آرایش‌های عجیب زیباترین زنان تاریخ؛ از شیر الاغ تا ادرار انسان

آرایش‌های عجیب زیباترین زنان تاریخ؛ از شیر الاغ تا ادرار انسان

زیبا بودن کار آسانی نیست .زیباترین زنان تاریخ از همان ابتدا چنین زیبا به دنیا نیامده بودند. آنها سخت برای زیبا بودن تلاش کردند و گاهی اوقات، چند دل و روده حشره له‌شده، آبگوشت پرندگان یا حتی مدفوع برای زیباتر شدن به کار گرفته‌اند.

کد خبر : ۲۸۱۸۳۵
بازدید : ۵۴

فرادید| زیبا بودن کار آسانی نیست .زیباترین زنان تاریخ از همان ابتدا چنین زیبا به دنیا نیامده بودند. آنها سخت برای زیبا بودن تلاش کردند و گاهی اوقات، چند دل و روده حشره له‌شده، آبگوشت پرندگان یا حتی مدفوع برای زیباتر شدن به کار گرفته‌اند.

پشت هر زیبایی قابل‌توجهی در تاریخ، رازی در مورد کارهای عجیبی که برای رسیدن به آن زیبایی انجام شده، وجود دارد. در ادامه این مطلب قصد داریم شما را با ۱۰ راز عجیب در مورد رویکردهای زیباترین زنان تاریخ برای زیبا شدن و زیبا ماندن آشنا کنیم.

 ملکه الیزابت اتریش: ماسک صورتی همراه با گوشت خام گوساله

الیزابت اتریش

معروف است که یکی از زیباترین زنان روی زمین در قرن نوزدهم امپراطریس الیزابت از اتریش بود. او در سراسر اروپا به خاطر پوست بی‌عیب و نقص و موهای پرپشت شاه بلوطی‌اش که تا پشت پای او می‌رسید، مشهور بود. هیچ کدام از این زیبایی‌ها به‌سادگی به دست نیامده بود. او برای زیبا نگه‌داشتن پوستش، توت‌فرنگی‌ها را روی دست‌ها، صورت و گردنش له می‌کرد، با روغن زیتون گرم حمام می‌کرد و با چیزی می‌خوابید که فقط «ماسکی پوشیده از گوشت خام» توصیف شده است. غذای مورد علاقه او عصاره فشرده‌شده مرغ، کبک، گوشت گوزن و گوشت گاو بود. گذشته از همه اینها، او از چنان کورست تنگی استفاده میکرد که قطر کمرش تنها ۴۹.۵ سانتی متر اندازه‌گیری می‌شد. او هر روز سه ساعت وقت صرف شانه کردن موهایش می‌کرد، بیشتر به این دلیل که آنقدر موهایش بلند بود که گره می‌خورد و وقتی موهایش را به شکل روبان می‌بستند، چنان سنگین می‌شد که سردرد می‌گرفت. این به آن معنا بود که بیشتر اوقات مجبور میشد داخل محل اقامتش بماند زیرا می‌ترسید مبادا باد موهایش را خراب کند.

کلئوپاترا: حمام در شیر الاغ

کلئوپاترا

ملکه کلئوپاترا قلب قدرتمندترین مردان زنده دوران خود را تسخیر کرد. شاید این به خاطر زیبایی و شکوهش بود، شاید هم قدرت افسونگری‌اش یا شاید هم آن عطر شیرین مدفوع حیوانات و روده حشرات بود. کلئوپاترا تقریباً بدون هیچ شکی از رسوم زیبایی معمول زمان خود پیروی می‌کرد و این به معنای زدن یک رژلب ساخته‌شده از روده سوسک له‌شده و قرار دادن مدفوع کروکودیل پودرشده زیر چشمانش بود. اما کلئوپاترا خود را به رژیم زیبایی یک زن روستایی محدود نمی‌کرد. او یک ملکه بود و این به آن معنا بود که می‌توانست تجملی‌ترین روش‌ها برای زیبایی را امتحان کند: استحمام در شیر ترش‌شده الاغ. خدمتکاران او هر روز ۷۰۰ الاغ را می‌دوشیدند تا بتوانند یک وان را با شیر آنها پر کنند. پس از آن، کلئوپاترا داخل این شیر حمام میکرد. دلیل استفاده از شیر الاغ این بود که آن زمان گفته میشد این روش چین و چروک را کاهش می‌دهد و ممکن است واقعاً جواب داده باشد. لاکتوز ترش‌شده به اسید لاکتیک تبدیل می‌شود که می‌تواند لایه سطحی پوست روی بدن زن را بردارد و پوست صاف‌تر و بدون لکه زیر آن را نمایان کند. این راز واقعی زیبایی او بود: سوزاندن و برداشتن لایه بالایی پوستش.

