«روز ششم»؛ تلاش برای تقلید از هالیوود

«روز ششم»؛ تلاش برای تقلید از هالیوود

فیلم نامه‌نویس همچنین روی سبک دیالوگ‌نویسی پینگ‌پنگی که در اوایل فیلم برای مخاطب تازه و جالب توجه است، اصرار دارد، اما این اتفاق باعث می‌شود از یک جایی به بعد کمی مخاطب را خسته کند.
کد خبر: ۱۰۸۵۰۲
بازدید : ۶۶۴
۱۶ تير ۱۴۰۱ - ۱۲:۰۵

مصطفی قاسمیان| فیلم سینمایی «روز ششم» اثر حجت قاسم‌زاده اصل که به تازگی روی پرده سینما‌های سراسر کشور اکران شده، از فیلم‌های باقی‌مانده سی‌ونهمین جشنواره ملی فیلم فجر در سال ۹۹ است که، چون در هیچ رشته‌ای نامزد سیمرغ نشد، به نمایش هم درنیامد و عملا جز داوران کسی آن را ندیده است.

فیلم در دو هفته نخست اکران، ۴۶۶ میلیون تومان فروخته که اگرچه رقم مناسبی نیست، اما با توجه به نظرات در شبکه‌های اجتماعی و افت فروش ناچیز در هفته دوم نسبت به هفته اول، می‌توان گفت اغلب تماشاگران «روز ششم» از تماشای این فیلم راضی‌اند.

طراحی ماهرانه یک قصه جذاب

«روز ششم» مختصاتی دارد که بیشتر از منتقدان، اهالی سینما و داوران جشنواره، مطابق ذائقه تماشاگر عام سینماست. فیلمی در ژانر معمایی که یک نقطه قوت اصلی دارد: قصه. فیلم درام خاصی ندارد، اما پیچش قصه و معمای آن قوی و جذاب است.

ریتم فیلم بسیار تند است، به شکلی که اگر مخاطب فقط ۲ دقیقه از اثر را از دست بدهد، برای فهم ادامه فیلم دچار مشکل می‌شود. حجت قاسم‌زاده اصل در نخستین فیلم سینمایی‌اش، بر خلاف بعضی آثار معمایی و پلیسی، بخشی از واقعیت را از مخاطب پنهان نمی‌کند که بعد با استفاده از آن، به مخاطب رودست بزند بلکه با فلش‌بک‌هایی از رودست زدن کاراکتر‌ها به یکدیگر رمزگشایی می‌کند.

قصه فیلم به شکلی دقیق، طراحی شده و اگرچه مخاطب می‌تواند در بخش‌هایی از آن نکاتی را بیابد که منطقی به نظر نمی‌رسد، ولی فیلم نامه نویس حتی برای این موارد نیز فکر کرده و منطقی برای آن تراشیده، هرچند ممکن است با سلیقه مخاطب فیلم‌بین ایرانی جور در نیاید.

«روز ششم» مینی‌سریال بهتری می‌شد

شیوه قصه‌پردازی جالب توجه و متفاوتی که در بند قبل گفته شد و در سینمای ایران بسیار کم دیده می‌شود، اگر با کارگردانی خوبی همراه می‌شد، می‌توانست «روز ششم» را به نقطه عطفی در آثار معمایی مخاطب‌پسند در سینمای ایران تبدیل کند، اما این اتفاق نیفتاده و فیلم از مرحله اجرا ضربه خورده است.

فیلم اجرای تروتمیزی ندارد و به نظر در مرحله فیلم برداری، با سهل‌گیری‌هایی تولید شده که فصل‌هایی از اثر را باورناپذیر می‌کند. مضاف بر آن که ضعف کلی نقش‌آفرینی‌ها که در حد متوسط باقی می‌ماند، نشان از ضعف در کارگردانی دارد.

به نظر می‌رسد در «روز ششم» فیلم نامه از اجرا جلوتر است. از همین رو شاید اگر فیلم در نسخه‌ای مینی‌سریالی و بدون نمایش روی پرده بزرگ آماده می‌شد، با توجه بیشتر مخاطب به قصه، توفیق بیشتری می‌یافت.

فیلم «روز ششم»

بازی‌هایی متوسط و مشابه

از نقاط ضعف «روز ششم» می‌توان به بازی‌های آن اشاره کرد. اگرچه هنرپیشه‌های اصلی فیلم، حرفه‌ای و شناخته‌شده‌اند، اما اغلب، نقش‌آفرینی‌های تصنعی دارند و کار را درنیاورده‌اند.

قاسم‌زاده احتمالاً بنا به اقتضای ژانر و استفاده از تداعی کاراکتر‌ها در ذهن مخاطب، به سراغ بازیگرانی رفته که نقش‌هایی مشابه را پیشتر بازی کرده‌اند. مصطفی زمانی، امیر جعفری، بهاره افشاری، مهدی حسینی‌نیا و مهران احمدی همگی تجربه ایفای نقش‌هایی مشابه را داشته‌اند و در این میان، تنها افشین هاشمی است که نقشی متفاوت را ایفا کرده است.

عین حال بازی‌هایی که در «روز ششم» شاهد هستیم، شباهت‌های قابل توجهی به یکدیگر دارد؛ همه بازیگران جملات قصار و آهنگین بر زبان می‌آورند و به افق خیره می‌شوند! فیلم به جای پردازش شخصیت‌های پیچیده، از تیپ‌های تخت استفاده کرده که جملگی شبیه یکدیگرند.

تلاش برای تقلید از هالیوود

نکته مهمی که در «روز ششم» به چشم می‌خورد، تلاش فیلم برای خارجی بودن است. اگر از این بگذریم که قصه جغرافیای خاصی ندارد، چهره‌پردازی‌ها، پیچش قصه، طنز نهفته در دیالوگ‌ها، روابط گانگستر‌ها با یکدیگر و با پلیس، همه و همه در خدمت آن است که فیلم «هالیوودی» باشد.

پلیس فیلم نیز خیلی خاص و خارجی‌طور است و به شکلی متفاوت از پلیس‌هایی که دیدیم، عمل می‌کند. جالب آن که حتی تیتراژ فیلم هم -چه در ابتدا و چه در انتها- به سبک فیلم‌های جریان اصلی سینمای آمریکا ساخته شده است.

فیلم نامه‌نویس همچنین روی سبک دیالوگ‌نویسی پینگ‌پنگی که در اوایل فیلم برای مخاطب تازه و جالب توجه است، اصرار دارد، اما این اتفاق باعث می‌شود از یک جایی به بعد کمی مخاطب را خسته کند؛ چراکه در جهان فیلم، همه کاراکتر‌ها یک‌شکل صحبت می‌کنند که ضعفی برای «روز ششم» به شمار می‌آید. در عین حال با همه آن چه گفته شد، فیلم نخست حجت قاسم‌زاده اصل توان سرگرم کردن تماشاگر خود را برای دو ساعت دارد و بعید است مخاطب عام را خسته و دلزده کند.

منبع: روزنامه خراسان

ارسال نظرات
نام:
ایمیل:
* نظر:
پیشنهاد ویژه