«بیداد» شجریان در «مجلس»
موسیقی «چاووش» در گذر زمان(19)

«بیداد» شجریان در «مجلس»

بخش مهمی از موسیقی ایرانی برآمده از جنبشی است که از اواخر دهه 40 در مرکز حفظ اشاعه موسیقی به سرپرستی داریوش صفوت شروع شد. در مجموعه «صد قطعه موسیقی ایرانی که باید شنید» به تاثیرات این جنبش بر موسیقی چاووش و سه دهه پس از آن می پردازیم.
کد خبر: ۱۴۵۹
بازدید : ۱۳۰۸۰
۰۷ آبان ۱۳۹۴ - ۱۱:۵۹
فرادید| بخش مهمی از موسیقی ایرانی برآمده از جنبشی است که از اواخر دهه 40 در مرکز حفظ  اشاعه موسیقی به سرپرستی داریوش صفوت شروع شد. در مجموعه «صد قطعه موسیقی ایرانی که باید شنید» به تاثیرات این جنبش بر موسیقی چاووش و سه دهه پس از آن می پردازیم.

«بیداد» شجریان در «مجلس»

به گزارش فرادید، ثبت شرکت های خصوصی در انتشار موسیقی ایرانی اگرچه در دورانی که مردم تنها از راه رادیو و تلویزیون موسیقی می شنیدند می توانست راهگشا باشد اما باعث کدورت میان اهالی موسیفی شد. از اولین موسسات انتشار موسیقی که مجوز کار گرفت، موسسه ماهور بود. بنا بود اولین اثر این موسسه کاری در دستگاه همایون از گروه شیدا و عارف باشد. اثری را که یک روی آن را لطفی ساخته و روی دیگر آن را مشکاتیان آهنگسازی کرده بود. اما به ناگهان موسسه ماهور کنسرت سه گاه گروه پایور در اوایل انقلاب در تالار وحدت با خوانندگی شجریان را منتشر کرد. این اثر بعدها با عنوان پیغام اهل راز در قالب دو نوار از سوی موسسه دل آواز بازنشر شد.

مسائل مالی این اتفاق باعث دلخوری شجریان و اعضای گروه شیدا شد و کار به دادگاه کشید در نهایت دادگاه رای را به نفع موسسه ماهور داد. شجریان در مشورتی با هوشنگ ابتهاج تصمیم می گیرد که خود موسسه ای را برای نشر آثار موسیقی تشکیل دهد و این چنین شد که موسسه دل آواز به وجود آمد. با این حال اولین اثر منتشر شده موسسه دل آواز (بیداد)  موجب کدورت میان شجریان و محمدرضا لطفی شد. محتوای آلبوم بیداد به آهنگسازی مشکاتیان و اجری گروه عارف همان همایونی بود که قرار بود به صورت مشترک با کار  لطفی در موسسه ماهور منتشر شود. حقوق نواززندگان و هزینه ضبط را موسسه چاووش پرداخته بود. هر چند پس از انتشار آلبوم بیداد مشکاتیان و شجریان در پی جبران هزینه های موسسه چاووش برآمدند اما این کدورت از بین نرفت.

این آلبوم اولین اثر مستقل مشکاتیان با گروه عارف به شمار می آید. مشکاتیان در دوران چاووش به غیر از تصانیف متعدد اثری را با صدای ناظری منتشر کرده بود. در تمامی این آثار حسین علیزاده (سرپرست دیگر گروه عارف) با او همراه بود. حتی در اجرای اولیه بیداد، حسین علیزاده تار زده بود و اما در اجرای دوم به دلیل جدایی کوتاه مدت علیزاده از چاووش، محمدرضا لطفی این وظیفه را به عهده گرفت. آلبوم بیداد اما تبعات سیاسی برای شجریان داشت. در دورانی که حمل ساز در امکان عمومی باید با مجوز صورت می گرفت محتوای اجتماعی این اثر موجب بروز حرف و حدیث هایی در جامعه شد و حتی کار به مجلس شورای اسلامی کشید.

آنچه در ادامه می شنوید تصنیف مشهور این آلبوم است.


ارسال نظرات
نام:
ایمیل:
* نظر:
نظرات بینندگان
انتشار یافته: ۲
در انتظار بررسی: ۵
غیر قابل انتشار: ۰
saeed
Iran, Islamic Republic of
۱۰:۰۵ - ۱۳۹۴/۰۸/۰۸
1
0
سلام و خدا قوت
ممنون که اطلاعات مفید رو در مورد هر قطعه میگید
تا اون جا که میشه تاریخچه موسیقی معاصر رو هم معرفی کنید
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۱:۱۳ - ۱۳۹۴/۰۸/۰۸
1
0
بنازم به این صدا
پیشنهاد ویژه