نفرتیتی: داشتن آرایش کافی برای کشتن یک انسان

نفرتیتی

نام ملکه مصر، نفرتیتی به معنای «زیبا آمده است» بود و ظاهر او نیز با نامش همخوانی داشت. نفرتیتی به قدری زیبا بود که اوایل قرن بیستم، مجسمه‌ای از چهره او سبب ایجاد یک هیجان بین‌المللی شد. بیش از ۳,۰۰۰ سال پس از مرگ نفرتیتی، نگاه او هنوز در صفحه اول رسانه‌ها بود و این امر تعجبی نداشت زیرا نفرتیتی تلاش زیادی برای زیبا جلوه کردن می‌کرد. ملکه‌های دوران نفرتیتی با آرایش دفن می‌شدند، بنابراین، در حالی که آنها بسیاری از رازهای زیبایی خود را نمی‌نوشتند، توانسته‌ایم روش‌های آنها برای زیبا شدن را در مقبره‌هایشان پیدا کنیم. در حالی که مقبره او هرگز پیدا نشده، مقبره‌های معاصرانش ایده بسیار خوبی از چگونگی انجام این کار به ما می‌دهند.

نفرتیتی سرش را می‌تراشید و آن را با کلاه‌گیس می‌پوشاند و چشمانش را با سرمه سیاه می‌کرد. در واقع سرمه مصر باستان از سنگ معدن سرب تیره ساخته شده بود، یعنی نفرتیتی هر بار که آرایش میکرد، در واقع آرام آرام خودش را با مسمومیت با سرب می‌کشت. اما بسیار بعید است سرب او را کشته باشد. هیچ راهی وجود ندارد که این سرب بتواند قبل از رژ لبش او را کشته باشد. به هر حال، رژلب او حاوی برومین مانیتول بود، ماده سمی دیگری که به طور کلی اعتقاد بر اینست که او را مدت‌ها قبل از سربی که به دور چشمانش میزد مسموم کرده بود.

 ملکه الیزابت اول: پوشاندن صورت با سرب

الیزابت اول

مسموم کردن خودتان با سرب یک مد زودگذر نبود. هزاران سال است که این روش ابزاری برای یک ظاهر عالی بوده است. در حالی که ممکن است نفرتیتی مقدار کمی سرب را به دور چشم‌هایش مالیده باشد، اما در مقایسه با ملکه الیزابت اول هیچ بود. در طول دوران ملکه الیزابت، محبوب‌ترین محصول پوستی چیزی به نام «سفیداب ونیزی» بود که در واقع مخلوطی از سرب و سرکه بود که زنان روی پوست خود می‌گذاشتند تا رنگ پوست خود را به رنگ سفید چینی در بیاورند. هیچ‌کس بیشتر از خود ملکه الیزابت از آن استفاده نمی‌کرد. الیزابت هنگامی که ۲۹ ساله بود به آبله مبتلا شد و زخم‌های ناشی از آن روی پوستش باقی ماند. او به شدت از نشان دادن جای زخم‌های آبله روی صورتش در انظار عمومی خجالت می‌کشید، به همین دلیل هر سانتیمتر از بدنش را با این رنگ سفید سمی پوشاند. ملکه الیزابت آنقدر از این سفیداب سربی استفاده می‌کرد که بدون آن شناخته نمی‌شد. وقتی یک مرد، ارل اسکس، به طور تصادفی و بدون آرایش او را دید، به تمسخر گفت او یک «لاشه کج و معوج» را زیر آن روکش ضخیم سفیداب ونیزی پنهان کرده است.

