دیه‌گو مارادونا؛ دست خدا و گل قرن
اسطوره و اعجوبه فوتبال جهان درگذشت

دیه‌گو مارادونا؛ دست خدا و گل قرن

زندگی مارادونا پر از تغییر بود، اما او تا آخرین روز زندگی دیگو مارادونا ماند؛ مردی که همه چیز داشت غیر از یک زندگی معمولی.
کد خبر: ۸۷۴۷۹
بازدید : ۵۵۹۹
۰۶ آذر ۱۳۹۹ - ۱۰:۵۳
دیه‌گو مارادونا؛ دست خدا و گل قرن
دیه گو مارادونا و اوسی آردیلز در جام جهانی ۱۹۸۲ در کنار هم بازی کردند

اوسی آردیلس هم‌تیمی سابق دیه‌گو مارادونا در تیم ملی آرژانتین می‌گوید که ابرستارگان امروز فوتبال جهان، لیونل مسی و کریستیانو رونالدو، حتی نمی‌توانند "خواب" بهره مندی از ستایشی نظیر آنچه نصیب مارادونا شد را ببینند. در پی مرگ مارادونا در سن ۶۰ سالگی در روز چهارشنبه در آرژانتین سه روز ماتم عمومی اعلام شده است.

در این فاصله پیکر او در کاسا روسادا، مقر دولت آرژانتین، به نمایش گذاشته خواهد شد.

آردیلس به بی‌بی‌سی گفت: "دیه گو مارادونا بودن چیز فوق العاده زیبایی بود. اما از طرف دیگر، اصلا آسان نبود. او از سن خیلی پایین دایم در دید مطبوعات بود. کودکی نرمالی نداشت، هرگز نوجوانی عادی‌ای را تجربه نکرد. همه می‌خواستند با او باشند، همه سهمی از او می‌خواستند، برای همین فوق العاده سخت بود. "

مارادونا که برای باشگاه‌های مختلفی از جمله بارسلونا و ناپل بازی کرد در زمان قهرمانی آرژانتین در جام جهانی سال ۱۹۸۶ کاپیتان بود، و گل معروف "دست خدا" در یک چهارم نهایی را به انگلیس زد. آردیلس بازیکن سابق باشگاه تاتنهام که در جام جهانی ۱۹۸۲ کنار مارادونا بازی کرد گفت او در آرژانتین، ناپل و اطراف جهان "یک بت" بود.

"از او به عنوان یک نابغه فوتبال یاد خواهد شد. می‌توانید علاقه شدیدی که او ایجاد می‌کند را ببینید. آدم‌هایی مثل رونالدو (مهاجم یوونتوس و پرتغال) یا کسانی مثل مسی (مهاجم بارسلون و آرژانتین)، حتی نمی‌توانند خواب ستایشی مثل آنچه نصیب او بود را ببینند. "

او اضافه کرد: "مارادونا یک پدیده بود - پدیده‌ای برای تمام فصل ها".
 
دیه‌گو مارادونا؛ دست خدا و گل قرن
روز چهارشنبه قرار بود پس از مرگ او - که در حوالی نیمروز در خانه اش در تیگره واقع در نزدیکی بوینوس آیرس روی داد - برای تشخیص علت دقیق مرگ کالبدشکافی انجام شود. هافبک مهاجم و مدیر سابق تیم آرژانتین در ماه نوامبر تحت عمل جراحی موفق مغز برای برداشتن لخته خون قرار گرفته بود و قرار بود برای اعتیاد به الکل تحت مداوا قرار گیرد.

روز چهارشنبه در بازی‌های لیگ قهرمانان به احترام او یک دقیقه سکوت رعایت شد و همین سکوت در کلیه بازی‌های اروپایی هفته جاری تکرار خواهد شد. مسی و رونالدو از جمله بازیکنانی بودند که به او ادای احترام کردند و بازیکن بزرگ برزیلی پله گفت امیدوار است "روزی همه آن‌ها با هم در آسمان بازی کنند. "

پِپ گواردیولا مربی منچستر سیتی و مربی سابق بارسلون و بایرن مونیخ گفت که مارادونا "فوتبال جهان را بهتر کرد. یک سال پیش پارچه‌نوشته‌ای در آرژانتین دیدم که رویش نوشته بود: دیه‌گو، مهم نیست که با زندگی‌ات چه کردی، مهم است که برای زندگی ما چه می‌کنی. "

"از این بهتر نمی‌شد هدیه او به جهان را توصیف کنیم. مرد شادی‌ها و لذات و تعهدش به فوتبال جهان. "

پاپ فرانسیس رهبر کاتولیک‌های جهان که اهل آرژانتین و فوتبال دوست است گفت که در دعاهایش به یاد مارادونا خواهد بود.
 
