱۸ کیلوواتساعتی مرسدس بنز EQS مدل ۲۰۲۶ مقایسه کرد. یکی از ویژگیهای پیشرو در این خودرو، قابلیت تعویض آسان پکیج باتریهای خالی با نمونه شارژ شده بود.
موتور الکتریکی ساخت شرکت بوش در این خودرو، قدرتی معادل ۴۳ اسب بخار تولید میکند. این پیشرانه خودرو را در مدت ۸ ثانیه از حالت سکون به سرعت ۵۰ کیلومتر بر ساعت میرساند. ب ام و ۱۶۰۲ برقی با سرعت ثابت ۵۰ کیلومتر بر ساعت، بردی در حدود ۶۰ کیلومتر داشت که در آن زمان رقمی قابلتوجه به شمار میرفت.
حضور در المپیک ۱۹۷۲ مونیخ
ب ام و برای معرفی این فناوری، از دو دستگاه از این خودرو در بازیهای المپیک ۱۹۷۲ مونیخ استفاده کرد. این خودروها به دلیل نبود دود اگزوز و حرکت کاملاً بیصدا، به عنوان خودروهای پشتیبان و حامل دوربین در مسابقات دو ماراتن به کار گرفته شدند تا مزاحمتی برای ورزشکاران ایجاد نکنند.
چالشهای تجاریسازی
علیرغم نوآوریهای بهکار رفته، این پروژه به تولید انبوه نرسید. نبود زیرساختهای شارژ و برد محدود ۶۰ کیلومتری، این خودرو را فراتر از زمان خود قرار داد و استفاده از آن را برای اکثر خریداران آن دوران غیرکاربردی کرد.
منبع: عصر ایران
