ابتلای ۹۶ نفر به سرخک در کشور

ابتلای ۹۶ نفر به سرخک در کشور

بیماری سرخک یک بیماری حاد است که به وسیله ویروسی از گونه موربیلی ویروس (از خانواده پارامیکسو ویروس) ایجاد می‌شود و انسان تنها مخزن آن می‌باشد.
کد خبر: ۱۰۶۲۵۶
بازدید : ۱۱۶
۰۷ ارديبهشت ۱۴۰۱ - ۱۳:۲۷

رییس اداره بیماری‌های قابل پیشگیری با واکسن وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی گفت: ۹۶ نفر در کشور به سرخک مبتلا شدند و تزریق واکسن سرخک در ۲ نوبت ضروری است.

محسن زهرایی افزود: از مجموع مبتلایان به سرخک در کشور، ۲۸ بیمار ایرانی و ۶۸ بیمار غیر ایرانی (افغان) هستند و با توجه به اینکه طی یکسال اخیر همه‌گیری سرخک در همسایه‌های شرقی رخ داده، ورود این بیماری به کشورمان جدی است.

وی اظهارداشت: با توجه به اینکه طی ماه‌های اخیر خروج افغان‌ها از کشورشان بیشتر شده و درصد زیادی از آن‌ها که به ایران آمدند، ممکن است به سرخک مبتلا بوده و در نتیجه باعث شیوع این بیماری در کشورمان شده باشد.

زهرایی تاکیدکرد: بیشتر مبتلایان به سرخک گروه سنی زیر ۱۰ سال بویژه زیر پنج سال هستند و ضرورت دارد خانواده ها، واکسن سرخک فرزندان خود را در گروه سنی ۱۲ تا ۱۸ ماهگی در ۲ نوبت تزریق کنند، حال ممکن است به دلیل همه گیری کرونا طی ۲ سال اخیر یا به دلایل دیگر، این گروه سنی واکسن را دریافت نکرده باشند که با توجه به اینکه در معرض شیوع بالای سرخک قرار دارند، باید واکسینه شوند.

این مقام مسئول در وزارت بهداشت تصریح کرد: اتباع غیر ایرانی نیز فرزندان خود را با مراجعه به نزدیک‌ترین مرکز بهداشتی و درمانی در برابر بیماری سرخک واکسینه کنند.

سرخک یکی از مسری‌ترین بیماری‌های غفونی است، به طوری که بیش از ۹۰ درصد افراد حساس در تماس نزدیک با بیمار آلوده می‌شوند.

براساس گزارش سازمان جهانی بهداشت سالیانه ۲۰۰ هزار کودک را به کام مرگ می‌کشد. از سال ۱۳۸۳ برنامه واکسیناسیون در کشور علیه سرخک با واکسن سرخک، سرخجه و اوریون (MMR) در دو نوبت ۱۲ و ۱۸ ماهگی انجام می‌شود.

بیماری سرخک یک بیماری حاد است که به وسیله ویروسی از گونه موربیلی ویروس (از خانواده پارامیکسو ویروس) ایجاد می‌شود و انسان تنها مخزن آن می‌باشد.

بیماران مشکوک/ قطعی جزو موارد مشمول گزارش فوری (در عرض ۲۴ ساعت اول مراجعه) به مرکز بهداشت هستند؛ این گزارش با توجه به مهلت زمانی واکسیناسیون اطرافیان و بررسی تردد بیمار در اماکن عمومی، از اهمیت خاصی برخوردار است.

انتقال بیماری به صورت اولیه از فرد به فرد از طریق ذرات «آئروسل» و یا بوسیله تماس مستقیم با ترشحات بینی و گلوی فرد بیمار صورت می‌پذیرد. افراد مبتلا به بیماری از سه روز قبل از شروع علائم تا ۴ روز بعد از شروع "بثورات جلدی" (تغییر قابل توجه در بافت یا رنگ پوست که ممکن است دچار خارش، پوسته پوسته شدگی، زبری و یا التهاب شود) آلوده کننده می‌باشند.

در مناطقی با آب و هوای گرمسیری، بسیاری از موارد سرخک در طی فصل خشک رخ می‌دهد در حالی که در مناطق با آب و هوای معتدله اوج بروز بیماری در اواخر زمستان و اوایل بهار رخ می‌دهد.

بعد از دوره کمونی (دوره نهفتگی) که به طور معمول حدود ۸ الی ۱۵ روز متغییر است (این دوره می‌تواند ۷ الی ۸ روز باشد)، علائم اولیه شامل تب، خستگی، سرفه، آب ریزش از بینی، سرفه و التهاب ملتحمه در افراد فاقد ایمنی به بیماری ظاهر می‌شود و در طی ۲ تا ۴ روز بعد از علائم مقدماتی، راش جلدی ایجاد شده و نقاط قرمز یا راش «ماکولوپاپولر» در پشت گوش‌ها و صورت، همراه با تب بالا ظاهر می‌شود سپس به اندام‌های بدن گسترش می‌یابد.

برچسب ها: سرخک
ارسال نظرات
نام:
ایمیل:
* نظر:
پیشنهاد ویژه