دیه‌گو مارادونا؛ دست خدا و گل قرن
سوگواری طرفداران برای قهرمان
در آرژانتین مسابقه روز چهارشنبه اسپورت کلاب اینترناسیونال و باشگاه سابق مارادونا، بوکا جونیورز، به تعویق افتاد.

طرفداران مارادونا به لا بومبونرا ورزشگاه بوکا جونیورز در بوینوس آیرس هجوم بردند، درحالی که بسیاری از آن‌ها گریه می‌کردند - حتی خیلی از کسانی که جوان‌تر از آن بودند که روز‌های بازی او را به یاد داشته باشند. نفوذ مارادونا در آرژانتین چنین بود.

آن‌ها همچنین در محله سن آندرس جایی که مارادونا زندگی می‌کرد جمع شدند. در پایتخت عبارت "دیه گو متشکریم" روی صفحات دیجیتال ایستگاه‌های قطار ظاهر شد و طرفدارانش در حومه شهر "لا مانو دی دیوس" (دست خدا) را با آواز می‌خواندند.

هزاران کیلومتر آن طرف‌تر مردم در مقابل استادیوم سن پائولو شهر ناپل جمع شدند و چراغ‌های استادیوم به یاد مردی روشن شد که در ۱۸۸ بازی ۸۱ گل برای این باشگاه زده بود.

درحالی که فشفشه‌ها آسمان ناپل را روشن کرده بودند، مردم با پیراهن‌ها و حتی ماسک‌های مارادونا اسم او را فریاد می‌زدند و می‌گریستند. باشگاه ناپل در بیانیه‌ای نوشت: "همه منتظرند ببینند ما چه می‌گوییم، اما برای دردی که الان می‌کشیم چه می‌توان گفت. "

"حالا وقت گریستن است. نوبت کلمات هم خواهد رسید. ما سوگواریم. مثل بوکسوری که نقش زمین شده. در شوکیم. ضربه‌ای ویرانگر برای شهر و برای باشگاه. "
 
دیه‌گو مارادونا؛ دست خدا و گل قرن
پنجشنبه در ناپل روز ماتم عمومی اعلام شده. لوئیجی دی ماجیستریس شهردار ناپل درخواست کرده استادیوم سن پائولو به احترام این عضو سابق به مارادونا تغییر نام دهد.

پائول الیوت، که زمانی که در تیم پیزا بود مقابل مارادونا بازی کرد، به رادیو ۵ بی بی سی گفت: "باید بگویم فوق العاده بود. این مرد استعدادی خارق العاده داشت، می‌شد یک نوع تشعع و حضور پررنگ او را حس کرد و از آن انرژی گرفت. "

"ناپل بخش فقیری در جنوب ایتالیاست، اما کل دنیای آن‌ها دور مارادونا و باشگل ناپل ساخته شده بود. اگر به یاد داشته باشید که وقتی او تازه وارد شد باشگاه در کجا بود، بی شک می‌شود دید که تاثیر همین یک نفر کلید و کاتالیزور موفقیت آن‌ها بود، و امیدی که به همه می‌داد. "
 
دیگو مارادونا؛ از اسطوره آرژانتینی چه می‌دانیم؟
 

ماردونا در ۹۱ بازی برای تیم ملی آرژانتین ۳۴ بار گل زد

شگفت‌انگیز، بدنام، خارق‌العاده، نابغه و شرم‌آور. تمام این صفت‌ها به مارادونا نسبت داده شده، اما فارغ از این اوصاف، او نماد فوتبال بود؛ نمادی که البته ترک برداشته بود. مارادونا یکی از مستعد‌ترین فوتبالیست‌های تاریخ بود. این ستاره آرژانتینی ترکیبی نادر از بازی‌خوانی، اشتیاق، سرعت و تکنیک بود که تماشاگران را مسحور می‌کرد.

هرچند که او دل بسیاری از تماشاگران را با "دست خدا" شکست و با اعتیاد به مواد مخدر و مشکلات شخصی، بسیاری از آن‌ها را ناامید کرد.

در یک کلام، نابغه
۶۰ سال پیش در یکی از حومه‌های فقیرنشین بوئنوس آیرس به دنیا آمد. دیگو آرماندو مارادونا توانست در جوانی خودش را از فقر نجات دهد و به فوتبالیستی تبدیل شود که بسیاری او را بالاتر از پله برزیلی، بزرگ‌ترین بازیکن تاریخ می‌شناسند.