ماری آنتوانت: آب سوپ کبوتر

ماری آنتوآنت

ماری آنتوانت، ملکه فرانسه به خود اجازه نمی‌داد کیک بخورد. او به‌عنوان یک زن زیبا در کلاس جهانی شهرت داشت و مصمم بود آن را حفظ کند. همانند شهبانو الیزابت، او با ماسک صورت به رختخواب می‌رفت، اما ماسک آنتوانت که از کنیاک، تخم‌مرغ، شیر خشک و لیمو درست شده بود  شباهت زیادی به یک درمان زیبایی ندارد و بیشتر به منوی پذیرایی جشن تولد شبیه است. او صبح را با شستن صورتش با یک تمیزکننده صورت ساخته‌شده از گوشت کبوتر شروع می‌کرد. آن روزها، این ترکیب بسیار مشهور و رایج بود.

از ماری آنتوانت به‌عنوان ملکه فرانسه انتظار می‌رفت هرگز لباس مشابهی را دو بار نپوشد. به این ترتیب، او هر سال ۱۲۰ هزار لیور لباس می‌خرید که معادل ۴ میلیون دلار امروزی بود. حتی ممکن است او به مد محبوب فرانسوی‌ها برای پر رنگ کردن رگ‌هایش با مداد آبی علاقه‌مند بوده باشد. آن زمان، زنان فرانسه دوست داشتند از شدت لاغری بی‌حال به نظر برسند و پوستشان بیرنگ باشد، به همین دلیل خطوط رگ‌هایشان را رنگ زده و سعی می‌کردند مردان را متقاعد کنند که پوست شفافی دارند.

ملکه زوئی پورفیروگنتیا: راه اندازی آزمایشگاه لوازم آرایشی شخصی

زوئی

امپراطریس زوئی پورفیروگنیتا یکی از زیباترین زنان در امپراطوری بیزانس بود. با این حال، او تنها زمانی که جوان بود زیبا به نظر نمی‌رسید. گفته می‌شود حتی زمانی که زوئی به سن شصت سالگی رسیده بود، هنوز شبیه یک جوان ۲۰ ساله به نظر می‌رسید. او قطعاً برای این زیبایی سخت تلاش کرده بود. زوئی پورفیروگنیتا پس از ملکه شدن، یک آزمایشگاه کامل تهیه کرده بود که به ساخت لوازم آرایشی او در داخل کاخ امپراتوری اختصاص داشت. این آزمایشگاه در واقع یک کارخانه لوازم آرایشی واقعی بود، به بزرگی و گران‌قیمتی کارخانه‌های لوازم آرایشی که در کشورهای امروزی وجود دارند. با این حال، در مورد این یکی، تنها مشتری‌شان ملکه زوئی بود. این آزمایشگاه بسیار پرهزینه بود اما شهبانو به راحتی از پس هزینه‌هایش بر می‌آمد. گفته می‌شود که او  از آن دسته زنانی بود که می‌توانست در یک روز با گرد و غبار طلا، دریا را بپوشاند.

اما گفته می‌شود همانند «یک مرغ خوب پخته‌شده، هر قسمت از بدن او سفت و در شرایط خوبی قرار داشت». این تایید قاطعانه‌ی اینست که آزمایشگاه لوازم آرایشی زوئی کارش را خوب انجام می داد زیرا مردانی که او را می‌‌دیدند نمی‌توانستند جمله‌ای کامل به زبان بیاورند.

لوکرزیا بورجیا: سپری کردن روزهای متوالی برای شستن مو

لوکرزیا

لرد بایرون، شاعر، یک بار گفته بود موهای لوکرزیا بورجیا «زیباترین و لطیف‌ترین موهای قابل‌تصور است». او این صحبت‌ها را تنها برای فراهم کردن بیتی از اشعارش به زبان نیاورده بود. بایرون عاشق بود، در واقع، به قدری که یک رشته از موهای لوکرزیا را دزدید و آن را کنار تختش نگه می‌داشت. شبیه یکی از آن داستان‌های عاشقانه قدیمی است که در آن یکی از طرفین در نهایت از دیگری بیزار می‌شود. با این حال، لوکرزیا احتمالاً از این عشق خوشش می‌آمد. او به خاطر تلاش‌هایی که برای زیبا کردن موهایش انجام میداد شایسته کمی شهرت بود، چون روزها را صرف شستن آنها می‌کرد. موهای لوکرزیا روشن و بلوند بود، اما طبیعی نبود. همه اعضای خانواده‌اش موهای تیره داشتند. با این حال، لوکرزیا با شستن موهایش در آب لیمو برای ساعت‌ها و سپس خشک کردن آن در نور خورشید برای ادامه روز، اطمینان حاصل میکرد موهایش مانند خورشید بدرخشد. این کار آنقدر طول می‌کشید که لوکرزیا مرتب سفرهایش را برای شستن موهایش کنسل میکرد. نامه‌های متعددی از ملازمان لوکرزیا بدست آمده و امروز موجود هستند. در آنها، او مودبانه از مردم عذرخواهی می‌کند و توضیح می‌‌دهد که چند روز دیر خواهد کرد چون باید «لباس‌هایش را مرتب کند و سرش را بشوید.»