این آرژانتینی که در ۴۹۱ بازی ۲۵۹ گل زد، اسطوره برزیلی فوتبال را کنار زد و به عنوان برترین بازیکن قرن بیستم انتخاب شد، اما سپس فیفا قوانین رای دادن را تغییر داد تا هر دو بازیکن روی سکوی نخست قرار بگیرند.

مارادونا استعداد حیرت‌انگیزش را از همان سنین پایین نشان داد. تیم نوجوانان آرژنتونیوس جونیورز با کمک او در ۱۳۶ مسابقه شکست‌ناپذیر باقی ماند و مارادونا در حالی که ۱۶ سال و ۱۲۰ روز داشت، به تیم ملی دعوت شد. او با هیکل کوتاه و پهنش و با قد ۱۶۵ سانتیمتری، چندان با شمایل معمول ورزشکاران همخوانی نداشت.

اما ظرافت تکنیکی، قدرت دید، مهارت در کنترل توپ، توانایی دریبل زدن و پاس دادن مارادونا به اندازه‌ای بود که قد کوتاه و اضافه وزن گاه و بیگاه او را جبران می‌کرد.

دست خدا و گل قرن
 
دیه‌گو مارادونا؛ دست خدا و گل قرن
مارادونا دروازه پیتر شیلتون را با دست باز کرد اتفاقی که از چشم داور پنهان ماند و گل قبول شد

مارادونا در ۹۱ بازی ملی ۳۴ گل برای آرژانتین زد، با وجود این حتی این عدد به هیچ عنوان نمی‌تواند جایگاه او را در تیم ملی آرژانتین نشان دهد. او رهبر تیم ملی کشورش در قهرمانی جام جهانی ۱۹۸۶ و رسیدن به فینال در جام جهانی چهار سال بعد بود.

در یک‌چهارم نهایی جام جهانی مکزیک، در مسابقه‌ای به زمین رفت که جنجال‌های ناشی از آن در تمام عمر تنهایش نگذاشت. ماجرا‌های بازی مقابل انگلیس قبل از سوت آغاز بازی، شروع شده بود. جنگ چهار سال قبل دو کشور بر سر جزایر فالکلند هنوز فراموش نشده بود و بازی فوق‌العاده پرتنش بود.

در حالی که ۵۱ دقیقه از بازی گذشته بود و دو تیم نتوانسته بودند گل بزنند، مارادونا و پیتر شیلتون برای تصاحب توپی به هوا پریدند، اما مارادونا زودتر از دروازه‌بان حریف توپ را با دست زد و دروازه حریف را باز کرد. او بعدا گفت که این گل "کمی به لطف سر ماردونا و کمی به لطف دست خدا" زده شد.

چهار دقیقه بعد او گلی زد که به عنوان "گل قرن" معروف شد. مارادونا توپ را از زمین خودی گرفت و با حرکاتی تماشایی و پس از دریبل زدن تعدادی از بازیکنان حریف دروازه انگلیس را باز کرد. بری دیویس، گزارشگر بی‌بی‌سی گفت: "این گل را باید باشکوه نامید. هیچ شکی در مورد این گل وجود ندارد. این صرفا نبوغ فوتبال است. "

انگلیس یک گل را جبران کرد، اما این آرژانتین بود که به مرحله بعد صعود کرد، مارادونا در مورد این مسابقه گفت: "این خیلی بیشتر از یک بازی بود، مسئله حذف کردن انگلیس بود. "

قهرمان ناپولی و مشکل مواد مخدر
مارادونا دو بار رکورد نقل و انتقالات فوتبال دنیا را شکست: سال ۱۹۸۲ با ۳ میلیون پوند از بوکا جونیورز به بارسلونا پیوست و دو سال بعد از آن با ۵ میلیون از این تیم به ناپولی در ایتالیا پیوست. مارادونا در حالی با هلیکوپتر وارد ورزشگاه سان پائولو شد که ۸۰ هزار نفر انتظارش را می‌کشیدند. یک قهرمان جدید وارد شهر شده بود.

بهترین دوران باشگاهی مارادونا در ایتالیا سپری شد. ناپولی همراه با ماردونا در سال ۱۹۸۷ و ۱۹۹۰ قهرمان لیگ فوتبال ایتالیا و به سال ۱۹۸۹ قهرمان جام یوفا شد؛ افتخاراتی که این باشگاه هرگز نتوانست تکرار کند.