هلن اهل تروآ: حمام کردن در سرکه

هلن

هلن اهل تروآ  زنی بود به قدری زیبا که طبق اسطوره‌ها هزاران مرد به خاطر به دست آوردن او مردند. شاید این واقعیت باشد و شاید هم تنها بخشی از تصورات یک مرد دوران یونان باستان باشد. با این حال، اگر هومر واقعاً او را خلق کرده باشد، درک قابل‌توجهی از مراقبت‌های آرایشی زنان داشته، چون در اعماق افسانه او یک رژیم زیبایی وجود دارد که واقعاً عملی است. بر اساس کتاب ایلیاد، هلن اهل تروآ در سرکه حمام می‌کرد. هر روز، ملازمان او چیزی را آماده می‌کردند که از دید فنی، وان حمامی پر از اسید بود و او درست در آن شیرجه می‌زد. امروزه مردم تصور می‌کنند هلن از سرکه سیب استفاده کرده یا آن را با آب رقیق میکرده، زیرا در غیر این صورت، حمام کردن در آن خطرناک و زجرآور می‌بود. به هر حال، این کاریست که مردم هنوز هم انجام می‌دهند، حمام کردن در مخلوطی از سرکه سیب و آب که واقعاً اثربخش است. سرکه سطح pH بدن را متعادل می‌کند که می‌تواند اثر پاک‌کنندگی داشته باشد. اما هیچ مدرکی وجود ندارد که بگوید هلن اهل تروآ نیز آب به محلول سرکه سیب خود اضافه می‌کرده است. ممکن است او درست داخل وان حمامی که پر از سرکه سفید بود شیرجه زده باشد. شاید آسیب می‌دید و بوی سرکه می‌گرفت، اما این چیزی بود که برای زیبا شدن و شروع یک جنگ افسانه‌ای لازم بوده است.

سیمونتا وسپوچی: آرسنیک، زالو و ادرار انسان

سیمونتا

حتی اگر نام سیمونتا وسپوچی را نشنیده باشید، احتمالاً چهره او را دیده‌اید. او مدل موردعلاقه برخی از بزرگ‌ترین نقاشان دوران رنسانس بود. او حتی برای ترسیم چهره الهه عشق در مرکز نقاشی «تولد ونوس» انتخاب شد. در دوره رنسانس، همه می‌خواستند شبیه او باشند و به همین خاطر ترند زیبایی او را دنبال می‌کردند: زالو، سم و بسیاری چیزهای دیگر. زنان زمان وسپوچی برای اینکه پوستشان رنگ‌پریده، سفید و زیبا بماند، زالوها را به گوششان می‌چسباندند. زالوها خون را از صورتشان می‌مکیدند و صورتِ آنها را به شکل مرده‌های رنگ‌پریده در می‌آوردند. کسانی که نمی‌خواستند تا این حد زیاده‌روی کنند می‌توانستند از ماسک صورت استفاده کنند. زنان دوره رنسانس تکه‌های نان و سفیده تخم مرغ را با سرکه مخلوط می‌کردند و سپس آن را روی صورت خود می‌گذاشتند؛ یک راز زیبایی که به‌عنوان یک دستورالعمل عالی برای مرغ سرخ‌شده نیز عمل می‌کرد. آن زمان موهای ابرو را می‌کندند یا ایده‌آل‌ترین گزینه این بود که از ته سوزانده شوند. زنها موهایشان را با آرسنیک و زاج سفید میکردند و بعد با طلا آن را براق می‌کردند. اما این در مقایسه با کاری که برای طلایی و بلند کردن موهایشان می‌کردند هیچ بود. برای وسپوچی، این کار طبیعی بود، اما زنان فقیرتری که می‌خواستند از او تقلید کنند، راه خودشان را پیدا می‌کردند. آن‌ها موهای خود را در ادرار انسان سفید می‌کردند.

منبع: انتخاب

۰
نظرات بینندگان
تازه‌‌ترین عناوین
پربازدید