دیه‌گو مارادونا؛ دست خدا و گل قرن
مارادونا در ناپولی تبدیل به یک نماد شد. او در ۱۸۸ بازی، ۸۱ گل برای این تیم زد

پس از اولین قهرمانی، صد‌ها هزار نفر ۵ روز تمام در خیابان‌های ناپل جشن گرفتند. ماردونا نتوانست با این میزان توجه و انتظاری که از او می‌رفت، کنار بیاید و گفت: "این شهری فوق‌العاده است، اما من نمی‌توانم در آن نفس بکشم. دوست دارم بتوانم راحت در شهر قدم بزنم و مثل سایرین باشم. "

او در چنگال کامورا، سندیکای خلافکار شهر گرفتار شد و بعد هم که اعتیاد به کوکائین از راه رسید. پس از شکست یک بر صفر مقابل آلمان غربی در فینال جام جهانی، ناکامی‌های او آغاز شد. یک سال بعد ماردونا در پی جواب مثبت آزمایش دوپینگ، ۱۵ ماه از بازی محروم شد.

در بازگشت، هر طور که بود خودش را به جام جهانی ۱۹۹۴ آمریکا رساند، اما شادی دیوانه‌وار گل او پس از باز کردن دروازه یونان، در حالی که همه دوربین‌ها چهره او را نشان می‌دادند، عجیب به نظر می‌رسید. مارادونا نتوانست این جام را به پایان برساند و پس از این که مشخص شد از ماده ممنوعه افدرین استفاده کرده، او را به خانه فرستادند.

زندگی پس از بازنشستگی
سه سال بعد و پس از سومین آزمایش مثبت دوپینگ، مارادونا در روز تولد ۳۷ سالگی بازنشسته شد؛ حرفه او به عنوان فوتبالیست تمام شد، اما مشکلات ادامه داشت. مارادونا به دلیل شلیک به تعدادی روزنامه‌نگار با تفنگ بادی به دو سال و ده ماه حبس تعلیقی محکوم شد.

اعتیادش به کوکائین و الکل بار‌ها سلامتی‌اش را به خطر انداخت. همچنین اضافه وزن پیدا کرد و وزنش تا ۱۲۸ کیلوگرم هم رسید. او سال ۲۰۰۴ برای اولین بار به حمله قلبی دچار شد و در بخش مراقبت‌های ویژه بستری شد.

دیه‌گو مارادونا؛ دست خدا و گل قرن
مارادونا به کوبا رفت و با فیدل کاسترو دیدار کرد

با جراحی، قسمتی از معده‌اش را برداشت تا مشکل اضافه وزنش را حل کند. زمانی هم که با اعتیاد به الکل مبارزه می‌کرد، مدتی را در کوبا گذراند. به رغم تمام این مسائل، مارادونا سال ۲۰۰۸ به عنوان سرمربی تیم ملی فوتبال آرژانتین انتخاب شد. آرژانتین با هدایت او تا مرحله یک‌چهارم نهایی جام جهانی بالا رفت، اما در آن مرحله ۰-۴ به آلمان باخت و حذف شد.

ماردونا که در تیم‌های مختلفی مربی‌گری کرد، روی نیمکت هم بار‌ها جنجالی شد و به صفحه اول مطبوعات رفت. گذشته از تمام مشکلات سلامتی، ماردونا مجبور به جراحی زیبایی هم شد. وقتی که سگی از نژاد شار پی‌اش، او را گاز گرفت مجبور شد یک جراحی ترمیمی لب انجام دهد.

مارادونا در جام جهانی ۲۰۱۸ روسیه برای تماشای بازی آرژانتین و نیجریه به ورزشگاه رفت و کنار پوستر خودش عکس گرفت.

او با تماشاچیان نیجریه رقصید، قبل از بازی برای پیروزی آرژانتین دعا خواند، هنگام گل اول آرژانتین که لیونل مسی زد حسابی جشن گرفت، در ادامه بازی خوابش برد و پس از گل دوم آرژانتین هم هر دو انگشت میانی دستش را به سایرین نشان داد.

زندگی مارادونا پر از تغییر بود، اما او تا آخرین روز زندگی دیگو مارادونا ماند؛ مردی که همه چیز داشت غیر از یک زندگی معمولی.

دیه‌گو مارادونا؛ دست خدا و گل قرن
مارادونا در بازی آرژانتین مقابل نیجریه در مرحله گروهی جام جهانی ۲۰۱۸ به ورزشگاه رفت
 
منبع: بی بی سی
ارسال نظرات
نام:
ایمیل:
* نظر:
نگاه
تازه‌‌ترین عناوین